I SA/Op 753/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. C., reprezentowanego przez kuratora M. C. na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia 10 lipca 2025 r., nr 1609-SCM-4.4268.2810.2025.6.AHA w przedmiocie zwrotu wniosku w sprawie rozłożenia na raty spłaty należności z tytułu mandatów karnych postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 10 lipca 2025 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu zwrócił wniosek T. C. (dalej jako: skarżący) o rozłożenie na raty spłaty należności z tytułu mandatów karanych kredytowanych. W postanowieniu tym zawarto pouczenie, że: na postanowienie strona może złożyć zażalenie za pośrednictwem Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu. Pismem z dnia 22.09.2025 r. skarżący wniósł skargę na ww. postanowienie, co wynika z dalszych wyjaśnień przedstawionych przez ustanowionego w ramach przyznanego skarżącemu prawa pomocy pełnomocnika (k. 39 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jak wynika z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę niedopuszczalną z innych przyczyn. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że skargę do sądu administracyjnego można złożyć skutecznie na rozstrzygnięcie, które jest ostateczne, czyli co do zasady na decyzję lub postanowienie organu drugiej instancji. W sytuacji zaś, gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Jak wskazuje się w doktrynie, niedopuszczalność skargi z innych przyczyn wystąpi w szczególności, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia (por. A. Kabat [w:] B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 58.). W świetle powyższego uznać należy, że skarga na postanowienie organu pierwszej instancji, od którego przysługuje zażalenie, jest niedopuszczalna. Dopiero na akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, przewidzianego w postępowaniu administracyjnym, przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że zaskarżone postanowienie o zwrocie wniosku w sprawie rozłożenia na raty spłaty należności z tytułu mandatów karanych kredytowanych, jest aktem organu pierwszej instancji na które służy zażalenie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu. O prawie oraz terminie do wniesienia zażalenia skarżący został prawidłowo pouczony w zaskarżonym postanowieniu. Pomimo prawidłowego pouczenia strona wniosła do tut. Sądu skargę na postanowienie organu pierwszej instancji. Na marginesie wskazać należy, że ze stanu sprawy wynika, iż Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu wydał decyzję z dnia 3 grudnia 2025 r. na mocy, której umorzono stronie skarżącej wszystkie mandaty karne. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. uznał skargę za niedopuszczalną i ją odrzucił.