I SA/Op 62/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 16 listopada 2012 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. wobec sprzeciwu skarżącego od orzeczenia referendarza sądowego z dnia 25 lutego 2013r. postanawia : odrzucić sprzeciw Skarżący K. K., działając poprzez ustanowionego w sprawie pełnomocnika K. K., wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 16 listopada 2012 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 stycznia 2013r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 400 zł, a także złożenia do akt sądowych pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – wszystko w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 25 stycznia 2013 r., co wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki. W odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik skarżącego przedłożył dokument pełnomocnictwa. Natomiast w wymaganym siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 1 lutego 2013 r. wpis nie został uiszczony, co wynika z ustaleń pracownika sekretariatu poczynionych w oddziale finansowo – budżetowym tut. Sądu. Natomiast w dniu 8 lutego 2013 r. złożony został przez pełnomocnika skarżącego- K. K. ( matkę) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 18 lutego 2013 r. Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 §1 pkt 3 w związku art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012 r., poz. 270) – dalej jako [p.p.s.a.], albowiem w ustawowym terminie nie został uiszczony stosowny wpis , zaś złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych , nastąpiło już po upływie terminu do uiszczenia wpisu należnego od skargi. Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi za zwrotnym potwierdzeniem jego odbioru w dniu 25 lutego 2013r. Równocześnie w wyniku rozpoznania samego wniosku o przyznanie prawa pomocy został on odrzucony postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 25 lutego 2013 r., z uwagi na stwierdzenie jego niedopuszczalności .Wniosek ten został złożony w imieniu własnym przez pełnomocnika skarżącego K. K. i dotyczył jej własnej sytuacji majątkowej. Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi za zwrotnym potwierdzeniem jego odbioru w dniu 5 marca 2013r. W piśmie z dnia 11 marca 2013 r., nadanym w Urzędzie Pocztowym w O. w dniu 13 marca 2013r ( data stempla pocztowego) pełnomocnik złożył sprzeciw od postanowienia Referendarza z dnia 25 lutego 2013r., a także zawarł wniosek o "przywrócenie terminu na złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych". Przedłożył także wniosek skarżącego z dnia 13.03.2013 r. ,o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia z urzędu pełnomocnika. W uzasadnieniu obu żądań przyznano sam fakt błędnego ujęcia we wcześniejszym wniosku o prawo pomocy osoby pełnomocnika, a nie skarżącego. Pomyłka ta wynikała z faktu, że do uiszczenia wpisu na doręczonym wezwaniu podano dane pełnomocnika. Sam jednak skarżący, będący osobą bezrobotną, bez jakichkolwiek dochodów, także nie był w stanie uiścić wpisu od skargi. Podjęte próby uzbierania kwoty 400 zł spotkały się z niepowodzeniem, a nadto pod koniec stycznia 2013r. skarżący zachorował na ospę wietrzną, którą z uwagi na swój wiek przechodził bardzo ciężko. Podkreślono też, że do niezrozumienia wezwania sądu i powstałych błędów w pierwotnie złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy, doszło też w wyniku równoległego wezwania przez Sąd, do przedłożenia do akt sprawy pełnomocnictwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje: Stosownie do art. 259 § 1 p.p.s.a. od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Jak stanowi natomiast § 2 sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie, nie ulega wątpliwości, że sprzeciw od postanowienia Referendarza sądowego z dnia 25 lutego 2013 r., złożony został po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego na jego wniesienie. Termin ten bowiem, wobec doręczenia pełnomocnikowi skarżącego ww. postanowienia w dniu 5 marca 2013 r. upływał z dniem 12 marca 2013 r. Tymczasem pismo procesowe stanowiące sprzeciw na powyższe postanowienie, datowane wprawdzie na dzień 11 marca 2013r, zostało nadane w placówce pocztowej dopiero w dniu 13 marca 2013 r., a zatem po upływie przewidzianego do dokonania tej czynności terminu. Również, co istotne, dołączony do sprzeciwu wniosek o przyznanie prawa pomocy także sporządzony został w dniu 13 marca 2013r. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji