I SA/Op 52/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K., A. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 23 listopada 2015 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności byłych wspólników spółki cywilnej za jej zaległości z tytułu podatku akcyzowego za czerwiec 2010 r. postanawia odrzucić skargę. Skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu K. K. i A. P. (dalej jako: skarżący) zaskarżyli decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z 23 listopada 2015 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Opolu z 22 lipca 2015 r., orzekającą o solidarnej odpowiedzialności K. K. i A. P., byłych wspólników spółki Cywilnej A S.C. za zaległości tej spółki wynikające z niezapłaconego zobowiązania w podatku akcyzowym za czerwiec 2010r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 12 lutego 2016 r., wydanego na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718) - /dalej ppsa/, wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. W wezwaniu zawarto pouczenie o wysokości, trybie i terminie uiszczenia wpisu, a nadto wskazano skutki niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu doręczony został skarżącemu A. P. za zwrotnym potwierdzeniem odbioru w dniu 2 marca 2016 r. do rąk dorosłego domownika H. P. oraz skarżącemu K. K. za zwrotnym potwierdzeniem odbioru w dniu 4 marca 2016 r. W reakcji na to wezwanie, każdy ze skarżących, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniami z dnia 22 kwietnia 2016 r. referendarz sądowy w WSA w Opolu odmówił przyznania prawa pomocy obu skarżącym. Orzeczenia te nie zostały zaskarżone sprzeciwem przez żadnego ze skarżących i stały się prawomocne. W tym stanie rzeczy Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 1 czerwca 2016 r. zobowiązał skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia z 12 lutego 2016 r. o wezwaniu do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od skargi poprzez opłacenie wpisu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczone zostało do rąk K. K. w dniu 22 czerwca 2016 r., wobec czego termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 29 czerwca 2016 r. Natomiast A. P. odpis wezwania doręczony został skutecznie do rąk dorosłego domownika w dniu 8 czerwca 2016. Pomimo upływu terminu wpis nie został uiszczony przez żadnego ze skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 ppsa. Zgodnie z tym ostatnim przepisem, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 ppsa). Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Jak wynika z akt sprawy, prawomocne zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, doręczone A. P. w dniu 8 czerwca 2016 r., a K. K. 22 czerwca 2016 r., zawierało wszystkie niezbędne dane, a więc dokładne określenie kwoty, terminu i sposobu uiszczenia opłaty, jak też zastrzegało rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek jego nieuiszczenia w terminie. Pomimo tego wezwania obaj skarżący w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, który upływał wobec A. P. 15 czerwca 2016 r. a wobec K. K. 29 czerwca 2016 r., wpisu nie uiścili. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku art. 220 § 3 ppsa, postanowił odrzucić skargę.