I SA/Op 497/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Gocki Sędzia WSA Anna Komorowska-Kaczkowska Protokolant Referent Beata Olfans po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 listopada 2025 r. sprawy ze skargi Z. S.A. w T. na interpretację indywidualną Burmistrza Gogolina z dnia 6 maja 2025 r., nr WF.II.3120.51.2025.AD w przedmiocie podatku od nieruchomości oddala skargę. Przedmiotem skargi Z. S.A. w T. (dalej jako: Strona, Skarżąca, Spółka, wnioskodawca) jest interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego z dnia 6.05.2025 r. (dalej: Interpretacja), wydana przez Burmistrza Gogolina (dalej: Organ podatkowy, Organ) w przedmiocie zasadności opodatkowania podatkiem od nieruchomości, w stanie prawnym obowiązującym od 1.01.2025 r. transformatorów i rozdzielnic, wchodzących w skład zakładowej sieci elektroenergetycznej. Jak wynika z akt sprawy, Spółka prowadzi działalność wydobywczą i produkcyjną w branży [...] w kopalniach oraz zakładach zlokalizowanych m. in. na obszarze Gminy Gogolin. Dla potrzeb prowadzonej działalności konieczne jest zasilanie energią elektryczną różnorodnych urządzeń poprzez należące do Spółki zakładowe sieci elektroenergetyczne i przy wykorzystaniu należących do Spółki transformatorów. Zakładowa sieć elektroenergetyczna obejmuje przewody energetyczne o napięciu 6 kV pomiędzy poszczególnymi stacjami transformatorowymi i stacjami a obiektami przemysłowymi, w których zamontowane są urządzenia zasilane takim napięciem. Sieć zakładowa rozpoczyna się w Głównej Stacji Zasilania po stronie napięcia 6 kV, tj. po redukcji napięcia przez transformatory w tej stacji i kończy na zaciskach transformatorów redukujących napięcie do 0,4 kV. Sieć zakładowa składa się z przewodów napowietrznych (na słupach) oraz przewodów (kabli) podziemnych. Sieć w tym zakresie, w ocenie Spółki, jest budowlą i podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Spółka na terenie Gminy Gogolin posiada i wykorzystuje w zakładzie transformatory oraz rozdzielnice znajdujące się w niżej wskazanych stacjach transformatorowych. Wszystkie stacje transformatorowe są budynkami murowanymi, posiadającymi ściany, fundamenty i dach. 1. Główna Stacja Zasilania: Stanowią ją dwa budynki w konstrukcji tradycyjnej, murowanej, z dobudowanymi do komór transformatorów o napięciu 110 kV obiektami konstrukcji stalowej ze ścianami z blachy fałdowej, wewnątrz których znajdują się rozdzielnice. Wyposażenie GSZ stanowią cztery transformatory: dwa typu TORb na napięcie 110/6 kV oraz dwa typu TUOc o mocy 100 kVA na napięcie 6/0,4 kV. 2. Stacja transformatorowa [...]: Stanowi budynek w konstrukcji tradycyjnej, parterowy, murowany. Wyposażenie [...] stanowią dwa transformatory olejowe o mocy 630 kVA na napięcie 6/0,4 kV. Ponadto w wydzielonym pomieszczeniu znajduje się transformator 250 kVA 15/04 kV stanowiący własność przedsiębiorstwa dostarczającego energię, służący do zasilania obiektów nie pozostających w związku z działalnością Z. S.A. (m.in. obiektów P.) 3. Stacja transformatorowa [...]: Stanowi budynek w konstrukcji tradycyjnej, parterowy, murowany. Wyposażenie [...] stanowią dwa transformatory olejowe o mocy 400 kVA na napięcie 6/0,4 kV. 4. Stacja transformatorowa oddziałowa [...]: Stanowi budynek w konstrukcji tradycyjnej, parterowej, murowany. Wyposażenie [...] stanowią cztery transformatory o mocy 1 MVA na napięcie 6/0,4 kV. 5. Stacja transformatorowa oddziałowa [...] (hydrat): Stanowi wydzielone pomieszczenie w budynku hydratyzowni. Wyposażenie [...] (hydrat) stanowi transformator o mocy 1,6 MVA na napięcie 6/0,4 kV. 6. Stacja transformatorowa oddziałowa [...] (piece): Stanowi pomieszczenie przybudowane do budynku hali dmuchaw. Wyposażenie [...] stanowi transformator o mocy 2,5 MVA na napięcie 6/0,4 kV. 7. Stacja transformatorowa oddziałowa [...]: Stanowi budynek w konstrukcji tradycyjnej, parterowy, murowany. Wyposażenie [...] stanowią dwa transformatory o mocy 1 MVA na napięcie 6/0,4 kV. W każdej stacji transformatorowej znajdują się rozdzielnie, wewnątrz których znajdują się rozdzielnice zawierające urządzenia energetyczne zabudowane w szafach, za wyjątkiem wskazanej w pkt. 1 stacji 110 kV, gdzie rozdzielnice mają charakter urządzeń znajdujących się poza szafami, bezpośrednio w budynku GSZ. Wskazane wyżej transformatory to urządzenia redukujące napięcie. Dostawca energii elektrycznej do zakładu dostarcza swoimi liniami elektroenergetycznymi energię o napięciu 110 kV, które jest stosowane do przesyłu energii, ale zbyt wysokie do zasilania urządzeń. W związku z tym Spółka musi obniżyć to napięcie. Odbywa się to przez transformatory w Głównej Stacji Zasilania, gdzie następuje redukcja napięcia z poziomu 6 kV i częściowo 0,4 kV, a następnie w "podstacjach" redukujących napięcie z 6 kV do 0,4 kV. Urządzenia przemysłowe zasilane są prądem elektrycznym o takich napięciach (duże urządzenia - 6 kV, pozostałe 0,4 kV). Z kolei rozdzielnice to urządzenia w postaci szaf z przełącznikami, wyłącznikami, urządzeniami sterującymi, zamontowane w odrębnych pomieszczeniach w stacjach transformatorowych i ich funkcją jest rozdział strumienia energii elektrycznej na poszczególne podstacje oraz obiekty i urządzenia w wielkościach wynikających z zapotrzebowania tych obiektów i urządzeń zgodnie z mocą odbiorników (np. silników). W ocenie Spółki wskazane transformatory i rozdzielnice znajdujące się w budynkach, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości (nie spełniają przesłanek uznania ich za urządzenia budowlane). W zaskarżonej interpretacji indywidualnej organ stwierdził, że stanowisko Spółki jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu wskazał na obowiązujące do końca 2024 r. zasady opodatkowania stacji transformatorowych jak i na skutki nowelizacji przepisów obowiązujących po 1.01.2025 r. związanych z wprowadzeniem nowych definicji budowli i budynku. Zaznaczył, że ustawodawca nie miał zamiaru diametralnie zmieniać w nowych przepisach ukształtowanych w praktyce zasad opodatkowania budowli, w tym także linii elektroenergetycznych i stacji transformatorowych. Omówił jak wskazana kwestia kształtowała się w dotychczasowym orzecznictwie sądów administracyjnych. Stwierdził, że jeżeli transformatory i rozdzielnice w stacji transformatorowej spełniają warunki uznania ich za urządzenie budowlane w rozumieniu nowej definicji budowli z art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2025 r., poz. 707 – dalej: u.p.o.l.), niezbędne do funkcjonowania linii energetycznej (budowli), to są opodatkowane podatkiem od nieruchomości. Aby ustalić czy transformatory i rozdzielnice są urządzeniem budowlanym trzeba dokonać analizy nowych definicji pod tym właśnie kątem. Przechodząc do ustalenia, czy transformatory i rozdzielnice od 1.01.2025 r. stanowią urządzenie budowlane w rozumieniu u.p.o.l., wskazał na nowe definicje wprowadzone ustawą z 19.11.2024 r. o zmianie ustawy o podatku rolnym, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz ustawy o opłacie skarbowej. Odwołał się do treści definicji budynku, budowli (w tym zwłaszcza urządzenia budowlanego) oraz robót budowlanych. Wyjaśnił, że aktualnie, mając na uwadze załącznik nr 4 do u.p.o.l., nie są budowlami sieci techniczne, w tym elektroenergetyczne, a ich elementy wskazane w poz. 13 tego załącznika, czyli m.in. linie elektroenergetyczne. Wobec braku definicji legalnej tego pojęcia w u.p.o.l. należy przyjąć, że są to zespoły urządzeń do przewodowego przenoszenia energii elektrycznej na odległość i mogą mieć one charakter linii napowietrznych, ale także linii kablowych ułożonych w ziemi. Dodatkowo jednak opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają także urządzenia budowlane, o których mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. c u.p.o.l. Przepis ten wprost nawiązuje do powiązanych technicznie i funkcjonalnie z budowlami z załącznika nr 4 do u.p.o.l. urządzeń technicznych. Zatem w tym zakresie można stwierdzić, że stan prawny nie uległ zmianie. Były i nadal podlegają opodatkowaniu urządzenia budowlane, które zapewniają możliwość użytkowania zgodnie z przeznaczeniem będącej przedmiotem podatku od nieruchomości budowli. Tak jak na gruncie starego stanu prawnego, sądy administracyjne dopuszczały opodatkowanie transformatorów jako urządzeń budowlanych, tak i aktualnie jest to możliwe. Zmieniła się jednak definicja urządzenia budowlanego przyjmowana na potrzeby podatku od nieruchomości. Transformatory i rozdzielnice można uznać za urządzenia budowlane, w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. c u.p.o.l., pod warunkiem spełnienia określonych warunków. Muszą być one: a) urządzeniami technicznymi, b) związanymi z obiektem wymienionym w załączniku nr 4 do u.p.o.l., c) związek z ww. obiektem musi być bezpośredni; d) niezbędnymi do użytkowania ww. obiektu zgodnie z jej przeznaczeniem, e) wzniesionymi w wyniku robót budowlanych. Ustalenie, że transformatory i rozdzielnice spełniają wyżej wskazane warunki będzie skutkowało uznaniem ich za jeden z rodzajów budowli i opodatkowaniem podatkiem od nieruchomości. Jeżeli chodzi o kwestię warunku związanego z uznaniem transformatorów i rozdzielnic za urządzenia techniczne to organ wskazał, że transformatory i rozdzielnice to rodzaj urządzeń technicznych w rozumieniu u.p.o.l. Odwołał się w tym zakresie do orzecznictwa sądów administracyjnych. Urządzenie techniczne mające cechy urządzenia budowlanego w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. c u.p.o.l. jest odrębną budowlą dla potrzeb opodatkowania. Nie można go traktować jako budowli nieopodatkowanej tylko dlatego, że stanowi element sieci elektroenergetycznej, która to sieć po 2025 r. nie podlega opodatkowaniu. To, że tak rozumiane urządzenie techniczne jest elementem składowym większej całości (sieci, węzła czy też systemu elektroenergetycznego), obecnie nie ma znaczenia. Zgodnie z nową definicją o uznaniu danego urządzenia technicznego za urządzenie budowlane decydują wyłącznie wskazane w powołanym przepisie elementy definicyjne. W zakresie warunku dotyczącego tego, że transformatory i rozdzielnice muszą być związane z obiektem wymienionym w załączniku nr 4 do u.p.o.l. organ wskazał, że linia elektroenergetyczna jest budowlą podlegającą opodatkowaniu wymienioną w poz. 13 załącznika nr 4 do u.p.o.l. Linie elektroenergetyczne razem z transformatorami i rozdzielniami tworzą sieć elektroenergetyczną. Jako budowle podlegają one opodatkowaniu, bez względu na to, czy występują samodzielnie czy też stanowią element sieci. W analizowanym stanie faktycznym, co wynika wprost z wyjaśnień Spółki, zakładowa sieć elektroenergetyczna składa się z przewodów napowietrznych (na słupach) oraz przewodów (kabli) podziemnych. Zatem zasadniczym elementem tej sieci są właśnie linie elektroenergetyczne, które sama Spółka klasyfikuje jako budowle podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Na