I SA/Op 5/05

PostanowienieWSA w Opolu2005-06-08

Skład orzekający: Grzegorz Gocki, Joanna Kuczyńska, Marta Wojciechowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą, motywowane spłatą zadłużenia i rezygnacją z dalszego prowadzenia sprawy, jest dopuszczalne w świetle przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 PPSA, uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne. Analiza złożonego oświadczenia nie wykazała podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, gdyż nie zmierzało ono do obejścia prawa ani nie powodowało utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zachodzą szczególne przesłanki negatywne.
Stan faktyczny
K. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą umorzenia zaległości podatkowych. Skarżący wskazywał na swoją trudną sytuację życiową i zdrowotną. Następnie, po spłacie zadłużenia, skarżący złożył pismo o rezygnacji z dalszego prowadzenia sprawy, co Sąd uznał za cofnięcie skargi.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Gocki Sędziowie: NSA Joanna Kuczyńska Asesor sądowy Marta Wojciechowska (spr.) Protokolant st. sekretarz sądowy Iwona Bergiel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ulg płatniczych p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie Decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu utrzymało w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą K. S. umorzenia zaległości podatkowych w kwocie 393,70 zł z tytułu podatku od nieruchomości. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że organ I instancji podejmując decyzję zbadał sytuację majątkową podatnika oraz jego najbliższej rodziny i rozważył szczegółowo argumenty wskazane przez stronę, w tym dotyczące majątku ruchomego i nieruchomego oraz osiąganych dochodów, a także związane z sytuacją zdrowotną i przebytą operacją. Dokonana analiza i kontrola legalności decyzji wydanej przez organ I instancji, zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, nie dała podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, gdyż organ nie naruszył zasady swobodnej oceny dowodów i uznania administracyjnego. Od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego K. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. W treści skargi K. S. wskazał, że zaskarżona decyzja jest dla niego niesprawiedliwa i krzywdząca, a organy wydając decyzję w jego sprawie powinny wziąć pod uwagę jego wiek, stan zdrowotny, przebyte choroby i urazy oraz dotychczasową ciężką pracę i trudności, które doprowadziły do zawieszenia działalności gospodarczej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało dotychczasową argumentację. W dniu 25 maja 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęło zawiadomienie podpisane przez skarżącego o spłacie zadłużenia oraz wycofaniu zajęcia komorniczego. Kolejnym pismem datowanym na dzień 31 maja 2005 r., które wpłynęło do tut. Sądu w dniu 3 czerwca 2005 r., K. S. poinformował, że rezygnuje z dalszego prowadzenia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosowanie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, który jednakże uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie skarżący oświadczył, że rezygnuje z dalszego prowadzenia sprawy, co oznacza cofnięcie skargi i rezygnację z realizacji prawa do sądu. Dokonując kontroli złożonego oświadczenia, zgodnie z powołanym na wstępie art. 60 cytowanej ustawy, Sąd nie znalazł podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie umorzono.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło