I SA/Op 75/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu - Krzysztof Błasiak, po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Spółka z o.o. w O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi [...] Spółka z o.o. w O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 10 grudnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2005 r., postanawia zwolnić od kosztów sądowych. Przedmiotem skargi [...] Spółka z o.o. w O. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 10 grudnia 2008 r. Nr [...], uchylająca decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia 5 lutego 2008 r. Nr [...] przekazująca sprawę podatku od towarów i usług za czerwiec 2005 r. do ponownego rozpoznania. W związku z tym strona skarżąca na etapie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zobowiązana była - zgodnie z postanowieniami § 2 ust.3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 221, 2193 ) – do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł. Na dalsze koszty jakie mogą zaistnieć w przedmiotowej sprawie składają się opłata kancelaryjna za sporządzenie uzasadnienia wyroku – stosownie do zapisów § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych ( Dz. U. Nr 221, poz. 2192 ) - w kwocie 100 zł oraz wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 250 zł ( § 3 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ). Strona skarżąca na urzędowym formularzu, o którym mowa w art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ) - zwanej dalej ustawą, zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości. Uzasadniając wniosek podniosła, iż od 17 listopada 2007 r. zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej przynoszącej dochody, dodając zarazem, że po ogłoszeniu upadłości przedsiębiorstwa [...], od której dzierżawiono nieruchomości w N. syndyk zajął cały pozostały majątek ruchomy skarżącej spółki przez co uniemożliwiono jej w ogóle prowadzenie działalności gospodarczej. Natomiast w części wniosku dotyczącej oświadczenia o majątku i dochodach strona skarżąca wykazała wysokość kapitału zakładowego w kwocie 50.000 zł oraz środki trwałe o wartości 620.000 zł. Dodatkowo, wskutek wezwania z dnia 27 lutego 2009 r., strona skarżąca złożyła deklaracje podatkowe: CIT8 za 2007 r., VAT-7 za październik, listopad, grudzień 2008 r. i styczeń 2009 r. oraz pismo, w którym oświadczyła, iż nie posiada żadnych rachunków bankowych ani kont dewizowych oraz, że nie przedłożyła bilansu, gdyż nie został jeszcze sporządzony. Rozpatrując na podstawie art. 258 § 2, pkt 7 ustawy wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy zważył , co następuje: Stosownie do art. 245 ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, które obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a także w zakresie częściowym, obejmującym m.in. zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 ustawy). Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 ustawy). Przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 2, pkt.1 ustawy, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 2, pkt.2 ustawy, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Treść powołanych wyżej przepisów art. 246 § 2 ustawy wskazuje, iż prawo pomocy zarówno w pełnym w zakresie jak i w częściowym stanowi instytucję wyjątkową i dlatego udzielenie tego prawa może nastąpić jedynie w sytuacjach szczególnych. Przy czym rozpatrując wniosek o prawo pomocy winno się uwzględniać, z jednej strony wysokość obciążeń finansowych jakie strona jest zobowiązana ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej zaś strony jej możliwości finansowe. Informacje oraz dane zwarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w przedłożonych dodatkowo dokumentach wskazują na wyjątkową sytuację strony skarżącej w rozumieniu art. 246 § 2, pkt.2 ustawy. Z deklaracji podatkowych CIT8 i VAT-7 wynika bowiem, iż strona skarżąca w 2007 r. oraz okresie październik 2008 r. - styczeń 2009 r. nie uzyskiwała żadnych przychodów jak też nie generowała kosztów, z czego należy wysnuć wniosek, że prowadzenie działalności gospodarczej w jej przypadku nie miało miejsca. Z pozostałych danych wynika z kolei, iż strona skarżąca nie posiada żadnych zasobów pieniężnych. Zatem brak środków pieniężnych, a nade wszystko fakt zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej sprawia, że strona skarżąca nie posiada potencjału finansowego, który pozwoliłby na pokrycie wymaganych kosztów sądowych. W związku z powyższym, na podstawie art. 258 § 2, pkt 7 w/w ustawy, orzeczono o przyznaniu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.