I SA/Op 62/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Kuczyńska po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku na piśmie w sprawie ze skargi N. Ł. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 19 grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu składek na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy postanawia odmówić przywrócenia terminu Pismem z dnia 15 czerwca 2012 r. Skarżąca zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, który zapadł w jej sprawie w dniu 12 kwietnia 2012 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Op 62/12. Równocześnie złożony został wniosek o sporządzenie i doręczenie wyroku na piśmie. W uzasadnieniu wniosku Skarżąca wskazała, że nie mogła uczestniczyć w rozprawie ze względu na problemy zdrowotne oraz trudną sytuację materialną a ponadto z treści wezwania na rozprawę wynikało, że stawiennictwo na rozprawie nie jest obowiązkowe. Wskazała także, że została wprowadzona w błąd przez radcę prawnego, który poinformował ją, że wyrok zostanie doręczony na adres zamieszkania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Wyrok w sprawie ze skargi N. Ł. oddalający skargę, zapadł na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2012 r. to daje stronie skarżącej możliwość wniesienia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia tego wyroku zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia wydania wyroku a to zgodnie z pouczeniem jakie zawarte było w zawiadomieniu o rozprawie z dnia 13 marca 2012 r. w oparciu o art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a. Warunki przywrócenia terminu do dokonania spóźnionej czynności regulują przepisy art. 86 i art. 87 p.p.s.a. Zgodnie z art. 87 § 1 wniosek o przywrócenie terminu należy złożyć w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W niniejszej sprawie Skarżąca nie wskazała momentu, zgodnie z którym przyjąć można, że ustąpiła przyczyna uchybienia terminu. Ogólnikowe stwierdzenia dotyczące sytuacji materialnej i niemożności uczestniczenia w rozprawie nie dają podstawy do ustalenia daty rozpoczynającej bieg terminu do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Sąd nie ma prawa domniemywać, że strona uchybiła terminowi w tej a nie innej dacie. Jeśli zatem z okoliczności faktycznych sprawy nie da się jednoznacznie ustalić czy termin określony w art. 87 § 1 został zachowany, sąd musi wydać rozstrzygnięcie merytoryczne w przedmiocie uchybienia terminu na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Zgodnie ze wskazanym wyżej przepisem, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób mający na uwadze obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem może mieć ono miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Mając powyższe na uwadze oraz wzgląd na okoliczności sprawy należy stwierdzić, iż skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Zaświadczenia lekarskie obejmujące okres sprzed daty wydania wyroku wskazujące na chorobę strony nie należy automatycznie traktować jako okoliczność wykluczającą winę. Tylko nagła choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej, jednak muszą zostać spełnione określone warunki. Przede wszystkim choroba musi mieć charakter niespodziewany i nawet najpoważniejsza choroba o charakterze przewlekłym, o ile tylko strona ma obiektywne możliwości podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym, nie może być wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione. Również sytuacja materialna strony pozostaje bez wpływu na uchybienie terminu do wniesienia przedmiotowego wniosku. Błędne pouczenie, o którym wspomina we wniosku o przywrócenie terminu strona udzielone przez osobę zawodowo świadczącą pomoc prawną, również nie może skutkować zmianą stanowiska Sądu. Błąd w wyborze udzielającego pomocy prawnej i ewentualne skutki z tym związane obciążają stronę. We wspomnianym na wstępie pouczeniu zawartym w zawiadomieniu o rozprawie, Sąd precyzyjnie pouczył stronę o terminie i sposobie wystąpienia z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Nie zastosowanie się do tego pouczenia z jednoczesnym brakiem przesłanek wyłączających zawinienie spowodował, że wbrew wnioskowi strony należało odmówić przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie i przesłanie wyroku wraz z uzasadnieniem.