I SA/Op 520/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi: Spółdzielni M. w O., T. W., Przedsiębiorstwa M. S.A. w O. na zarządzenie Prezydenta Miasta Opola z dnia 30 grudnia 2020 r. nr OR-I.0050.630.2020 w sprawie zatwierdzenia Regulaminu odprowadzania wód opadowych i roztopowych do systemów kanalizacyjnych Miasta Opola postanawia: odrzucić skargę T. W. Przedmiotem skargi T. W. (dalej określanego jako strona, skarżący) jest zarządzenie Prezydenta Miasta Opola z 30 grudnia 2020 r. w sprawie zatwierdzenia Regulaminu odprowadzania wód opadowych i roztopowych do systemów kanalizacyjnych Miasta Opola. Postanowieniem z 26 kwietnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 – dalej jako: "ppsa" połączył sprawę zainicjowaną skargą strony (o sygn. I SA/Op 37/22) do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą o sygn. akt I SA/Op 520/21 i postanowił prowadzić te sprawy pod sygnaturą I SA/Op 520/21. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 26 maja 2021 r., wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329) - /dalej zwane ppsa/, skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 300 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W wezwaniu zawarto pouczenie o wysokości, trybie i terminie uiszczenia wpisu, a nadto wskazano skutki niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało wysłane za pośrednictwem platformy e-PUAP na adres elektroniczny, z którego została nadana skarga. Ponieważ adresat nie odebrał wezwania w okresie 14 dni od dnia wysłania pierwszego Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (UPD) zostało ono uznane za doręczone 14 czerwca 2022 r. Powyższe ustalenia potwierdza Urzędowe Poświadczenie Doręczenia, znajdujące się w aktach sprawy (k. 286 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę T. W. należało odrzucić. Zgodnie z art. 220 § 1 zdanie 1 i § 3 ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Procedura doręczania pism przez Sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej uregulowana jest w art. 74a ppsa, który w § 1 pkt 1 przewiduje, że doręczanie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu, za pośrednictwem którego składane jest pismo (co miało miejsce w tej sprawie). Datą doręczenia pisma jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2 (art. 74a § 5 ppsa). W przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma (art. 74a § 6 ppsa) W przypadku zaś nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (art. 74a § 8 ppsa). Z zawartego w aktach sprawy urzędowego poświadczenia doręczenia korespondencji (k.286) wynika, że data utworzenia pierwszego poświadczenia miała miejsce 30 maja 2022 r., zaś powtórne poświadczenie zostało wygenerowane 7 czerwca 2022 r. Wezwanie należało zatem uznać za doręczone 14 czerwca 2022 r. W konsekwencji siedmiodniowy termin na uiszczenie wpisu sądowego od skargi upłynął 21 czerwca 2022 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie dokonał jednak żądanej przez Sąd czynności. Z tych względów, skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 ppsa, co Sąd orzekł jak w sentencji.