I SA/Op 686/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na Radę Miejską w Krapkowicach w przedmiocie działalności rady miejskiej postanawia: odrzucić skargę. W skardze z dnia 14 sierpnia 2025 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, M. O.- zwana w dalszej części także "skarżącą", domagała się uchylenia decyzji o ustanowieniu nowego planu dla terenów wokół [...]. Podniosła, że firma mieszcząca się przy ul. [...] w K. – [...] od początku swojej działalności, tj. od 2015 r. działa niezgodnie z planem miejscowym zagospodarowania przestrzennego, ustanowionym w 2004 r. W 2024 r. Rada Miasta Krapkowice uchwaliła nowy plan, tylko na obszar gdzie znajduje się [...], pomimo że tereny wokół [...] są terenami mieszkaniowymi, a [...] jest obiektem uciążliwym dla środowiska i otoczenia oraz mieszkańców. W odpowiedzi na skargę, Gmina Krapkowice wniosła o jej oddalenie w całości. Na skutek zarządzenia z dnia 19 września 2025 r., wezwano skarżącą pod rygorem odrzucenia skargi, do uzupełnienia jej braków formalnych w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, przez: - wskazanie numeru PESEL skarżącej, - jednoznaczne oznaczenie przedmiotu zaskarżenia i w tym zakresie: wskazanie daty oraz numeru zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, - określenie w czym upatruje naruszenia prawa lub interesu prawnego. Opisane wezwanie zostało doręczone osobiście skarżącej w dniu 26 września 2025 r., co obrazuje pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki (por. k-36 akt sądowych). Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie odniosła się w żaden sposób do wezwania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.) - zwanej dalej jako: "p.p.s.a." Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi wskazać należy, że zawierała ona brak formalny w postaci niepodania przez skarżącą numeru PESEL. Obowiązek w tym zakresie wprowadza art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a., w którym wymieniono enumeratywnie elementy pierwszego pisma wnoszonego do sądu (w tym skargi), wśród których znalazł się numer PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.). Ponadto, stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga jako szczególne pismo procesowe powinna nie tylko czynić zadość ogólnym wymaganiom każdego pisma w postępowaniu sądowym, ale także zawierać dodatkowe elementy, do których zaliczyć należy wskazanie zaskarżonego aktu, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Określenie zarówno numeru PESEL skarżącej, jak również przedmiotu zaskarżenia skargi, stanowi jej wymóg formalny, zaś skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie wezwanie w przedmiocie uzupełnienia braków skargi przez podanie numeru PESEL skarżącej, jak również oznaczenie przedmiotu zaskarżenia oraz określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego skarżącej zostało jej doręczone w dniu 26 września 2025 r., a zatem ostatnim dniem ustawowo określonego 7-dniowego terminu przewidzianego na uzupełnienie tych braków skargi, był dzień 3 października 2025 r. (piątek). Pomimo upływu terminu skarżąca nie wykonała skierowanego do niej wezwania, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., ze względu na obarczenie jej wyżej opisanymi brakami formalnymi, które nie zostały usunięte. Mając powyższe na względzie, Sąd orzekł jak w sentencji.