gruncie nowych przepisów utraciły znaczenie pojęcia obiektu liniowego i sieci technicznej (w tym elektroenergetycznej), ponieważ przy definiowaniu budowli w obowiązującym stanie prawym nie stosuje się już przepisów prawa budowlanego. W poz. 13 załącznika nr 4 mówi się, co prawda o "sieci", ale nie jest to przedmiot podatku od nieruchomości. Jest nią linia elektroenergetyczna wyraźnie tam wymieniona. Nie ma zatem potrzeby zastanawiania się nad tym, czy przedmiotem podatku jest sieć elektroenergetyczna jako sieć techniczna, czy też linia elektroenergetyczna jako obiekt liniowy, co miało miejsce w poprzednim stanie prawnym. Zasadnicze znaczenie ma ustalenie, że to linia elektroenergetyczna jest budowlą podlegającą opodatkowaniu z poz. 13 załącznika nr 4. Z definicji urządzenia budowlanego wynika, że urządzeniem tym może być tylko takie, które jest związane z budowlą wymienioną pod lit. a, gdzie wskazuje się budowle wykazane w załączniku nr 4. Linie elektroenergetyczne są wymienione w tym załączniku. To, że stacje transformatorowe stanowią element składowy zakładowej sieci elektroenergetycznej nie wyłącza ich z katalogu urządzeń budowlanych w rozumieniu nowej definicji z art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. Zgodnie z nią za urządzenie budowlane służące linii elektroenergetycznej może bowiem być uznane urządzenie techniczne stanowiące element sieci technicznej (elektroenergetycznej) w rozumieniu ustawy - Prawo budowlane. Z definicji urządzenia budowlanego wynika jedynie, że musi ono być bezpośrednio związane i niezbędne do użytkowania obiektu z załącznika nr 4, którym na pewno jest linia elektroenergetyczna. To, że takie urządzenie jest zaliczane do elementów składowych innych obiektów (np. sieci technicznych) nie powoduje, że przez to nie może być urządzeniem budowlanym w rozumieniu u.p.o.l. w odniesieniu do linii elektroenergetycznej. Poza tym takie urządzenie nie musi zapewniać wyłącznie użytkowanie tylko jednego obiektu. Transformatory i rozdzielnice są obiektem wchodzącym w skład sieci technicznej w rozumieniu prawa budowlanego, a jednocześnie są bezpośrednio związane z linią elektroenergetyczną i niezbędne do użytkowania linii zgodnie z przeznaczeniem. W zakresie warunku związanego z tym, że transformatory i rozdzielnice muszą być bezpośrednio związane z linią elektroenergetyczną organ wskazał, że nowa definicja urządzenia budowlanego nie pokrywa się z definicją tych urządzeń z ustawy - Prawo budowlane (art. 3 pkt 9). Różnice sprowadzają się przede wszystkim do tego, że urządzenia budowlane w u.p.o.l. zostały "mocniej" powiązane z obiektem budowlanym . Wyraża się to tym, że zgodnie z nową definicją muszą one być bezpośrednio związane budynkiem lub budowlą oraz muszą być niezbędne do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem. Z uzasadnienia ustawy wprowadzającej nową definicję wynika, że urządzenie budowlane musi "pełnić służebną rolę" w stosunku do budynku lub budowli i "(...) tylko wtedy, gdy związek użytkowy takiego urządzenia technicznego z takim budynkiem albo budowlą jest bezpośredni oraz niezbędny dla ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem (nie będą urządzeniami technicznymi urządzenia jedynie usprawniające funkcjonowanie budynku albo budowli np. kasa fiskalna, terminal komputerowy, taśmociąg, suwnica itp.)". Bezpośrednie powiązanie urządzenia z obiektem oznacza ich fizyczne połączenie. Takie rozumienie znajduje potwierdzenie w usunięciu z definicji urządzenia budowlanego ogrodzeń i placów postojowych, które fizycznie nie muszą być połączone z obiektem budowlanym. W orzecznictwie sądowym także w zbliżony sposób rozumie się bezpośrednie związanie urządzenia (dystrybutora paliwa) z budowlą (zbiornikiem paliwa) . Stacje i rozdzielnice muszą być bezpośrednio związane z linią elektroenergetyczną, ponieważ bez tego nie ma możliwości dostarczania energii do poszczególnych urządzeń wykorzystywanych przez Spółkę. Jak wskazuje się w literaturze integracja zarówno transformatorów, jak i rozdzielni z elementami liniowymi sieci przemysłowej jest kluczowa dla zapewnienia ciągłości działania tej sieci, ponieważ wysokie napięcie przesyłane przez linie elektroenergetyczne nie może być bezpośrednio wykorzystane przez odbiorców bez uprzedniego przetworzenia. Co do warunku związanego z tym, że transformatory i rozdzielnice muszą być niezbędne do użytkowania linii elektroenergetycznej zgodnie z jej przeznaczeniem organ wskazał, że bez transformatorów i rozdzielnic nie mogłaby być bezpiecznie i zgodnie z potrzebami dostarczana energia elektryczna do zasilanych nią urządzeń. Transformatory umożliwiają zmianę napięcia prądu tak, aby było ono dostosowane do potrzeb określonych maszyn i urządzeń. Wymontowanie tych urządzeń uniemożliwiałoby dostarczanie energii elektrycznej do odbiorców o dostosowanym napięciu do poziomu przez nich oczekiwanego, gdyż stanowią całość z liniami elektroenergetycznymi, wspólnie z nimi i innymi elementami sieci umożliwiając prawidłowy przesył energii elektrycznej. Poprawność takiego założenia potwierdza Spółka wskazując, że dostarczana na teren zakładu energia ma zbyt wysokie napięcie do zasilania urządzeń. Transformatory stanowiące element zakładowej sieci elektroenergetycznej redukują to napięcie do poziomu właściwego dla zasilanych urządzeń. Ma to miejsce zarówno w transformatorach Głównej Stacji Zasilania, jak i transformatorach w "podstacjach". Rozdzielnice to urządzenia elektryczne pełniące funkcje dystrybucji i zabezpieczenia przepływu energii elektrycznej, ale też funkcje sterownicze, choćby dla linii produkcyjnych czy poszczególnych procesów technologicznych w zakładach wytwórczych i wydobywczych. Ich podstawowym zadaniem jest przetwarzanie i dystrybuowanie energii elektrycznej z zapewnieniem należytej pewności i niezawodności zasilania, jakości energii przy jednoczesnym spełnieniu określonych wymogów bezpieczeństwa. Potwierdza to Spółka wskazując, że funkcją rozdzielnic jest rozdział strumienia energii elektrycznej na poszczególne podstacje oraz obiekty i urządzenia. "Przeznaczeniem" linii elektroenergetycznej, o której mowa w poz. 13 załącznika nr 4 do u.p.o.l., jest przesył prądu o odpowiednim napięciu, do określonych miejsc. W stanie faktycznym sprawy linię tę tworzą przewody oraz kable. Bez transformatorów i rozdzielnic nie byłoby możliwe dostarczenie energii elektrycznej o właściwych parametrach w te miejsca zakładu, gdzie jest ona potrzebna. Transformatory i rozdzielnice są zatem niezbędne, aby nie tylko linie, ale cała sieć mogła funkcjonować i realizować stawiane przed nią cele. Kable i przewody wchodzące w skład zakładowej sieci elektroenergetycznej utraciłyby swoją funkcjonalność bez wskazanych urządzeń. Nie zostały one bowiem wzniesione do przesyłania energii o dowolnym napięciu, tylko ich zadaniem jest dostarczenie energii użytecznej w działalności zakładu. Innymi słowy linie elektroenergetyczne na terenie zakładu, bez transformatorów i rozdzielnic niczemu by nie służyły. Ich użytkowanie, zgodnie z przeznaczeniem, wymaga więc wykorzystania przedmiotowych transformatorów i rozdzielnic. W zakresie warunku związanego z tym, że transformatory i rozdzielnice muszą być wzniesione w wyniku robót budowlanych organ wskazał, że wszystkie rodzaje budowli wymienione w nowej definicji (w tym i urządzenia budowlane) muszą być wzniesione w wyniku robót budowlanych. Odwołał się do nowej definicji robót budowlanych (art. 1a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l.). Podkreślił, że zwrotu "roboty budowlane" nie można utożsamiać z pojęciem budowa zdefiniowanym w prawie budowlanym. Roboty budowlane to również montaż. Umieszczenie transformatorów i rozdzielnic w budynku i ich podłączenie do sieci wymaga na pewno montażu. Budowa stacji transformatorowych jest objęta przepisami prawa budowlanego. Budowa tych obiektów, a także większych wymagających pozwolenia na budowlę, mieści się w pojęciu robót budowlanych z art. 1 a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l. Organ stwierdził, że w przypadku zlokalizowania urządzeń stacji transformatorowej w budynku, podlegają one opodatkowaniu jako urządzenia budowlane od ich wartości amortyzacyjnej. Natomiast budynek podlega odrębnie podatkowi naliczonemu od jego powierzchni użytkowej. W konsekwencji uznał, że w stanie faktycznym sprawy, transformatory i rozdzielnice stanowiące wraz z przewodami oraz kablami elementy zakładowej sieci elektroenergetycznej, podlegają opodatkowaniu jako urządzenia budowlane w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit, c u.p.o.l. Są to bowiem urządzenia techniczne: - bezpośrednio związane z liniami elektroenergetycznymi, wskazanymi w załączniku nr 4 do u.p.o.l. jako budowle, - niezbędne do użytkowania linii elektroenergetycznej zgodnie jej przeznaczeniem, - wzniesione w wyniku robót budowlanych w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l. W obowiązującym stanie prawnym znaczenie ma nie to, czy stacje transformatorowe i urządzenia techniczne tam zlokalizowane są elementem składowym linii, sieci, węzła czy systemu, ale czy służą jednemu z obiektów wymienionych w załączniku nr 4 do u.p.o.l. Linia elektroenergetyczna jest takim obiektem wymienionym w poz. 13, przez co transformatory i rozdzielnice są urządzeniami budowlanymi. Wskazanych zasad opodatkowania nie zmienia też fakt umiejscowienia transformatorów i rozdzielnic w budynkach. Budynki stacji transformatorowych, zgodnie z przedstawionym opisem, mają cechy budynków z nowej definicji w u.p.o.l. Powinny być zatem opodatkowane jako odrębny (od urządzeń budowlanych w nich umiejscowionych) przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości, naliczonym od ich powierzchni użytkowej. W skardze wywiedzionej od powyższej interpretacji sformułowano zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 1a ust. 1 pkt. 2 lit. c) u.p.o.l. poprzez niewłaściwą ocenę co do jego zastosowania polegającą na przyjęciu, że transformatory i rozdzielnice objęte wnioskiem skarżącej są urządzeniami technicznymi bezpośrednio związanymi z liniami elektroenergetycznymi i niezbędnymi do użytkowania linii elektroenergetycznych oraz art. 1a ust. 1 pkt. 2b u.p.o.l. poprzez błędną wykładnię, polegającą na niewłaściwym rozumieniu zdefiniowanego w tym przepisie pojęcia robót budowlanych, skutkującą niewłaściwą oceną, że transformatory i rozdzielnice objęte wnioskiem skarżącej są urządzeniami technicznymi wzniesionymi w wyniku robót budowlanych w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt. 2 lit. c) u.p.o.l. Mając na uwadze powyższe, Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Na wstępie należy wskazać, że – zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267 ze zm.) – sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na mocy art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. W myśl art. 57a p.p.s.a., skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego, a sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do treści art. 146 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt, interpretację, opinię zabezpieczającą lub odmowę wydania opinii zabezpieczającej albo stwierdza bezskuteczność czynności. Stosując odpowiednio art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd uchyla interpretację w całości albo w części jeżeli stwierdzi: (a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, (b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub (c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W myśl art. 151 p.p.s.a., w przypadku niestwierdzenia podstaw do uwzględnienia skargi na interpretację w całości albo w części, skarga podlega oddaleniu w całości albo w części. Kwestią sporną w niniejszej sprawie było ustalenie, czy transformatory i rozdzielnice w stacji transformatorowej w okolicznościach przedstawionych w opisanym we wniosku stanie faktycznym spełniają warunki uznania ich za urządzenie budowlane w rozumieniu nowej definicji budowli z art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. c u.p.o.l., niezbędne do funkcjonowania linii energetycznej (budowli). Pozytywna odpowiedź determinuje bowiem uznanie ich za budowle opodatkowane podatkiem od nieruchomości. Przed odpowiedzią na tak postawione pytanie należy przytoczyć treść przepisów obowiązujących od 1 stycznia 2025 r. a mających zastosowanie w sprawie. I tak, opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty, budynki lub ich części, budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej (art. 2 ust. 1 u.p.o.l.). Stosownie do art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l, budynkiem jest obiekt wzniesiony w wyniku robót budowlanych, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz który posiada fundamenty i dach, z wyłączeniem obiektu, w którym są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność. Natomiast budowlę stanowią – w myśl art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l: a) obiekt niebędący budynkiem, wymieniony w załączniku nr 4 do ustawy, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, b) elektrownię wiatrową, elektrownię jądrową i elektrownię fotowoltaiczną, biogazownię, biogazownię rolniczą, magazyn energii, kocioł, piec przemysłowy, kolej linową, wyciąg narciarski oraz skocznię, w części niebędącej budynkiem - wyłącznie w zakresie ich części budowlanych, c) urządzenie budowlane - przyłącze oraz urządzenie instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, oraz inne urządzenie techniczne, bezpośrednio związane z budynkiem lub obiektem, o którym mowa w lit. a, niezbędne do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, d) urządzenie techniczne inne niż wymienione w lit. a-c - wyłącznie w zakresie jego części budowlanych, e) fundamenty pod maszyny oraz pod urządzenia techniczne, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową - wzniesione w wyniku robót budowlanych, także do przypadku, gdy stanowią one część obiektu niewymienionego w ustawie. W załączniku nr 4 poz. 13 pkt b) do u.p.o.l. natomiast wskazano, na obiekty występujące samodzielnie lub stanowiące element sieci obiekty, których charakterystycznym parametrem jest długość tj. trakcja elektroenergetyczna i linia elektroenergetyczna. Wskazana została zatem linia elektroenergetyczna jako budowla podlegająca opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Zgodnie zaś z art. 1a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l., przez roboty budowlane należy rozumieć prace polegające na budowie, odbudowie, rozbudowie, nadbudowie, przebudowie lub montażu, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418, dalej: Pr.b). Zgodnie z art. 1 Pr.b. ustawa ta normuje działalność obejmującą sprawy projektowania, budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych oraz określa zasady działania organów administracji publicznej w tych dziedzinach. Zgodnie z art. 3 pkt 6 Pr.b. przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego, natomiast zgodnie z art. 3 pkt 7 Pr.b. przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Transformatory i rozdzielnice można zatem uznać za urządzenia budowlane, w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. c u.p.o.l., pod warunkiem spełnienia określonych warunków. Muszą być one: a) urządzeniami technicznymi, b) związanymi z obiektem wymienionym w załączniku nr 4 do u.p.o.l., c) związek z ww. obiektem musi być bezpośredni; d) niezbędnymi do użytkowania ww. obiektu zgodnie z jej przeznaczeniem, e) wzniesionymi w wyniku robót budowlanych. W niniejszej sprawie Strona nie kwestionowała uznania transformatorów i rozdzielnic za urządzenia techniczne, o których mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. Sąd przy tym podziela pogląd prof. R. Dowgiera, że samodzielne urządzenie techniczne nie stanowi instalacji (Opodatkowanie węzłów cieplnych podatkiem od nieruchomościi, Przegląd Podatków Lokalnych i Finansów Samorządowych z 2025 r. nr 10): "Nie każde urządzenie techniczne połączone z instalacją budynku stanowi element tej instalacji. Przykładem może być transformator, który może znajdować się we wnętrzu lub na zewnątrz budynku, ale który funkcjonalnie jest powiązany z linią elektroenergetyczną. Transformator to urządzenie redukujące napięcie. Dostawca energii elektrycznej musi obniżyć napięcie z linii elektroenergetycznej, aby mogło być ono odeprane przez odbiorcę". O ile zatem nie