I SA/Op 608/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Gocki Sędziowie Sędzia NSA Joanna Kuczyńska (spr.) Sędzia WSA Marzena Łozowska Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Frydryk po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 4 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi W. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 11 czerwca 2013 r. , nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006r. oddala skargę. Podając się za likwidatora w Spółce z o.o. "M" z siedzibą w K., W. S. wniosła pismem z 27 marca 2013 r. do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu odwołanie od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Opolu z dnia 29 listopada 2012 r., nr [...], określającej Spółce zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006r. Odwołanie wpłynęło do organu w dniu 11 kwietnia 2013r. Decyzję wspomnianą wyżej doręczono w dniu 17 grudnia 2012 r. w trybie art. 150 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa. W. S., występująca jako likwidator Spółki, zwróciła się o przywrócenie terminu do wniesienia tego odwołania. Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu, postanowieniem z dnia 11 czerwca 2013r., nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, stwierdzając, iż wniosek ten został złożony przez osobę, która nie posiada umocowania do występowania w imieniu Spółki jako jej likwidator. Odnosząc się do kwestii odwołania, Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu stwierdził, iż przeprowadzona analiza akt sprawy, w zakresie niezbędnym do sprawdzenia spełnienia wymogów formalnych odwołania, o których mowa w art. 168 i art. 222 w powiązaniu z art. 133 ustawy Ordynacja podatkowa prowadziła do wniosku, iż w sprawie wystąpiły okoliczności obligujące organ do orzeczenia niedopuszczalności odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Opolu. Z akt sprawy wynikało, że Uchwałą nr 1/2009 z dnia 17 lipca 2009 Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników "M" Sp. z o.o. w K., Spółka ta została rozwiązana (§ 1 Uchwały) oraz ustanowiony został likwidator w osobie W. S. (§2 Uchwały). Następnie wyrokiem zaocznym z dnia 4 września 2012r., sygn. akt [...] Sąd Okręgowy w Opolu VI Wydział Gospodarczy orzekł nieistnienie ww. Uchwały nr 1/2009 Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z dnia 17 lipca 2009r. dotyczącej rozwiązania Spółki oraz powołania likwidatora. Prawomocność tego wyroku Sąd Okręgowy w Opolu stwierdził postanowieniem z dnia 11 października 2012r. Oznaczało to, iż W. S. nie jest likwidatorem Spółki i wobec tego nie jest uprawniona do działania w jej imieniu. Odwołanie nie pochodzi zatem od strony ani od osoby umocowanej do działania w imieniu strony. Osoba nieuprawniona nie mogła wnieść skutecznie odwołania. Z akt sprawy wynikało również, że dla Spółki nie został ustanowiony kurator. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wszczęcie postępowania w przedmiocie odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Opolu z dnia 29 listopada 2012r., wydanej Spółce z o.o. "M" z siedzibą w K. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006r. Zarzuciła postanowieniu Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu naruszenie: - art. 165a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez jego błędne zastosowanie, będące wynikiem nieprawidłowego uznania, iż żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną, - art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 i art. 210 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez całkowicie dowolne uzasadnienie w zakresie przesłanek rozstrzygnięcia, które nie zostały wnikliwie przez organ rozpatrzone, jak również wydanie w oparciu o fragmentaryczny materiał dowodowy, oceniony przez organ jednostronnie, selektywnie i nieobiektywnie. Skarżąca wniosła również o zwrócenie się przez organ do Sądu Okręgowego w Opolu VI Wydział Gospodarczy o nadesłanie akt postępowania prowadzonego pod sygn. [...] w celu potwierdzenia, iż wydany w ww. sprawie wyrok zaoczny z dnia 4 września 2012r. nie ma przymiotu prawomocności lub zwrócenie się do Sądu Okręgowego w Opolu VI Wydział Gospodarczy z zapytaniem w tej kwestii. W uzasadnieniu Skarżąca podniosła, iż organ odmawiając wszczęcia postępowania odwoławczego, z uwagi na wyrok zaoczny Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 4 września 2012 r., sygn. akt [...], stwierdzający nieistnienie Uchwały nr 1/2009 ustanawiającej ją likwidatorem spółki z o.o. "M " z siedzibą w K. nie uwzględniał faktu, iż wnioskiem z dnia 2 stycznia 2013 r. wniesiony został sprzeciw od ww. wyroku zaocznego, zatem sprawa jest w toku. Skoro tak, to powołany przez organ wyrok zaoczny nie ma przymiotu prawomocności i w konsekwencji Uchwała nr 1/2009 pozostaje w mocy. Tym samym odwołanie zostało wniesione przez stronę postępowania, a więc Spółkę z o.o. "M" reprezentowaną przez likwidatora W. S. Do skargi załączono między innymi sprzeciw z dnia 2 stycznia 2013 r. od wyroku zaocznego Sądu Okręgowego w Opolu VI Wydział Gospodarczy z dnia 4 września 2012 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wnosząc o jej oddalenie . Pismem procesowym z 12 września 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny, że postanowieniem z dnia 3 lipca 2013r. odrzucony został sprzeciw od wyroku zaocznego w sprawie o sygn. akt [...]. W. S. zaskarżyła w/w postanowienie, wnosząc jednocześnie w ramach prawa pomocy o zwolnienie z opłaty sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jego wyeliminowanie z obrotu prawnego. