I SA/Op 647/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 19 sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji ustalającej zobowiązanie w podatku od nieruchomości na 2006 r. postanawia: odrzucić skargę W związku ze skargą wniesioną przez W. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 19 sierpnia 2010 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji ustalającej zobowiązanie w podatku od nieruchomości na 2006 r., w wykonaniu zarządzenia przewodniczącego wydziału tut. Sądu z dnia 16 grudnia 2010 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200,00 zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia, podając podstawę prawną obliczenia wysokości wpisu. Równocześnie podano tryb i sposób jego opłacenia, zastrzegając rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie, jak również przy doręczaniu odpisu odpowiedzi na skargę pouczono o możliwości wystąpienia o prawo pomocy. Wezwanie to doręczono adresatowi osobiście w dniu 21 grudnia 2010 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru wezwania znajdującego się w aktach sprawy. W wymaganym siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 28 grudnia 2010 r., wpis nie został uiszczony, co wynika z zapisku urzędowego pracownika sekretariatu tut. Wydziału sporządzonego w dniu 11 stycznia 2011 r. Skarżący nie złożył też wniosku o prawo pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjnym zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zasadą jest, że (o ile ustawa nie stanowi inaczej), do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej jako: [p.p.s.a.]. Jednakże zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenie wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skutek pozostawienia nieopłaconego pisma bez rozpoznania nie powstaje jednak w przypadku, gdy należna opłata nie zostanie uiszczona od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienie postępowania. W takiej bowiem sytuacji zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., jeżeli od tych pism pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają one odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uiszczenia wpisu, doręczone stronie w dniu 21 grudnia 2010 r., zawierało wszystkie niezbędne dane, a więc dokładne określenie kwoty, terminu i sposobu uiszczenia opłaty, jak też zastrzegało rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek jej nieuiszczenia w terminie. Pomimo spełnienia tych wszystkich formalnych przesłanek skutecznego wezwania o uiszczenie wpisu od skargi, skarżący w wyznaczonym siedmiodniowym terminie wpisu nie uiścił, co sprawia, że skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.