jest przedmiotem sporu kwestia uznania transformatorów i rozdzielnic za urządzenia techniczne jako takie, to problem interpretacyjny dotyczy spełnienia przez nie pozostałych warunków z art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. c u.p.o.l. W skardze na interpretację indywidualną z dnia 6 maja 2025 r. Skarżąca zakwestionowała prawidłowość ustalenia, że transformatory i rozdzielnice - stanowiące część wewnętrznej infrastruktury elektroenergetycznej zakładu - pozostają w związku z linią elektroenergetyczną w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. c u.p.o.l. Skoro bowiem – zdaniem Skarżącej - sporne urządzenia należą do "sieci", to nie mogą być związane z "linią" - a zatem nie spełniają ustawowej przesłanki "związku z budowlą" w rozumieniu przepisów u.p.o.l. Należy w tym miejscu przypomnieć, iż linia elektroenergetyczna jest budowlą podlegającą opodatkowaniu wymienioną w poz. 13 załącznika nr 4 do u.p.o.l. Linie elektroenergetyczne razem m.in. z transformatorami i rozdzielniami tworzą sieć elektroenergetyczną. W analizowanym stanie faktycznym, co wynika wprost z wyjaśnień Spółki, zakładowa sieć elektroenergetyczna składa się z przewodów napowietrznych (na słupach) oraz przewodów (kabli) podziemnych. Zatem zasadniczym elementem tej sieci są właśnie linie elektroenergetyczne, które sama Spółka klasyfikuje jako budowle podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Na gruncie nowych przepisów utraciły znaczenie pojęcia obiektu liniowego i sieci technicznej (w tym elektroenergetycznej), ponieważ przy definiowaniu budowli w obowiązującym stanie prawym nie stosuje się już przepisów prawa budowlanego. W poz. 13 załącznika nr 4 mówi się, co prawda o "sieci", ale nie jest to przedmiot podatku od nieruchomości. Jest nią linia elektroenergetyczna wyraźnie tam wymieniona. Nie ma zatem potrzeby analizowania, czy przedmiotem podatku jest sieć elektroenergetyczna jako sieć techniczna, czy też linia elektroenergetyczna jako obiekt liniowy, co miało miejsce w poprzednim stanie prawnym. Zasadnicze znaczenie ma ustalenie, że to linia elektroenergetyczna jest budowlą podlegającą opodatkowaniu z poz. 13 załącznika nr 4. Zaś z definicji urządzenia budowlanego wynika, że urządzeniem tym może być tylko takie, które jest związane z budowlą wymienioną w załączniku nr 4 – czyli – w tym przypadku – z linią elektroenergetyczną (jako wymienioną w tym załączniku). Należy podkreślić, iż to, że stacje transformatorowe stanowią element składowy zakładowej sieci elektroenergetycznej nie wyłącza ich z katalogu urządzeń budowlanych w rozumieniu nowej definicji z art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. Z definicji urządzenia budowlanego wynika jedynie, że musi ono być bezpośrednio związane i niezbędne do użytkowania obiektu z załącznika nr 4, którym na pewno jest linia elektroenergetyczna. To, że takie urządzenie jest zaliczane jednocześnie do elementów składowych innych obiektów (np. sieci technicznych) nie powoduje, że przez to nie może być urządzeniem budowlanym w rozumieniu u.p.o.l. w odniesieniu do linii elektroenergetycznej. Transformatory i rozdzielnice są obiektami wchodzącymi w skład sieci technicznej, a jednocześnie są bezpośrednio związane z linią elektroenergetyczną. Organ w wydanej interpretacji nie utożsamiał pojęć "sieci" i "linii". Jednak to, że dane urządzenie należy do szerszej infrastruktury sieciowej, nie przesądza wcale o braku jego związku z konkretną budowlą, jaką jest linia. Transformator czy rozdzielnica są z nią sprzężone nie tylko konstrukcyjnie ale i funkcjonalnie (działają tylko wtedy, gdy linia działa; ich zadaniem jest przetworzenie energii z tej właśnie linii na potrzeby odbiorcy). Taki właśnie związek - techniczny i funkcjonalny - występuje w przedmiotowej sprawie. Sporne urządzenia nie są oderwanymi obiektami - ich lokalizacja, sposób działania i przeznaczenie są ściśle podporządkowane parametrom i funkcji konkretnej linii elektroenergetycznej. Jak słusznie wskazał organ - bez linii nie mogą działać. Linia bez nich również nie spełni swojej funkcji w zakładzie przemysłowym. Podsumowując, zarzut braku związku z linią elektroenergetyczną nie znajduje potwierdzenia w stanie faktycznym ani w konstrukcji przepisów. Nie sposób uznać, iż sporne urządzenia nie są "związane z obiektem z załącznika nr 4 – a zatem z linią elektroenergetyczną", która to linia jest częścią sieci i może – na co wskazuje przecież treść zdania pierwszego poz. 13 załącznika nr 4 – nią być. W rzeczywistości zatem taki związek istnieje - jest fizyczny, użytkowy i projektowy. Stanowisko organu odpowiada nie tylko literalnej treści przepisów, ale też ich funkcji. Stacje i rozdzielnice muszą być bezpośrednio związane z linią elektroenergetyczną, ponieważ bez tego nie ma możliwości dostarczania energii do poszczególnych urządzeń wykorzystywanych przez Spółkę. Jak słusznie wskazano w zaskarżonej interpretacji, integracja zarówno transformatorów, jak i rozdzielni z elementami liniowymi sieci przemysłowej jest kluczowa dla zapewnienia ciągłości działania tej sieci, ponieważ wysokie napięcie przesyłane przez linie elektroenergetyczne nie może być bezpośrednio wykorzystane przez odbiorców bez uprzedniego przetworzenia. Odnosząc się z kolei do zarzutu Strony dotyczącego braku "niezbędności" transformatorów i rozdzielnic "do funkcjonowania zgodnie z przeznaczeniem" linii elektroenergetycznej należy tu – zdaniem Sądu - podkreślić, iż