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269, ze m.), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi postanowień, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Postanowienie podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub inne naruszenie prawa mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Badając przedmiotową sprawę według przedstawionych kryteriów Sąd takiego naruszenia się nie dopatrzył. Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutów skargi, dotyczących naruszenia przez organ odwoławczy postanowień art. art. 121, 122, 180, 187 i 210 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. , poz. 749), Zgodnie z art. 122 Ordynacji podatkowej w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Jako dowód należy dopuścić zatem wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem o czym stanowi art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej Organ podatkowy w oparciu o art. 187 § 1 jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Organ odwoławczy był zobligowany przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy do zbadania, czy wniesione odwołanie spełnia wymogi formalne określone w art. 168 i 222 wspomnianej wyżej ustawy Ordynacja podatkowa, między innymi i to czy pochodzi od strony postępowania. Zgodnie z brzmieniem art. 168 § 2 podanie (dopisek Sądu - żądanie, wyjaśnienie, odwołanie, zażalenie, ponaglenie, wnioski) powinno zawierać co najmniej treść żądania, wskazanie osoby, od której pochodzi, oraz jej adresu (miejsca zamieszkania lub pobytu, siedziby albo miejsca prowadzenia działalności), a także czynić zadość innym wymogom ustalonym w przepisach szczególnych. Przeprowadzona została prawidłowo analiza całość akt sprawy pod kątem umocowania Skarżącej do reprezentowania Spółki. W ramach tego postępowania organ zbadał wszystkie dowody, które mogły przyczynić się do potwierdzenia uprawnień Skarżącej do występowania w imieniu Spółki. Dokonane w tym zakresie ustalenia i sformułowane na ich podstawie wnioski zawarto w zaskarżonym postanowieniu. Niesporne jest, że Uchwałą nr 1/2009 z dnia 17 lipca 2009 r. Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników "M" Sp. z o.o. z/s w K. (Akt notarialny Rep. A nr [...] Spółka ta została rozwiązana (§1 Uchwały) oraz ustanowiony został likwidator w osobie W. S. (§2 Uchwały). Następnie wyrokiem zaocznym z dnia 4 września 2012r. sygn. akt [...] Sąd Okręgowy w Opolu VI Wydział Gospodarczy orzekł nieistnienie Uchwały nr 1/2009 Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z dnia 17 lipca 2009r. dotyczącej rozwiązania Spółki oraz powołania likwidatora. Prawomocność tego wyroku Sąd Okręgowy w Opolu Sąd Gospodarczy stwierdził postanowieniem z dnia 11 października 2012r. Powyższy wyrok oznacza zatem, iż Skarżąca wnosząc w imieniu Spółki odwołanie, nie mogła reprezentować jej jako Likwidator, gdyż de facto, do pełnienia tej funkcji nigdy nie została wyznaczona. Ustalenia organu odwoławczego prowadziły jednoznacznie do wniosku, iż w dacie wniesienia odwołania Skarżąca nie pełniła również żadnych innych funkcji uprawniających do reprezentowania Spółki. Nie była bowiem ani członkiem Zarządu Spółki, ani jej prokurentem, ani też kuratorem. Stąd też, mając na uwadze art. 168 i art. 222 ustawy Ordynacja podatkowa, w powiązaniu z art. 133 tej ustawy, organ odwoławczy zobligowany był orzec o niedopuszczalności wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Opolu z 29 listopada 2012 r. Słusznie organ odwoławczy odpowiadając na zarzut naruszenia art. 165a ustawy Ordynacja podatkowa wskazał, iż przepis ten nie stanowił podstawy prawnej zaskarżonego postanowienia jak również nie został powołany w jego treści zatem ewentualna ocena w tym zakresie nie jest uprawniona. Kolejny zarzut zawarty w skardze dotyczył uzyskania na etapie postępowania skargowego potwierdzenia braku przymiotu prawomocności wyroku zaocznego Sądu Okręgowego z dnia 4 września 2012r. sygn. akt [...], którym ustalono nieistnienie uchwały o postawieniu Spółki w stan Likwidacji i ustanowieniu likwidatora w osobie Skarżącej. Ustalono, że na rozprawie z wniosku Skarżącej z dnia 2 stycznia 2013r. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od ww. wyroku, Sąd wydał postanowienie o odrzuceniu tego wniosku i odrzuceniu sprzeciwu Skarżącej . Następnie zaś , Sąd Okręgowy Sąd Gospodarczy pismem z dnia 28 sierpnia 2013r. poinformował, iż sprzeciw W. S. został na rozprawie w dniu 3 lipca 2013r. odrzucony. Wydane postanowienie Skarżąca zaskarżyła, jednakże jej zażalenie zawierało braki, do usunięcia których została wezwana. Na dzień 12 września 2013 r. kiedy sporządzone zostało pismo procesowe organu odwoławczego nie był znany dalszy tok postępowania przed Sądem Okręgowym Sądem Gospodarczym w Opolu. Zdaniem Sądu, zebrany w sprawie materiał dowodowy i opisane w nim okoliczności sprawy prowadzą do uznania , że dla oceny dokonanego zaskarżonym postanowieniem rozstrzygnięcia, znaczenie miał stan faktyczny zaistniały w dacie wniesienia odwołania. Ze stanu tego zaś jednoznacznie wynikało, że w obrocie prawnym był wyrok zaoczny Sądu Okręgowego z dnia 4 września 2012r. sygn. akt [...], którym ustalono nieistnienie uchwały o postawieniu Spółki w stan Likwidacji i ustanowieniu likwidatora w osobie Skarżącej. Prawomocność wyroku Sąd Okręgowy w Opolu Sąd Gospodarczy stwierdził postanowieniem z dnia 11 października 2012 r. o sygn. akt [...]. W związku zatem z wniesieniem odwołania przez osobę nie będącą stroną postępowania oraz nie posiadającą umocowania do reprezentowania spółki z o.o. "M" stosownie do art. 228 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa, należało stwierdzić niedopuszczalność odwołania z dnia 27 marca 2013r. Mając na względzie powyższe Sąd postanowił skargę oddalić a to na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.)