I SA/Op 49/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej) w Opolu z dnia 15 grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu grzywny postanawia: odrzucić skargę W skardze nadanej w dniu 18 stycznia 2017 r. przesyłką poleconą za pośrednictwem Poczty Polskiej D. S. (dalej określany jako podatnik lub skarżący) wniósł o uwzględnienie skargi i wydanie orzeczenia stosownie do dyspozycji art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) – dalej określana jako "p.p.s.a.", jak też, w razie uwzględnienia skargi, o orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Ponieważ od skargi nie został uiszczony należny wpis, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 lutego 2017 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, obliczonego zgodnie z § 2 ust. 2 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). W wezwaniu określono termin oraz sposób uiszczenia należnego wpisu oraz zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie. W złożonym w dniu 7 marca 2017 r. na druku PPF wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu z dnia 19 kwietnia 2017 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy z uwagi na nieprzedstawienie żądanych dowodów i wyjaśnień obrazujących jego sytuację majątkową, zakres ponoszonych wydatków i stan dochodów. Po uprawomocnieniu się tego postanowienia zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 maja 2017 r., doręczonym w dniu 22 maja 2017 r. (k. 55 akt sądowych), wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 15 lutego 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W wezwaniu wskazano sposób uiszczenia należnego wpisu. Termin ten upłynął bezskutecznie z dniem 29 maja 2017 r., gdyż, jak wynika z ustaleń poczynionych w oddziale finansowo-budżetowym tut. Sądu w dniu 12 czerwca 2017 r., skarżący wpisu nie uiścił. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zasadą jest, że do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) – dalej jako "p.p.s.a."). Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 tej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skutek pozostawienia nieopłaconego pisma bez rozpoznania nie powstaje jednak w przypadku, gdy należna opłata nie zostanie uiszczona od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienie postępowania. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., jeżeli od tych pism pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają one odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy, odpis prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 500 zł został prawidłowo doręczony skarżącemu w dniu 22 maja 2017 r. Powyższe oznacza, że wyznaczony termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 29 maja 2017 r. (poniedziałek). Skarżący mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, należnej opłaty sądowej (wpisu) nie uiścił, dlatego na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. skargę należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie wskazanego przepisu postanowił jak w sentencji.