I SA/Op 74/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 12 października 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do listopada 2003r. postanawia: odrzucić skargę. Skarżący T. L. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do listopada 2003r. Wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 13.701zł złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 17 marca 2009r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Wskutek sprzeciwu skarżącego Sąd postanowieniem z dnia 11 maja 2009r. również odmówił przyznania mu prawa pomocy. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie, które Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 września 2009r. oddalił. W związku z tym Przewodniczący Wydziału ponownie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. Do dnia dzisiejszego skarga nie została opłacona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zasadą jest, że do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, przy czym opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie (art. 214 §1 i art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270, ze zm.) [dalej: p.p.s.a.]. Zgodnie z brzmieniem art. 220 §1 p.p.s.a sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W związku z powyższym, po wniesieniu skargi do sądu przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby w terminie tygodniowym od doręczenia mu wezwania uiścił należną opłatę, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a jeśli pismem tym jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.). W tej sprawie ponowne wezwanie o zapłatę wpisu od skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 23 września 2009r. a zatem termin do jego uiszczenia upłynął z dniem 30 września 2009r. Skoro skarżący do tego dnia należnego wpisu nie uiścił, skargę jako nieopłaconą w ustawowym siedmiodniowym terminie należało odrzucić na podstawie art. 220 §3 p.p.s.a. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji.