I SA/Op 637/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółka z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 29 września 2010 r., Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności nabywcy środków trwałych za zaległości z tytułu odsetek za zwłokę od niezapłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za 2006 r. postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca "A" Spółka z o.o. w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 29 września 2010 r., Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności nabywcy środków trwałych za zaległości z tytułu odsetek za zwłokę od niezapłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za 2006 r. W przedmiotowej skardze zawarła wniosek o przyznanie jej pomocy prawnej w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości. Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu pismem z dnia 02.12.2010 r. wniósł, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej jako: p.p.s.a., o umorzenie postępowania sądowego jako bezprzedmiotowego, z uwagi na uwzględnienie przez organ skargi w całości w wyniku wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu decyzji z dnia 02.12.2010r., Nr [...]. Prawomocnym postanowieniem z dnia 17 lutego 2010 r. referendarz sądowy w WSA Opolu odmówił przyznania stronie skarżącej prawa pomocy. W związku z powyższym, zarządzeniem przewodniczącego wydziału z dnia 11 marca 2011 r., skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 złotych, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczony odpis zarządzenia zawierał podstawę prawną obliczenia wysokości wpisu. Przy doręczeniu podano tryb i sposób jego opłacenia. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu 28 marca 2011 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru wezwania znajdującego się w aktach sprawy. W odpowiedzi na doręczone zarządzenie, reprezentujący skarżącą Spółkę - prezes zarządu, pismem z dnia 5 kwietnia 2011 r. oświadczył, iż w związku z wydaniem w trybie art. 54 § 3 ustawy p.p.s.a przez Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu decyzji z dnia 02.12.2010r. uwzględniającej w całości złożoną skargę, nie podtrzymuje wniesionej skargi i rezygnuje z niej. Skarżąca przy tym nie zapłaciła określonego w zarządzeniu przewodniczącego wydziału wpisu od skargi, którego termin płatności upłynął 5 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zasadą jest, że (o ile ustawa nie stanowi inaczej), do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 p.p.s.a.). Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenie wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skutek pozostawienia nieopłaconego pisma bez rozpoznania nie powstaje jednak w przypadku, gdy należna opłata nie zostanie uiszczona od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienie postępowania. W takiej bowiem sytuacji zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., jeżeli od tych pism pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają one odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy, skarżącej nie została udzielona pomoc prawna, w związku z czym była zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu, doręczone stronie w dniu 16 marca 2011 r., zawierało wszystkie niezbędne dane, a więc dokładne określenie kwoty, terminu i sposobu uiszczenia opłaty, jak też zastrzegało rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek jej nieuiszczenia w terminie. Pomimo spełnienia tych wszystkich formalnych przesłanek skutecznego wezwania o uiszczenie wpisu od skargi, skarżąca w wyznaczonym siedmiodniowym terminie wpisu nie uiściła, co sprawia, że skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Odnośnie oświadczenia skarżącej o cofnięciu skargi należy wyjaśnić, że merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990 r. z. 4, poz. 207). Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07). Skoro skarżąca nie uiściła wpisu od skargi, to nie wniosła ona skutecznie skargi, a zatem skarga zawierała braki uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu, tym samym tut. Sąd nie miał też podstaw do badania dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenia postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.