I SA/Op 638/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska po rozpoznaniu w dniu 3 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 8 lipca 2025 r., nr 1601-IOA.4055.6.2025 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu na rzecz strony skarżącej kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych z tytułu zwrotu kosztów postępowania sądowego. G. O. (dalej jako: skarżący, strona), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do tut. Sąd skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 8 lipca 2025 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Organ otrzymał skargę strony w dniu 13 sierpnia 2025 r., zaś postanowieniem z 29 sierpnia 2025 r. uwzględnił ww. skargę w całości i uchylił zaskarżone postanowienie oraz stwierdził, że uchylane postanowienie nie zostało wydane bez podstawy prawnej ani z rażącym naruszeniem prawa. Organ podzielił stanowisko zaprezentowane w skardze, zgodnie z którym przedmiotowe zażalenie na postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia 6 czerwca 2025 r. (doręczone w dniu 12 czerwca 2025 r.) nadane 20 czerwca 2025 r. za pośrednictwem operatora pocztowego, zostało wniesione z zachowaniem terminu. Organ wydając zaskarżone postanowienie z dnia 8 lipca 2025 r. nie dostrzegł, że 19 czerwca 2025 r., w którym przypadał ostatni dzień terminu na wniesienie zażalenia, był dniem ustawowo wolnym od pracy. Organ stwierdził, że nie doszło do działania bez podstawy prawnej bądź z rażącym naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: P.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Zgodnie zaś z art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio. W przedstawionych okolicznościach organ prawidłowo zastosował tryb z art. 54 § 3 P.p.s.a., co z kolei spowodowało bezprzedmiotowość sądowej kontroli legalności w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Z tych powodów należało umorzyć postępowanie sądowe na mocy art.161 § 1 pkt 3, § 2 P.p.s.a. Orzeczenie o kosztach postępowania sądowego (597 zł) uzasadnia art. 200, art. 205 § 2, art. 201 § 1 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2023.1964 ze zm.). Obejmują one wpis od skargi (100 zł), wynagrodzenie pełnomocnika (480 zł) oraz opłatę od pełnomocnictwa (17 zł).