I SA/Op 795/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kuczyńska po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 27 września 2013 r. [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji w sprawie ustalenia stawki karty podatkowej na 2010 r. postanawia: z urzędu sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Opolu z dnia 20 grudnia 2013 r. sygn. akt I SA/Op 795/13 w ten sposób, że na stronie pierwszej w wierszu 25 od góry wpisać "8 października 2013 r." zamiast "28 października 2013 r." Decyzją z dnia 27 września 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu utrzymał w mocy wydaną wobec L. S. (dalej: skarżący) decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Prudniku z dnia 23 maja 2013 r. stwierdzającą wygaśnięcie decyzji z dnia 13 stycznia 2010 r. w sprawie ustalenia wysokości stawki karty podatkowej na rok 2010. W uzasadnieniu decyzji zawarto szczegółowe pouczenie o prawie, trybie i terminie do wniesienia od niej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 8 października 2013 r. Rozstrzygnięcie powyższe zostało zaskarżone skargą wniesioną do tut. Sądu, która nadana została przed pełnomocnika skarżącego w placówce pocztowej w dniu 8 listopada 2013 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu wniósł o jej odrzucenie z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - (dalej p.p.s.a.). Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Opolu z dnia 20 grudnia 2013 r. sygn. akt I SA/Op 795/13 odrzucono skargę. Zostało ono doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 13 stycznia 2014r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia jego odbioru. Pismem z dnia 17 stycznia 2014r. skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w dniu 28 października 2013r. przesyłkę zawierającą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 27 września 2013 r. odebrała w jego imieniu żona, gdyż w tym czasie on sam przebywał poza krajem w poszukiwaniu maszyn do prac polowych. Przyznał jednocześnie, że kontaktował się z żoną w kwestii odbioru awizowanej w placówce pocztowej przesyłki, wyrażając zgodę na jej podjęcie przez nią. Żona przekazała mu przesyłkę osobiście dopiero po jego powrocie do kraju w dniu 11 listopada 2013r., a następnie jego pełnomocnik w dniu 8 listopada 2013r. złożył skargę do Sądu. Dlatego też skarżący zawnioskował, aby w tej sytuacji ustawowy termin do złożenia skargi liczyć nie od momentu podjęcia przesyłki przez jego żonę, lecz od daty faktycznego przekazania mu tej przesyłki po powrocie do kraju, czyli od chwili, gdy była mu już znana treść samej decyzji. Zasygnalizował również możliwość uwzględnienia, przy obliczaniu początku biegu terminu do złożenia skargi, momentu ustanowienia przez siebie pełnomocnika, który w jego imieniu złożył skargę. Do wniosku dołączono również skargę wraz z dowodem nadania jej przez pełnomocnika - doradcę podatkowego E. K. w dniu 8 listopada 2013r. W kolejnym piśmie z dnia 24 stycznia 2014r. skarżący sprostował wskazywane w pierwotnym wniosku z 17 stycznia 2014r. poszczególne daty doręczenia decyzji oraz powrotu do kraju, odpowiednio na dzień 8 października 2013 (podjęcie awizowanej przesyłki) oraz na dzień 11 października 2013r. (powrót do domu z zagranicy). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a. Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna tego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2009, wyd. III, s. 416-417). W rozpoznawanej sprawie Sąd z urzędu postanowił dokonać sprostowania błędu pisarskiego, zaistniałego w uzasadnieniu postanowienia z dnia 20 grudnia 2013 r. sygn. akt I SA/Op 795/13 o odrzuceniu skargi, w ten sposób, że na stronie pierwszej, w wierszu 25 od góry, wpisać "8 października 2013 r." zamiast "28 października 2013 r.". W sprawie nie budzi wątpliwości, co wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru, że zaskarżoną decyzję doręczono w dniu 8 października 2013 r. Taką też prawidłową datę jej doręczenia wskazano w treści postanowienia Sądu w opisie stanu faktycznego, jednakże w dalszych rozważaniach Sądu w wierszu 25, ponownie ją przywołując, w wyniku błędu pisarskiego wskazano na dzień 28 października 2013r. W ocenie Sądu błąd w określeniu powyższej daty nosi znamiona oczywistej omyłki pisarskiej, która podlega sprostowaniu na podstawie powołanego art. 156 § 1 p.p.s.a. Co istotne, również skarżący, który pierwotnie w swoim wniosku 17 stycznia 2014r. o przywrócenie terminu do złożenia skargi powielił ten sam błąd w dacie doręczenia decyzji, następnie w kolejnym piśmie z dnia 24 stycznia 2014r. również dokonał odpowiednich sprostowań w tym zakresie, ostatecznie zgadzając się, że do podjęcia awizowanej przesyłki doszło w dniu 8 października 2013r. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.