I SA/Op 547/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. D. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 sierpnia 2015 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne w związku z wnioskiem skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 21.10.2015 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga G. D. (dalej jako: skarżący, strona) na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10.08.2015 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne. W piśmie z dnia 13.11.2015 r. skarżący wniósł m.in. o zawieszenie postępowania egzekucyjnego (z akt sprawy wynika, że wobec skarżącego aktualnie prowadzone jest postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych od nr [...] do [...], obejmujących należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, których umorzenia odmówiono zaskarżoną decyzją) tj. licytacji do czasu rozpatrzenia skargi. W uzasadnieniu pisma podniósł szereg okoliczności, które jego zdaniem świadczą o wadliwości zaskarżonej decyzji i związanej z tym konieczności zawieszenia postępowania egzekucyjnego do czasu rozpoznania skargi. Wyjaśnił m.in., że organ pomija okoliczności wynikające z załączonych do pisma dokumentów w postaci: zaświadczeń z P.H.U. "A" sp. c. oraz P.H. "B", z których wynika, że w kilku miesiącach 1995 i 1996 roku (w okresie, w którym powstały zaległości objęte zaskarżoną decyzją), w związku z zatrudnieniem skarżącego w ww. firmach składki na ubezpieczanie społeczne były opłacane. Natomiast pozostałe załączone dokumenty, tj. decyzja z 1985 r. o pozwoleniu na budowę i zawiadomienie z dnia 10.08.2006 r. o nadaniu nr nieruchomości, potwierdzają, że nieruchomość, której skarżący jest współwłaścicielem stanowi działkę budowlaną, a nie jak to błędnie wskazał organ w zaskarżonej decyzji działkę rolną, w związku z czym dokonanie zabezpieczenia wierzytelności organu w formie hipoteki przymusowej ww. nieruchomości, wbrew twierdzeniom organu może pozbawić skarżącego lokalu mieszkalnego. Również ze sporządzonego operatu szacunkowego ww. nieruchomości wynika, że znajduje się na niej budynek, czego organ nie dostrzegł. Zarzucił, że sporna sytuacja trwa już około 20 lat, a obecne działania organu przybrały formę nękania. W tej sytuacji dalsze prowadzenie postępowania egzekucyjnego, przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd spowoduje obciążenie skarżącego dodatkowymi kosztami egzekucyjnym, co również uzasadnia wniosek o zawieszenie tego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie ze względu na charakter będącego przedmiotem zaskarżenia do Sądu rozstrzygnięcia, tj. decyzji odmawiającej umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Należy wyjaśnić, że wstrzymanie wykonania orzeczeń organów administracji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest instytucją, którą można zastosować do wszystkich aktów wydawanych przez organy administracji. W świetle poglądów wyrażanych w doktrynie możliwość wstrzymania wykonania wykluczono, gdy zaskarżonym aktom nie można nadać w postępowaniu administracyjnym rygoru natychmiastowej wykonalności (por. Z. Kmieciak Ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Państwo i Prawo 2003/5/18). Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122). Wstrzymanie wykonania związane jest bowiem jedynie z elementem realizacji przyznanych stronie uprawnień bądź wypełnienia nałożonych na nią obowiązków, a więc strefą zdeterminowanych przez normę zachowań. Wstrzymanie wykonania może zatem dotyczyć wyłącznie aktu administracyjnego, który nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. W doktrynie stwierdza się też, że problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004, s. 217). Decyzja odmawiająca umorzenia zaległości, a z taką decyzją mamy do czynienia w sprawie, w ocenie Sądu nie nadaje się do wykonania. Zaskarżona decyzja nie nakłada bowiem na jej adresata żadnych obowiązków i nie podlega wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej. Skoro zaskarżona decyzja nie korzysta z przymiotu wykonalności, nie można orzec o wstrzymaniu jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.