ustawa – czyli u.p.o.l. -nie posługuje się pojęciem "niezbędności do funkcjonowania jako takiego", lecz odnosi się do funkcjonowania zgodnie z przeznaczeniem danej budowli (podkr. Sądu). W Interpretacji prawidłowo wskazano, że transformatory i rozdzielnice są w takim aspekcie niezbędne, ponieważ umożliwiają eksploatację linii - nie tylko jej istnienie, ale funkcjonowanie w systemie dystrybucji energii: zapewniają odpowiednie napięcie, umożliwiają podział obwodów i zabezpieczają system przed przeciążeniami. Sama linia elektroenergetyczna bez urządzeń takich jak transformator czy rozdzielnica może istnieć, lecz nie może być wykorzystana do zasilania zakładu, a więc utraciłaby swoją funkcję użytkową. W rzeczywistości to właśnie obecność tych urządzeń umożliwia linii spełnianie jej technicznej i przemysłowej roli. Bez transformatorów i rozdzielnic nie mogłaby być bezpiecznie i zgodnie z potrzebami dostarczana energia elektryczna do zasilanych nią urządzeń. Transformatory umożliwiają zmianę napięcia prądu tak, aby było ono dostosowane do potrzeb określonych maszyn i urządzeń. Wymontowanie tych urządzeń uniemożliwiałoby dostarczanie energii elektrycznej do odbiorców o napięciu takim, które byłoby dostosowane do poziomu przez nich oczekiwanego, gdyż stanowią całość z liniami elektroenergetycznymi, wspólnie z nimi i innymi elementami sieci umożliwiając prawidłowy przesył energii elektrycznej. Poprawność takiego założenia potwierdza Spółka wskazując, że dostarczana na teren zakładu energia ma zbyt wysokie napięcie do zasilania urządzeń. Transformatory stanowiące element zakładowej sieci elektroenergetycznej redukują to napięcie do poziomu właściwego dla zasilanych urządzeń. Ma to miejsce zarówno w transformatorach Głównej Stacji Zasilania, jak i transformatorach w "podstacjach". To samo dotyczy rozdzielnic: są to urządzenia elektryczne pełniące funkcje dystrybucji i zabezpieczenia przepływu energii elektrycznej. Potwierdza to Spółka wskazując, że funkcją rozdzielnic jest rozdział strumienia energii elektrycznej na poszczególne podstacje oraz obiekty i urządzenia. Na uwzględnienie nie zasługuje również zarzut dotyczący braku spełnienia przesłanki wzniesienia transformatorów i rozdzielnic w wyniku robót budowlanych. Skarżąca formułuje bowiem zarzut, iż transformatory i rozdzielnice nie zostały "wzniesione w wyniku robót budowlanych", lecz jedynie "wstawione" do budynku. Zdaniem Spółki, taka forma montażu nie spełnia przesłanki z art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. c u.p.o.l., ponieważ nie dochodzi do wzniesienia obiektu w rozumieniu ustawy - Prawo budowlane. Należy tu na wstępie zauważyć, iż wszystkie rodzaje budowli wymienione w nowej definicji (w tym i urządzenia budowlane) muszą być wzniesione w wyniku robót budowlanych. W zmodyfikowanym słowniczku do u.p.o.l. zamieszczono przy tym definicję robót budowlanych (art. 1a ust. 1 pkt 2b). Są to zatem prace polegające na budowie, odbudowie, rozbudowie, nadbudowie, przebudowie lub montażu, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 7.07.1994 r. - Prawo budowlane. W skardze wywiedziono, iż skoro roboty budowlane w rozumieniu u.p.o.l. mają to być prace (w tym montażowe), do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, to sięgnąć należy do definicji robót budowlanych z prawa budowlanego – zaś zgodnie z definicją pojęcia robot budowlanych zawartą w art. 3 pkt 6 i 7 ustawy Prawo budowlane, pod pojęciem robót budowlanych rozumieć należy budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. W tym miejscu w skardze wskazuje się na definicję obiektu budowlanego "(...) zawartą w art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, gdzie obiektem budowlanym jest budynek, budowla bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych". W efekcie skarga prowadzi do konkluzji, iż "Robotami budowlanymi w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane i do których stosuje się przepisy ustawy Prawo budowlane są zatem takie czynności/prace montażowe, które polegają na montażu obiektu budowlanego w przytoczonym wyżej znaczeniu zawartym w art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane i tylko takie czynności/prace montażowe są robotami budowlanymi w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Z takim stwierdzeniem Sąd się nie zgadza. Przede wszystkim należy zauważyć, iż u.p.o.l. zawiera własną, autonomiczną definicję robot budowlanych. W definicji tej - inaczej niż w przypadku definicji robót budowlanych zawartej w art. 3 pkt 7 Pr.b., w której ustawodawca odnosi prace tam wymienione do obiektu budowlanego - nie zawarto wskazania, iż prace dotyczą obiektu budowlanego. W art. 1a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l., zawierającym definicję robót budowlanych – takiego odniesienia nie ma. Ponadto u.p.o.l. zawiera w art. 1a ust. 1 pkt 2a własną definicję obiektu budowlanego (oznacza on bowiem: budynek lub budowlę, z wyłączeniem wyrobisk górniczych, a także niewielkich obiektów stanowiących: a) obiekty kultu religijnego - w szczególności kapliczki, krzyże przydrożne i figury, b) obiekty architektury ogrodowej - w szczególności posągi i figurki ogrodowe, wodotryski, mostki, pergole, murowane grille i oczka wodne, c) obiekty użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku - w szczególności śmietniki, wiaty na wózki dziecięce i rowery oraz obiekty stanowiące wyposażenie placów zabaw dla dzieci), inną niż ta, zawarta w prawie