I SA/Op 489/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 30 kwietnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu postanawia: odrzucić skargę kasacyjną Wyrokiem z 22 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę R. R. (dalej skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z 30 kwietnia 2014 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczony został pełnomocnikowi skarżącego - adwokatowi Ł. W. w dniu 24 listopada 2014 r., wobec czego termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał 24 grudnia 2014 r. Pismem z dnia 19 grudnia 2014r. skarżący wniósł na powyższe orzeczenie samodzielnie sporządzoną skargę kasacyjną. Mając na względzie, że wniesiony przez skarżącego środek zaskarżenia nie spełniał wymogów określonych w art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej jako: [p.p.s.a], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z 5 stycznia 2015 r. skargę kasacyjną odrzucił. W dniu 19 stycznia 2015 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik skarżącego wniósł do tut. Sądu skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. Postanowieniem z dnia 2 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Orzeczenie to nie zostało zaskarżone zażaleniem i stało się prawomocne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę kasacyjną należało odrzucić. W myśl art. 173 § 1 p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Jednakże, by wniesienie skargi kasacyjnej wywołało skutek w postaci wszczęcia sądowoadministracyjnego postępowania drugoinstancyjnego musi dojść do łącznego spełnienia pięciu warunków: 1) skarga musi być wniesiona w przepisanym terminie (art. 177 p.p.s.a.), 2) skargę wnosi uprawniony podmiot (art. 173 § 2 p.p.s.a.), 3) skargę sporządził adwokat, radca prawny, względnie inna uprawniona osoba (art. 175 p.p.s.a.), 4) zostały zachowane wskazane wymagania formalnoprawne i konstrukcyjne (art. 176 w zw. z art. 174 p.p.s.a.), 5) skarga została należycie opłacona (art. 221 p.p.s.a.). Niespełnienie któregokolwiek z powyższych warunków czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną, a w konsekwencji powoduje jej odrzucenie, o czym stanowi art. 178 p.p.s.a. Termin wniesienia skargi kasacyjnej określono w art. 177 § 1 p.p.s.a. i wynosi on 30 dni od dnia doręczenia odpisu zaskarżonego orzeczenia wraz z uzasadnieniem. W rozpoznawanej sprawie skuteczne doręczenie skarżącemu przesyłki zawierającej wyrok i uzasadnienie Sądu nastąpiło 24 listopada 2014 r., wobec czego termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał 24 grudnia 2014 r. Oznacza to, że wniesienie tego środka zaskarżenia przez pełnomocnika skarżącego pismem nadanym 19 stycznia 2015 r. nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu, określonego w art. 177 § 1 p.p.s.a. Wskazać przy tym należy, że prawomocnym postanowieniem tut. Sądu wniosek pełnomocnika o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej nie został uwzględniony. Reasumując, skoro skarga kasacyjna wniesiona została z uchybieniem terminu i nie przywrócono terminu do jej złożenia, podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 177 § 1 w związku z art. 178 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji postanowienia.