I SA/Op 64/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z o.o. w D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2014 r. postanawia : odrzucić skargę. Pismem z 7 grudnia 2020 r. A Spółka z o.o. w D. (dalej jako: skarżąca, strona, Spółka), reprezentowana przez kuratora - radcę prawnego B. D., wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w O. z [...] nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w O. z [...], określającą zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2014 r. w wysokości 143.010 zł. Postępowanie zainicjowane powyższą skargą zostało zarejestrowane pod sygnaturą I SA/Op 4/21. W skardze kurator poinformował, że Spółka nie posiada zarządu i nie ma zdolności procesowej, natomiast zakres sprawowanej przez niego kurateli nie obejmuje postępowania przed sądem administracyjnym. W związku z powyższym kurator wniósł, na podstawie art. 31 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329) - zwanej dalej "ppsa", o wyznaczenie terminu do usunięcia braków w zakresie umocowania do działania w imieniu strony, informując przy tym, że złożył w Sądzie Rejonowym wniosek o rozszerzenie zakresu kurateli. Tut. Sąd, dopuszczając tymczasowo Spółkę, reprezentowaną przez w/w kuratora, do dokonania czynności procesowej w postaci wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w O., wyznaczył stosowny termin do uzupełnienia braków w zakresie zdolności procesowej. W toku postępowania kurator Spółki przedłożył do akt sprawy postanowienie Sądu Rejonowego w O. z [...], sygn. Akt [...], którym orzeczono o rozwiązaniu spółki A Sp. z o.o. w D. i ustanowieniu likwidatora Spółki w osobie Ł. K. Postanowienie to, jak wynika z informacji przekazanej przez Sąd Rejonowy, uprawomocniło się z dniem 29 grudnia 2021 r. Pismem nadanym 29 grudnia 2021 r. reprezentujący Spółkę likwidator wniósł, za pośrednictwem organu, ponowną skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w O. z [...] nr [...], w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2014 r. w wysokości 143.010 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ppsa sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a w myśl 58 § 1 pkt 4 ppsa, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ppsa). O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H.Beck 2015, s. 362). W sprawie niniejszej skarżąca Spółka wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w O. z [...] nr [..] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2014 r. w wysokości 143.010 zł, doręczoną stronie 6 listopada 2020 r. Powyższa skarga jest kolejną skargą, w której skarżąca domaga się sądowej kontroli tej samej decyzji Dyrektora Izby z [...] o nr [...] i została wniesiona po upływie ponad dwóch lat od doręczenia tej decyzji. Poprzednia sprawa zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. akt I SA/Op 4/21 nie jest jeszcze prawomocnie zakończona. Ponowną skargę strony skarżącej w tej samej sprawie należało zatem odrzucić. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 4 ppsa, orzekł jak w sentencji.