I SA/Op 735/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 30 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 28 lutego 2025 r., SKO.40.2967.2024.ro w przedmiocie odmowy przyznania bonu energetycznego postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia 28 lutego 2025 r., nr SKO.40.2967.2024.ro, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu (zwanego dalej też: "SKO" lub "Kolegium") utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza Brzegu z dnia 23 października 2024 r., nr SPZ.8287.350.2024, odmawiającą przyznania K. K. (dalej zwanemu też: "skarżącym") bonu energetycznego. W decyzji tej zawarto pouczenie, że stronie przysługuje prawo wniesienia skargi na przedmiotową decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Powyższa decyzja Kolegium została doręczona K. K. przesyłką pocztową w dniu 17 czerwca 2025 r., co potwierdza zwrotne pocztowe poświadczenie odbioru przesyłki opatrzone jego podpisem potwierdzającym odbiór. W dniu 17 czerwca 2025 r. skarżący drogą mail-ową wniósł na tę decyzję skargę, która została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 29 września 2025 r., sygn. akt I SA/Op 526/25. Postanowieniem z dnia 24 października 2025 r., sygn. akt I SA/Op 526/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę kasacyjną na powyższe postanowienie. Przesyłając skarżącemu odpis tego postanowienia z dnia 29 września 2025 r. pouczył go o przysługującym zażaleniu od tego postanowienia. Następnie, w dniu 6 października 2025 r., skarżący wniósł skargę kasacyjną od powyższego postanowienia i odrębnie, za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej (e-PUAP) Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, w tym samym dni, ponownie wniósł skargę na ww. decyzję Kolegium z dnia 28 lutego 2025 r., nr SKO.40.2967.2024.ro. Sprawa zainicjowana tą skargą wniesioną w dniu 6 października 2025 r. została zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. akt I SA/Op 735/25 i stanowi przedmiot procedowania w niniejszej sprawie. W odpowiedzi na tę skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu wniosło o jej odrzucenie jako wniesionej z uchybieniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę na decyzję wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem skargi. Na podstawie art. 53 § 4 p.p.s.a. termin ten uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie. Stosownie do wskazanych przepisów, termin do wniesienia skargi jest zachowany, gdy skarga zostanie złożona w organie lub w sądzie w terminie trzydziestu dni, od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę złożoną po terminie sąd odrzuca natomiast na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że zaskarżona decyzja doręczona została skarżącemu w dniu 17 czerwca 2025 r. Odbiór decyzji w tej dacie skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem na zwrotnym pocztowym poświadczeniu odbioru przesyłki, załączonym do akt administracyjnych. W kwestionowanej decyzji skarżący prawidłowo został przy tym pouczony o sposobie i terminie wniesienia skargi, jako wynoszącym trzydzieści dni od dnia jej otrzymania. Określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie rozpoczął zatem bieg w dniu 18 czerwca 2025 r., a ostatni jego dzień przypadał na dzień 17 lipca 2025 r. Niewątpliwie zatem, wnosząc skargę w dniu 6 października 2025 r., skarżący uchybił terminowi do jej wniesienia. Bez znaczenia dla dokonanej oceny co do uchybienia terminu do wniesienia skargi pozostaje przy tym okoliczność, że skarga wniesiona wcześniej w tym samym przedmiocie została odrzucona postanowieniem z dnia 29 września 2025 r., sygn. akt I SA/Op 526/25, a postępowanie sądowoadministracyjne w tej sprawie nie zostało jeszcze prawomocnie zakończone. W szczególności też, z tego powodu w niniejszej sprawie nie zaistniała przesłanka odrzucenia skargi z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Wyjaśnić przyjdzie, że o ile zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona, to sytuacja ta zachodzi tylko wówczas, gdy wcześniej złożona przez tę samą stronę i w tym samym przedmiocie skarga jest rozpoznawana merytorycznie. Powaga rzeczy osądzonej, do której nawiązuje wskazana regulacja, jest cechą przypisaną tylko wyrokom sądu, które zawierają rozstrzygnięcia co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. Powaga rzeczy osądzonej łączy się zatem z materialnoprawnymi skutkami rozstrzygnięcia (orzeczenia) sądu co do istoty sprawy. Jeżeli natomiast sąd nie wydał orzeczenia co do istoty sprawy, to nie można mówić o powadze rzeczy osądzonej. Oznacza to, że postanowienie, którym została odrzucona skarga wniesiona przez stronę, nie rodziło skutku powagi rzeczy osądzonej, a postanowienie o jej odrzuceniu nie stało na przeszkodzie ponownemu wniesieniu przez tę samą stronę, w terminie do zaskarżenia, kolejnej skargi. Inaczej mówiąc, okoliczność, że sąd już raz orzekł postanowieniem w przedmiocie odrzucenia skargi nie wyklucza możliwości wniesienia "nowej" skargi. Ponownie skarga może zostać jednak wniesiona skutecznie tylko wówczas, gdy zostanie zachowany termin do jej wniesienia. Taka sytuacja nie miała jednak miejsca w niniejszej sprawie, a skarżący nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.