I SA/Op 559/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 5 lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego za 2010 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia 8 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę wniesioną przez F. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 5 lipca 2010 r. w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2010 r. Uzasadnienie tego wyroku sporządzone na wniosek strony zostało doręczone w dniu 3 stycznia 2011 r. do rąk dorosłego domownika adresata – córki B. L. Przy doręczeniu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem pouczono stronę o obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika będącego adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, pod rygorem jej odrzucenia. Skarżąca przesyłką poleconą nadaną w dniu 18 stycznia 2011r., a zatem w otwartym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, złożyła do tut. Sądu pismo, podpisane przez B. L., w którym domagała się uchylenia wyroku z dnia 8 grudnia 2010 r. Pismo to, ze względu na charakter zarzutów w nim zawartych potraktowano jako skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę kasacyjną należało odrzucić. Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej jako:[ p.p.s.a.], skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Stosownie do § 2 tego artykułu przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Skarga kasacyjna może być także sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych, oraz rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 p.p.s.a.). Jak z powyższego wynika, podmiotami uprawnionymi do sporządzenia skargi kasacyjnej są wyłącznie osoby wymienione w powyższym przepisie. Przymus ten sprowadza się zatem do obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez jedną z osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. pod rygorem odrzucenia takiej skargi sporządzonej przez inne osoby. Pod pojęciem sporządzenia skargi, należy przy tym rozumieć jej napisanie i podpisanie, z wymienieniem podmiotu, który skargę sporządził. W przedmiotowej sprawie, jak to wynika z treści pisma datowanego na dzień 17 stycznia 2011 r., jako osobę je sporządzającą wskazano F. L., a pismo to zostało podpisane przez B. L. Z przebiegu postępowania przed sądem I instancji jak również przed organami administracji wynikało, że z uwagi na stan zdrowia pisma były podpisywane przez córkę skarżącej – B. L. (art. 46 par. 4 p.p.s.a.). Ten tryb sporządzania i podpisywania pism nie jest jednak wystarczający przy sporządzaniu skargi kasacyjnej, co wynika z wyżej przytoczonych przepisów nakładających obowiązek sporządzenia takiej skargi przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, adwokatem lub doradcą podatkowym. Jak stanowi art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot do tego nieuprawniony stanowi jedną z przyczyn jej niedopuszczalności i jest przy tym brakiem nieusuwalnym, którego nie można usunąć w drodze jego uzupełnienia na wezwanie sądu w trybie art. 49 p.p.s.a. W oparciu o przepis art. 49 p.p.s.a. sąd może jedynie wezwać do usunięcia braków formalnych, o których mowa w art. 46 i 47 p.p.s.a. W odniesieniu do braków skargi kasacyjnej określonych w przepisach art. 175 i art. 176 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną, nie wzywając do ich usunięcia. Pogląd ten został zaaprobowany w orzecznictwie sądowym gdzie stwierdzono, iż sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem przewidzianego w art. 175 § 1 p.p.s.a. przymusu adwokacko-radcowskiego obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje na podstawie art. 178 p.p.s.a. odrzucenie skargi kasacyjnej (postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawn 2004/5/202, B. Gruszczyński, w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Zakamycze 2005, s. 421). W niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie została sporządzona przez uprawniony podmiot, a zarazem osoba ją sporządzająca nie wykazała się kwalifikacjami, o których mowa w art. 175 par. 2 p.p.s.a., co skutkuje uznaniem, że skarga kasacyjna w niniejszej sprawie sporządzona została z naruszeniem art. 175 p.p.s.a. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 178 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji