I SA/Op 490/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 30 kwietnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu postanawia: odrzucić skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia 22 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę R. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 30 kwietnia 2014 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu. W ustawowym terminie skarżący wniósł na powyższe rozstrzygnięcie skargę kasacyjną, którą sporządził osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę kasacyjną należało odrzucić. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) -/dalej p.p.s.a./ od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Z kolei stosownie do treści art. art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona jedynie przez adwokata lub radcę prawnego, a sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami może zostać sporządzona również przez doradcę podatkowego. Powyższy przepis wprowadza tzw. przymus adwokacko-radcowski, oznaczający bezwzględny obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez wskazanych powyżej fachowych pełnomocników (z okoliczności sprawy nie wynika, aby skarga kasacyjna była sporządzona przez podmioty wskazane w § 2 art. 175 p.p.s.a.). Niespełnienie wymogu wynikającego z art. 175 ustawy jest z kolei brakiem nieusuwalnym i czyni wniesienie skargi kasacyjnej niedopuszczalnym (por. postanowienie NSA z 5 marca 2004 r., sygn. akt OSK 69/04 – dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. II, Wolters Kluwer Zakamycze 2006, s. 409). Zatem z uwagi na tzw. przymus adwokacko - radcowski, skarga kasacyjna sporządzona samodzielnie przez stronę, która nie posiada kwalifikacji określonych w art. 175 p.p.s.a. jest niedopuszczalna, co prowadzi do jej odrzucenia na podstawie art. 178 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Tym samym, skoro wniesiona przez skarżącego skarga kasacyjna nie została sporządzona przez podmiot do tego uprawniony, Sąd zobligowany był do jej odrzucenia jako niedopuszczalnej. Z tych przyczyn faktycznych i prawnych Sąd, na podstawie art. 178 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.