I SA/Op 614/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z o.o. w [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 17 września 2015 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie określenia odpowiedzialności płatnika z tytułu niepobranego i niewpłaconego podatku dochodowego od osób fizycznych od wypłaconych w lipcu 2013 r. wynagrodzeń postanawia : odrzucić skargę. Wnioskiem nadanym 20 listopada 2015 r. przesyłką pocztową skarżąca A Spółka z o.o. w [...] (dalej zwana też spółką, stroną), działająca przez pełnomocnika doradcę podatkowego A. C. wystąpiła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z 17 września 2015 r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu z 25 czerwca 2015 r. odmawiające zawieszenia postępowania podatkowego w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej skarżącej jako płatnika z tytułu niepobranego i niewpłaconego podatku dochodowego od osób fizycznych od wypłaconych w lipcu 2013 r. wynagrodzeń. Uzasadniając wniosek pełnomocnik tłumaczył spóźnienie w dokonaniu czynności niezawinioną pomyłką przy adresowaniu przesyłki listowej zawierającej skargę. Do wniosku załączono odpis skargi z 27 października 2015 r. złożonej na powyższe postanowienie. Postanowieniem z 18 grudnia 2015 r. (sygn. akt I SO/Op 8/15), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił przywrócenia terminu do wniesienia ww. skargi. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pełnomocnik spółki nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu tego terminu. W dniu 21 grudnia 2015 r. (data prezentaty) Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu przekazał do tut. Sądu ww. skargę wraz z załącznikami (sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą akt I SA/Op 614/15). Równocześnie, w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej odrzucenie z uwagi na wniesienie jej po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.). Wskazał, że skarżone postanowienie zostało doręczone stronie 5 października 2015 r., wobec czego 30- dniowy termin do wniesienia skargi na to postanowienie upływał 4 listopada 2015 r. Tymczasem pełnomocnik spółki nadał skargę za pośrednictwem poczty dopiero 19 listopada 2015 r. Na powyższe postanowienie Sądu z 18 grudnia 2015 r. o odmowie przywrócenia terminu skarżąca wniosła zażalenie, które postanowieniem z 19 kwietnia 2016 r. wydanym w sprawie o sygnaturze akt II FZ 101/16 Naczelny Sąd Administracyjny uznał za bezzasadne i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie. Podtrzymał stanowisko Sądu I instancji, że pełnomocnik spółki, adresując skargę na błędny adres wykazał się co najmniej lekkim niedbalstwem, co uzasadnia stanowisko, że skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie tego terminu sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zatem zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie oraz wniesienie skargi za pośrednictwem właściwego organu administracji. Jak wynika z akt sprawy zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu zawierało prawidłowe pouczenie o możliwości, terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Termin 30-dniowy do wniesienia skargi na postanowienie doręczone w dniu 5 października 2015 r. rozpoczął bieg 6 października 2015 r. i upłynął 4 listopada 2015 r. (środa), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Jak wskazano wyżej przedmiotowa skarga została wniesiona 19 listopada 2015 r., a zatem z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Jednocześnie nie został uwzględniony wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowienie Sądu w tym przedmiocie stało się prawomocne wskutek oddalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia strony. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił.