I SA/Op 515/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółka z o.o. w O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 16 września 2009 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2006 r. postanawia: odrzucić skargę W związku ze skargą wniesioną przez "A" Spółka z o.o. w O. reprezentowaną przez pełnomocnika będącego doradcą podatkowym na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 16 września 2009 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2006 r , w wykonaniu zarządzenia przewodniczącego wydziału tut. Sądu z dnia 19 listopada 2009 r. wezwano pełnomocnika do uzupełnienia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. aktualnego wypisu z Krajowego Rejestru Sądowego, zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej jako: [p.p.s.a.]. W wezwaniu zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieusunięci powyższego braku w wyznaczonym terminie. Równocześnie na podstawie zarządzenia z tej samej daty wezwano tegoż pełnomocnika do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi w kwocie 100,00 zł , pouczając o podstawie prawnej obliczenia wysokości wpisu, sposobie i terminie jego uiszczenia oraz skutkach nieuiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie w postaci odrzucenia skargi, zgodnie z art. 220 par. 1 i 3 p.p.s.a. Wezwania powyższe zostały pełnomocnikowi doręczone w trybie tzw. fikcji doręczenia, zgodnie z art. 73 p.p.s.a., bowiem po raz pierwszy awizowano przesyłkę w dniu 24 listopada 2009 r. a w związku z brakiem jej odbioru w wyznaczonej placówce pocztowej drugiego awiza dokonano w dniu 2 grudnia 2002 r. Ze zwrotnego poświadczenia odbioru wynika, że doręczający powiadomił adresata o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej , a zawiadomienie o tym umieścił w skrzynce oddawczej. Pomimo upływu wyznaczonego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu żadna z tych czynności nie została dokonana. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 par. 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego, który podpisał skargę, złożył wprawdzie pełnomocnictwo procesowe z umocowaniem do działania w imieniu skarżącej, jednak nie dołączył do skargi odpisu z KRS, z którego wynikałoby upoważnienie osób udzielających mu pełnomocnictwa do dokonania tego rodzaju czynności w imieniu skarżącej, będącej osobą prawną. Pełnomocnik wezwany do uzupełnienia tego braku formalnego w wyznaczonym siedmiodniowym terminie czynności tej nie dokonał. Jak bowiem wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki i adnotacji poczty na kopercie, była ona dwukrotnie awizowana z zachowaniem warunków określonych w art. 73 p.p.s.a. Zgodnie z par.4 tego przepisu, doręczenie uznaje się za dokonane z upływem 14-dniowego terminu przechowywania pisma w placówce pocztowej, liczonego od pierwszego awizowania. W niniejszej sprawie termin ten upłynął w dniu 8 grudnia 2009 r., wobec awizowania przesyłki w dniu 24 listopada 2009 r. Zatem w wyznaczonym 7-dniowym terminie liczonym od dnia 9 grudnia 2009 r. pełnomocnik winien dokonać żądanej czynności. Ponieważ termin ten upłynął bezskutecznie, zgodnie z art. 58 par. 1 pkt 3 p.p.s.a. skargę należało odrzucić, a w myśl par. 3 tego przepisu Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Dodatkowo należy wskazać, że strona nie dopełniła również drugiej żądanej czynności, a mianowicie nie uiściła w wyznaczonym terminie należnego wpisu od skargi, co w myśl art. 220 par. 1 i 3 p.p.s.a skutkuje także koniecznością jej odrzucenia. Z przedstawionych powyżej przyczyn i na podstawie powołanych przepisów należało postanowić jak w sentencji.