I SA/Op 666/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. H. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 14 czerwca 2024 r., nr IN.II.7581.15.2024.KWO w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia umorzyć postępowanie. Decyzją z 4 marca 2024 r., nr BNSP.6853.2.2023.AK Prezydent Miasta Opola ograniczył sposób korzystania z części nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działki: nr a i nr b z obrębu C., KW [...], stanowiącej własność P. H. przez udzielenie zezwolenia Spółce P. S.A. z siedzibą w B. na założenie i przeprowadzenie przewodów służących do przesyłania energii elektrycznej oraz przewodów telekomunikacyjnych w celu wykonania inwestycji - budowy dwóch podwójnych linii kablowych 6 kV i dwóch linii światłowodowych dla zasilania elektroenergetycznego pompowni [...] w rejonie ulic [...], [...], [...], [...], [...] w O. Właściciel opisanej nieruchomości - P. H., nie godząc się z wydaną decyzją z 4 marca 2024 r., zaskarżył ją w całości i wniósł o umorzenie postępowania w sprawie oraz o obciążenie kosztami postępowania wnioskodawcę. Na skutek powyższego, Wojewoda Opolski (zwany dalej organem) decyzją z 14 czerwca 2024 r., nr IN.II.7581.15.2024.KWO, utrzymał w mocy kwestionowaną decyzję Prezydenta Miasta Opola, w uzasadnieniu wskazując szczegółowo przesłanki decydujące o podjętym rozstrzygnięciu. Na decyzję Wojewody Opolskiego z 14 czerwca 2024 r., nr IN.II.7581.15.2024.KWO skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wniósł P. H. (zwany dalej skarżącym). Skarga ta stanowi przedmiot niniejszego postępowania sądowego. Na rozprawie 12 grudnia 2024 r., toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu, pełnomocnik skarżącego wniósł o zawieszenie postępowania sądowego na zgodny wniosek stron. Pełnomocnik organu i pełnomocnik uczestnika postępowania - Spółki P. S.A. z siedzibą w B., poparli wniosek o zawieszenie postępowania. Postanowieniem z 12 grudnia 2024 r., tut. Sąd zawiesił postępowanie sądowe na podstawie art. 126 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.) - zwanej dalej: p.p.s.a. W piśmie z 9 października 2025 r., skarżący wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania i cofnął skargę. Na skutek powyższego, postanowieniem z 6 listopada 2025 r. tut. Sąd podjął zawieszone postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie należało umorzyć. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości, albowiem analiza akt nie daje podstaw do oceny, aby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa. Nie dopatrując się zatem okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi oraz uznając wolę strony skarżącej jako dysponenta skargi co do jej cofnięcia, Sąd uznał, że zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania w sprawie. Wobec tego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie co orzekł, jak w sentencji postanowienia.