I SA/Op 635/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kuczyńska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 23 września 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów nieznajdujacych pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2003 r. wskutek wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu M. N., reprezentowana przez pełnomocnika, w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zwróciła się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 23 września 2010 r. w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów nieznajdujacych pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2003 r. Uzasadniając wniosek podniosła, iż istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków, zważywszy w szczególności na kwotę, którą obejmuje zaskarżona decyzja (125.261 zł). Pełnomocnik wskazał, iż ściągnięcie tej kwoty w znaczny sposób wpłynie na sytuację finansową Skarżącej i będzie mieć negatywny skutek na funkcjonowanie i prowadzenie przez skarżącą działalności gospodarczej. Uiszczenie tych kwot zagrozi płynności finansowej jej przedsiębiorstwa oraz możliwości regulowania należności m.in. z tytułu rozrachunków z kontrahentami, którzy w konsekwencji skierują sprawy na drogę postępowań sądowych. Zaniechanie regulowania przez Skarżącą swych bieżących zobowiązań, które nastąpi wskutek egzekucji tak znacznej kwoty, może doprowadzić do sytuacji, w której Skarżąca będzie zmuszona do złożenia wniosku o ogłoszenie swej upadłości. Dodatkowo pełnomocnik powołał się na wyrok NSA z dnia 18.06.2004 r. (FZ136/04), w którym Sąd uznał, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratę przez stronę skarżącą źródła utrzymania dla niej i jej rodziny, stanowi spełnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.. Zarządzeniem z dnia 13 grudnia 2010 r. tut. Sąd wezwał Skarżącą do przedłożenia informacji uprawdopodabniających spełnienie ustawowych przesłanek, warunkujących wstrzymanie zaskarżonego aktu, tj. wykazanie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (w tym ewentualnej likwidacji działalności gospodarczej). Wezwano zatem Skarżącą o przedłożenie: - deklaracji podatkowych dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych (PIT ) oraz opodatkowania podatkiem od towarów i usług (VAT-7) za miesiące lipiec, sierpień, wrzesień, październik i listopad 2010 r., a także zeznania o wysokości osiągniętego przychodu (straty w roku podatkowym 2009. - wyciągów i odpisów z posiadanych kont i lokat bankowych za ostatnie trzy miesiące, - odpisu aktualnych bilansów i rachunków zysków i strat - szczegółowej informacji na temat posiadanych wierzytelności i zobowiązań wraz z dowodami je potwierdzającymi - dokumentów potwierdzających dokonanie obciążenia z tytułu prowadzonej egzekucji (jeżeli wobec skarżącej wszczęto już postępowanie egzekucyjne). Na powyższe wezwanie Skarżąca nie odpowiedziała. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Wniosek Skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, iż ewentualne uwzględnienie takiego wniosku strony musi być umotywowane szczególnymi względami, pozwalającymi na odstąpienie od zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Oznacza to, że na stronie występującej z takim wnioskiem spoczywa obowiązek wykazania okoliczności potwierdzających słuszność jej żądania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 lipca 2009 r. sygn. akt I OZ 754/09 – Lex nr 552410). Obowiązkiem wnioskodawcy jest uprawdopodobnienie, że na skutek uiszczenia podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Wnioskodawca musi zatem wykazać istnienie realnego niebezpieczeństwa, iż wykonanie zaskarżonego aktu przed zbadaniem jego prawidłowości przez sąd administracyjny, wywoła nieodwracalne pogorszenie jego sytuacji, którą trudno będzie naprawić nawet po ewentualnym wyeliminowaniu zaskarżonego aktu. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Podkreślenia wymaga, iż podstawową przesłanką wstrzymania wykonania jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowej sprawy podnieść należy, że brak jest podstaw do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji albowiem poza wskazaniem negatywnych dla Skarżącej skutków, brak jest jakichkolwiek dowodów potwierdzających okoliczności wskazane we wniosku. W sformułowanym w skardze wniosku, Skarżąca, powołując się ogólnie na trudną sytuację finansową, zaistnienia przesłanek przemawiających za uwzględnieniem wniosku w żaden sposób nie udokumentowała i nie uprawdopodobniła. Wskazała wprawdzie, iż wykonanie zaskarżonej decyzji zagrozi płynności finansowej jej przedsiębiorstwa, a nawet ogłoszeniem upadłości (w sytuacji, gdy kwota wynikająca z zaskarżonej decyzji jest znaczna), jednakże, mimo wezwania Sądu w tym zakresie, nie przedstawiła żadnych dokumentów, które pozwoliłyby na zweryfikowanie tych twierdzeń. Tymczasem, uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności odzwierciedlających możliwość zajścia zagrożeń, o których mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Brak należytego udokumentowania w tym zakresie uniemożliwia Sądowi dokonanie bezsprzecznej oceny, czy ewentualne wszczęcie egzekucji administracyjnej spowoduje, jak twierdzi strona w uzasadnieniu wniosku, niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia