I SA/Op 522/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 13 lipca 2009r. nr SKO.I/40/793/2009/po w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2008r. wobec wniosku o przyznanie prawa pomocy postanawia: umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z dnia 24 lutego 2010r. oddalił skargę skarżącego W. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 13 lipca 2009r. w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2008r. Zgodnie z wnioskiem skarżącego, który został należycie opłacony, Sąd doręczył mu odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. W dniu 15 kwietnia 2010r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Zarządzeniem z dnia 19 kwietnia 2010r. skarżącego wezwano do uzupełnienia wniosku m.in. poprzez przedłożenie bieżących rachunków na utrzymanie – zakreślając ku temu 7 dniowy termin (biegnący od 26 kwietnia 2010r.). Skarżący pismem z dnia 30 kwietnia 2010r. cofnął wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 64 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. do wniosku wszczynającego postępowanie stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W tej sprawie skarżący wszczął postępowanie w przedmiocie przyznania mu prawa pomocy. Jednakże pismem z dnia 30 kwietnia 2010r. wniosek cofnął. W związku z tym, że przepisy rozdziału 3 - oddział 2 p.p.s.a. nie stanowią inaczej, zgodnie z art. 60 p.p.s.a skarżący może odpowiednio cofnąć wniosek, a Sąd tym cofnięciem jest związany. W tej sytuacji na podstawie art. 161 §1 pkt 1 p.p.s.a. postępowanie podlega umorzeniu ponieważ skarżący (wnioskodawca) zrezygnował z jego kontynuacji cofając wniosek. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji.