I SA/Op 77/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu10 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M., V. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 31 października 2024 r. nr SKO.40.1896.2024.po w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji ostatecznej ustalającej wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2023 r. postanawia : 1. odrzucić skargę 2. zwrócić stronie skarżącej ze środków finansowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych 00/100) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym 3 stycznia 2025 r. K. M. i V. M. (dalej określani też jako: skarżący, strona) zaskarżyli decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z 31 października 2024 r. w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji ostatecznej ustalającej wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2023 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał 2 stycznia 2025 r., zatem jej nadanie 3 stycznia 2025 r. było spóźnione. Jednocześnie, na mocy zarządzenia z 17 lutego 2025 r. wezwano skarżących do uzupełnienia braku formalnego skargi przez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego zaskarżoną decyzją, tj. wskazania zarzutów wobec wydanego rozstrzygnięcia. Do wykonania powyższego wezwania zakreślono siedmiodniowy termin, informując, że nieusunięcie powyższego braku skargi w wyznaczonym terminie spowoduje jej odrzucenie. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącym 28 lutego 2025 r., co wynika ze znajdujących się w aktach sprawy zwrotnych potwierdzeń odbioru (k. 23, 24 akt sądowych). Wyznaczony termin upłynął bezskutecznie z dniem 7 marca 2025 r. (piątek). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej jako: [ppsa], skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie tego terminu sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa. W rozpatrywanej sprawie zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona V. M. 2 grudnia 2024 r., zaś K. M. 3 grudnia 2024 r. co wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnych potwierdzeń odbioru. Rozstrzygnięcie organu zawierało prawidłowe pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia - skargi do sądu administracyjnego. Wobec powyższego, trzydziestodniowy termin do złożenia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 ppsa, upłynął odpowiednio: 1 i 2 stycznia 2025 r. Ponieważ jednak upływ terminu dla V. M. przypadał na dzień ustawowo wolny od pracy, zastosowanie w sprawie miał art. 83 § 2 ppsa, zgodnie z którym, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z uwagi na powyższe w niniejszej sprawie należało przyjąć, że termin do złożenia skargi dla obojga skarżących upłynął 2 stycznia 2025 r. Tymczasem skarżący nadali skargę w urzędzie pocztowym 3 stycznia 2025 r. (zgodnie z pieczęcią na kopercie - k. 4 akt sądowych), czyli z uchybieniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności. Ponadto, jak stanowi art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl natomiast art. 57 § 1 ppsa, skarga, jako szczególne pismo procesowe, powinna nie tylko czynić zadość ogólnym wymaganiom każdego pisma w postępowaniu sądowym, ale także zawierać dodatkowe elementy, tj.: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (pkt 1), oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy (pkt 2) oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (pkt 3). Przez określenie "naruszenia prawa" lub "naruszenia interesu prawnego", o których mowa w art. 57 § 1 pkt 3 ppsa, należy rozumieć podanie przez skarżącego przyczyny uzasadniającej - według jego oceny - wniesienie skargi do sądu administracyjnego. W rozpatrywanej sprawie wniesiona przez skarżących skarga nie spełnia w/w wymogu formalnego, albowiem w jej treści poprzestano wyłącznie na wskazaniu zaskarżonego aktu i organu, który go wydał, zabrakło natomiast jakichkolwiek zarzutów przeciwko skarżonej decyzji i wskazania, w czym skarżący upatrują naruszenia prawa lub interesu prawnego. Wezwanie Sądu o usunięcie tego braku zostało skutecznie doręczone skarżącym 28 lutego 2025 r., wobec czego termin do dokonania tej czynności upływał 7 marca 2025 r. W wyznaczonym terminie brak formalny skargi nie został uzupełniony. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 ppsa, skargę odrzucił. W zakresie zwrotu kosztów znajduje zaś zastosowanie przepis art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, przewidujący, że zwrot całości uiszczonego wpisu przysługuje skarżącemu od pisma odrzuconego lub cofniętego. Z uwagi na to, iż skarżący uiścili wpis w kwocie 200,00 zł, kwota ta z urzędu podlega zwrotowi.