I SA/Op 483/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 23 maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę. W dniu 9 lipca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wpłynęła skarga K. D. (dalej: strona, skarżąca) na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 23 maja 2014 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Z uwagi na braki skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 lipca 2014 r. strona została wezwana do uiszczenia stałego wpisu od skargi określonego w § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni. Wezwanie zawierało pouczenie o sposobie uiszczenia wpisu jak też zastrzegało rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia braków fiskalnych skargi w zakreślonym siedmiodniowym terminie. Nadto, strona została pouczona o możliwości złożenia zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz o możliwości ubiegania się o prawo pomocy. Powyższe wezwanie zostało nadane dnia 11 lipca 2014 r. Z uwagi na niezastanie adresata w dniu 14 lipca 2014 r. przesyłkę awizowano. Do skutecznego doręczenia wezwania skarżącej doszło w dniu 18 lipca 2014 r., co potwierdza widniejący na zwrotnym poświadczeniu odbioru podpis skarżącej wraz z datą. Do dnia upływu wyznaczonego terminu- tj. do 25 lipca 2014 r.(piątek) powyższy brak skargi nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zasadą obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jest obciążenie kosztami sądowymi (tj. opłatami sądowymi, takimi jak wpis i opłata kancelaryjna) tego podmiotu, który wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Takimi pismami są przede wszystkim skarga, skarga kasacyjna, zażalenie lub skarga o wznowienie postępowania, powodujące wszczęcie postępowania w danej instancji, od których pobiera się wpis (art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) - dalej jako: [p.p.s.a.]. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata we właściwej formie. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zatem, skoro z treści art. 214 § 1 p.p.s.a. wynika, że do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, to niewykonanie tego obowiązku stanowi brak formalny uniemożliwiający sądowi podjęcie czynności, o którą wnioskuje się w piśmie, a nieuiszczenie w wyznaczonym terminie należnego wpisu po wezwaniu przewodniczącego rodzi dla strony konsekwencje w postaci pozostawienia pisma bez rozpoznania lub odrzucenia pisma - w przypadku, gdy stanowi ono skargę, skargę kasacyjną, zażalenie lub skargę o wznowienie postępowania (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). Przewodniczący Wydziału w ramach wstępnego badania skargi pod kątem wymogów formalnych (art. 49 p.p.s.a., § 32 ust. 1 regulaminu wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 169 poz. 646) ustalił, że skarżąca nie uiściła wpisu stałego od skargi wynoszącego w niniejsze sprawie 100 zł (§ 2 ust. 1 pkt 1 w/w rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.). Wobec tego wezwano ją do uiszczenia tego wpisu w wymaganym siedmiodniowym terminie. Wezwanie to spełniało wszystkie niezbędne dla niego wymogi: zawierało dokładne określenie kwoty, terminu i sposobu uiszczenia wpisu, jak też zastrzegało rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek jej nieuiszczenia w terminie a nadto zostało sformułowane w sposób wyraźny, jasny i jednoznaczny, aby strona nie miała wątpliwości co do jego zakresu. Skarżąca została poinformowana o możliwości złożenia zażalenia na zarządzenie, z możliwości tej nie skorzystała. Nie wniosła także o przyznanie prawa pomocy. W przedmiotowej sprawie termin siedmiodniowy do uzupełnienia braku formalnego skargi rozpoczął bieg 19 lipca 2014 r. i upłynął z dniem 25 lipca 2014 r. (piątek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Mimo upływu zakreślonego terminu skarżąca nie uiściła wpisu. Biorąc powyższe pod uwagę, skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.