budowlanym w art. 3 pkt 1, przy czym w owej autonomicznej definicji obiektu budowlanego przyjętej dla potrzeb u.p.o.l nie zawarto zastrzeżenia, iż ma on być "wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych" (podkr. Sądu). Wnioski i zarzuty Skarżącej, na których oparto tezę, iż "Robotami budowlanymi (...) są zatem takie czynności/prace montażowe, które polegają na montażu obiektu budowlanego w przytoczonym wyżej znaczeniu zawartym w art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane i tylko takie czynności/prace montażowe są robotami budowlanymi w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych" są efektem błędnego odkodowania normy prawnej zawartej w art. 1a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l. (zawierającym definicję robót budowlanych) dokonanego wbrew zakazowi wykładni synonimicznej (różnym zwrotom nie należy nadawać tego samego znaczenia). Sformułowanie bowiem "do których stosuje się przepisy ustawy Prawo budowlane" nie jest tożsame z odesłaniem do definicji zawartych w tej ustawie – w takim bowiem przypadku ustawodawca użyłby sformułowania "w rozumieniu", "o których mowa" (jak to uczynił np. w art. 1a ust. 1 pkt 3a u.p.o.l. - przy definiowaniu pojęcia reklamy, tablicy reklamowej, urządzenia reklamowego czy szyldu). Sformułowanie "do których stosuje się przepisy" oznacza, iż prace definiowane i wymienione enumeratywnie w art. 1a ust. 1 pkt 2b są to takie prace, do których tylko stosowane są przepisy ustawy Prawo budowlane a nie takie prace, które zdefiniowane są w tej ustawie Pr.b. (czyli takie, które odpowiadają definicji zawartej w ustawie Pr.b.). Należy przy tym zauważyć, iż Ustawa Prawo budowlane w wielu przepisach odnosi się do montażu, przykładowo w regulacjach art. 21a – w odniesieniu do planu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia czy w odniesieniu do projektu budowlanego (art. 34). Ustawodawca zastosował tu – w art. 1a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l. - technikę legislacyjną odesłania przewidzianą w § 22 ust. 2 załącznika do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie zasad techniki prawodawczej (Dz. U. 2016.283 t.j.) wykorzystywaną wtedy, gdy intencją prawodawcy jest stosowanie przepisów zamieszczonych w innej ustawie, które mają uzupełniać lub odmiennie regulować sprawy normowane ustawą. Zaaprobowanie toku interpretacyjnego zawartego w skardze oznaczałoby z istocie, że pomimo wprowadzenia w u.p.o.l. definicji legalnej robót budowlanych oraz obiektu budowlanego, w wyniku zabiegu interpretacyjnego zaprezentowanego w skardze – definicją robót budowlanych czy obiektu budowlanego byłyby w istocie te, zawarte w Prawie budowlanym, pomimo ich autonomicznego zdefiniowania w u.p.o.l. Dlatego argumentacja skargi w powyższym zakresie nie zasługuje na aprobatę. Wobec powyższego należało, jak to uczynił organ, przyjąć, iż skoro z powyższej definicji (zawartej w u.p.o.l.) wynika, że roboty budowlane to również montaż, to przytwierdzenie gotowych elementów do podłoża poprzez zamontowanie (składanie z gotowych części) - spełnia powyższą definicję. Dalej zauważyć należy, iż ustawodawca nie utożsamia "wzniesienia" z samodzielnym powstaniem obiektu - lecz z wykonywaniem prac budowlanych, które prowadzą do jego zainstalowania, zamontowania lub posadowienia w sposób trwały i zgodny z wymaganiami techniczno-budowlanymi. Instalacja transformatorów i rozdzielnic w zakładzie przemysłowym to nie jest prosta czynność fizyczna - lecz szereg wyspecjalizowanych prac, które w swej istocie mają charakter robót budowlanych. Instalacja transformatorów i rozdzielnic w zakładzie przemysłowym nie ogranicza się do fizycznego przemieszczenia urządzeń do wnętrza budynku. Jak słusznie zauważył organ - mamy tu do czynienia z całym procesem techniczno-budowlanym, angażującym projektantów, wykonawców, inspektorów i służby energetyczne. Umieszczenie transformatorów i rozdzielnic w budynku i ich podłączenie do sieci wymaga na pewno montażu w wyżej przedstawionym rozumieniu. Słusznie również zwrócił organ uwagę na fakt, iż część obiektów wskazanych w załączniku nr 4 do ustawy może powstać wyłącznie w drodze montażu gotowych urządzeń. Przykładowo: stacje zlewne i przepompownie ścieków, komory tlenowe i beztlenowe (poz. 5), szafy telekomunikacyjne (poz. 12) czy wolno stojące instalacje przemysłowe (poz. 25) - są z natury rzeczy tworzone poprzez zainstalowanie prefabrykowanych elementów, często produkowanych w całości poza miejscem budowy. Nie sposób twierdzić, że nie są one z tego powodu "wznoszone" - przeciwnie, ich posadowienie i uruchomienie wiąże się z konkretnymi czynnościami budowlano - montażowymi, wykonywanymi przez wykwalifikowane podmioty. Są to zatem prace typowo budowlane, wykonywane na miejscu wznoszenia obiektu. Tak samo jak w przypadku transformatorów i rozdzielnic - które, choć produkowane jako urządzenia gotowe, wymagają wykonania robót budowlanych, by mogły spełniać swoje funkcje w ramach infrastruktury technicznej zakładu. Podsumowując, żaden z zarzutów dotyczących naruszenia wskazanych w skardze przepisów nie okazał się zasadny. Wobec powyższego, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona interpretacja odpowiada prawu i prawidłowo wyjaśnia wątpliwości prawne Strony, na tle przedstawionego przez nią opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Mając na uwadze powyższe, Sąd – na podstawie art. 151 p.p.s.a. – skargę oddalił jako niezasadną.