I SA/Op 80/10

WyrokWSA w Opolu2010-05-06

Skład orzekający: Joanna Kuczyńska, Grzegorz Gocki, Marzena Łozowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ rentowy prawidłowo zakwalifikował wniosek spółki jako żądanie umorzenia należności z tytułu składek, zamiast jako prośbę o rozliczenie stanu konta z uwzględnieniem przedawnienia i ewentualne rozłożenie na raty?
Ratio decidendi
Organ rentowy nieprawidłowo zakwalifikował wniosek spółki jako żądanie umorzenia należności z tytułu składek. Wnioskodawca domagał się rozliczenia stanu konta z uwzględnieniem przedawnienia części należności oraz ewentualnego rozłożenia pozostałych na raty. Wobec błędnego zakwalifikowania wniosku, organ powinien był umorzyć postępowanie jako bezprzedmiotowe, a nie merytorycznie rozpatrywać wniosek o umorzenie składek, co uczynił, naruszając przepisy postępowania.
Stan faktyczny
Spółka złożyła wniosek o rozliczenie stanu konta, domagając się umorzenia przedawnionych należności z tytułu składek oraz rozłożenia pozostałych na raty. Organ rentowy zakwalifikował wniosek jako żądanie umorzenia należności z tytułu składek i wszczął stosowne postępowanie. Po przeprowadzeniu postępowania, organ wydał decyzję odmawiającą umorzenia składek, a następnie decyzję umarzającą postępowanie jako bezprzedmiotowe z uwagi na brak podstaw prawnych do umorzenia składek finansowanych przez ubezpieczonych niebędących płatnikami. Spółka złożyła skargę do WSA, zarzucając przedawnienie należności.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz poprzedzającą ją decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Opolu i orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kuczyńska Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Gocki Sędzia WSA Marzena Łozowska (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Zamojska - Jaszczyk po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 6 maja 2010 r. sprawy ze skargi [...] Spółka z o.o. w D. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 3 grudnia 2009 r., nr 240000/451/3761/09/O/8696/2009/DDD/III w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie umorzenia należności z tytułu składek finansowanych przez osoby ubezpieczone nie będące płatnikami składek I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Opolu z dnia13 lipca 2009r. nr 076/2009, II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Prezes Spółki o.o. T. pismem z dnia 5 stycznia 2009r. zwrócił się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Opolu o: "rozliczenie stanu konta, po uprzednim umorzeniu kwot sprzed 01.03.2003r., które uległy zgodnie z przepisami przedawnieniu". Do wniosku załączył kserokopię artykułu z "Gazety Prawnej" z dnia 16.03.2006r., dotyczącego sposobu liczenia terminu przedawnienia należności ZUS. Jednocześnie wnioskodawca wniósł o zawarcie ugody w postaci rozbicia na raty "w stosunku do pozostałych należności". Pismem z dnia 2 lutego 2009r., ZUS Oddział w Opolu poinformował Spółkę, iż w związku z jej wnioskiem z dnia 05.01.2009r., w sprawie umorzenia należności z tytułu niezapłaconych składek oraz udzielenia układu ratalnego, na podstawie art. 28 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn. Dz. U. z 2007r., Nr 11, poz. 74 ze zm.), Zakład może umorzyć należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne finansowane przez płatnika składek lub ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami składek na te ubezpieczenia. Jednocześnie wskazano, iż niezbędne dla rozpatrzenia wniosku, jest dostarczenie w terminie 10 dni od daty otrzymania przedmiotowego pisma, dokumentów szczegółowo w nim opisanych. Ponadto organ wskazał warunki, których spełnienie jest niezbędne do rozpoznania wniosku o układ ratalny. Pismem z dnia 23.01.2009r. zawiadomiono stronę o wszczęciu, na podstawie art. 61 § 4 kpa w związku z art. 123 wskazanej wyżej ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, postępowania w sprawie o umorzenie należności z tytułu składek. Pismem z dnia 16 lutego 2009r. Spółka z o.o. T. w D., wskazała, iż w nawiązaniu do pisma, które otrzymała 10.02.2009r., w którym organ wskazał, iż wszczęto postępowanie ratalne oraz wskazano dokumenty, które wnioskodawca winien złożyć, zaistniało nieporozumienie. Prezes Spółki stwierdził: "(...)pragnę tylko jej egzekwowania w stosunku do przedawnienia(...)" oraz "(...) domagam się przedawnienia zaległości podatkowych, których okres wymagalności był do 31 grudnia 2002r. (...)". Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Opolu w nawiązaniu do pism Spółki z dnia 5.01.2009r. oraz 16.02.2009r. w sprawie przedawnienia zadłużenia z tytułu składek, poinformował Spółkę, pismem z dnia 09.04.2009r., o przepisach regulujących kwestię przedawnienia składek, szczegółowo wyjaśniając sposób liczenia terminu przedawnienia. Wskazano, jakie podjęto w stosunku do Spółki czynności zmierzające do wyegzekwowania zobowiązań. W związku z powyższym, poinformowano Spółkę, iż zadłużenie Spółki nie uległo przedawnieniu i może być dochodzone w postępowaniu egzekucyjnym. Równocześnie podniesiono, iż Spółka nie dostarczyła do dnia 30.03.2009r. wymaganych dokumentów, obrazujących jej sytuację. Następnie pismem z dnia 11.05.209r. organ poinformował Spółkę, iż jej wniosek o rozłożenie na raty zadłużenia figurującego na koncie płatnika, pozostaje bez rozpatrzenia, z uwagi na nie spełnienie warunków zawartych w piśmie z dnia 02.02.2009r. Spółka skarżąca odpowiadając na pismo organu z 09.04.2009r., nie zgodziła się ze stanowiskiem organu w sprawie interpretacji przepisów dotyczących przedawnienia. Dnia 01.06.2009r. zapoznano stronę z zebranym materiałem dowodowym. Po zapoznaniu z aktami sprawy Prezes Zarządu Spółki do protokołu oświadczył, iż w dalszym ciągu podtrzymuje stanowisko w sprawie terminu przedawnienia spornych należności. Decyzją z dnia 31 lipca 2009r., Nr [...], Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Opolu, działając na podstawie art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 123 powołanej wyżej ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, uwzględniając wniosek strony z dnia 05.01.2009r. w sprawie umorzenia należności z tytułu składek – umorzył wszczęte w przedmiotowej sprawie postępowanie z uwagi na brak przedmiotu postępowania. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż w dniu 05.01.2009r. do ZUS Oddziału w Opolu wpłynął wniosek Prezesa Zarządu Spółki z o.o. T. w sprawie umorzenia należności z tytułu niezapłaconych składek ZUS. Zdaniem organu, postępowanie w sprawie umorzenia składek finansowanych przez osoby ubezpieczone nie będące płatnikami składek jest bezprzedmiotowe z uwagi na brak przepisów prawa, które byłyby podstawą dla podjęcia wnioskowanego rozstrzygnięcia. Podniesiono, iż zgodnie z art. 30 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2007r., Nr 11, poz. 74 ze zm.) do składek finansowanych przez ubezpieczonych nie będących płatnikami składek nie stosuje się instytucji umorzenia, rozłożenia na raty oraz odroczenia terminu płatności. W związku z tym, umorzono wszczęte postępowanie. Natomiast decyzją z dnia 13 lipca 2009r., Nr [...], Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Opolu, na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3, art. 28 oraz 32 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, po rozparzeniu wniosku Spółki z dnia 05.01.2009r. w sprawie umorzenia należności, odmówił umorzenia należności z tytułu składek w łącznej kwocie 211760,64 zł. Pismem z dnia 05.08.2009r. Spółka złożyła wniosek do Prezesa ZUS o ponowne rozpatrzenie sprawy załatwionej decyzją ZUS z 13.07.209r. Nr [...], po raz kolejny załączając kserokopię artykułu prasowego, dotyczącego przedawnienia należności ZUS. Jednocześnie kolejnym pismem z dnia 05.08.2009r. Spółka złożyła wniosek do Prezesa ZUS o ponowne rozpatrzenie sprawy załatwionej decyzją ZUS z 13.07.209r. Nr [...]. Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia 3 grudnia 2009r.,Nr [...], utrzymał w mocy decyzję nr [...] z dnia 13 lipca 2009r., podzielając argumentację w niej zawartą. Równocześnie, Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia 3 grudnia 2009r., Nr [...], utrzymał w mocy decyzję nr [...] z dnia 13 lipca 2009r., dotyczącą odmowy umorzenia składek na ubezpieczenie społeczne w części finansowanej przez płatnika składek (pracodawcę). Spółka z o.o. T. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 3 grudnia 2009r.,Nr [...]. W skardze ponownie podniesiono zarzut przedawnienia należności ZUS. W odpowiedzi na skargę Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Dodał także, iż w prowadzonym postępowaniu Zakład nie rozstrzygał o przedawnieniu składek. Wskazał, iż w orzecznictwie Sąd Najwyższy słusznie podkreślał, iż nie ma "prawa do przedawnienia" – zobowiązania winny być wykonywane. Pokreślono, że analiza postępowania egzekucyjnego wykazała, iż zadłużenie Spółki nie uległo przedawnieniu i nadal może być dochodzone w postępowaniu egzekucyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) ogranicza się do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta polega, więc na zbadaniu, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy też wskazać, iż na podstawie art. 134 powyższej ustawy, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Powyższe oznacza, iż Sąd kontrolując zaskarżoną decyzję nie jest związany zarzutami skargi i bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa. W przedmiotowej sprawie skarga okazała się uzasadniona, choć z innych przyczyn, niż wskazano w skardze. Przeprowadzając kontrolę sądowoadministarcyjną w niniejszej sprawie, Sąd, w pierwszej kolejności zwrócił uwagę na kwestię procesową, jaką był zakres żądania strony we wniosku z dnia 5 stycznia 2009r. W ocenie Sądu, organ nieprawidłowo zakwalifikował powyższy wniosek strony jako żądanie wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia należności z tytułu składek na podstawie ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2007r., Nr 11, poz.74 ze zm.), stąd też bezzasadnie wszczął na podstawie art. 61 § 4 kpa w związku z art. 123 wskazanej wyżej ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, postępowanie w sprawie o umorzenie należności z tytułu składek. Jak wynika z pisma strony z dnia 5 stycznia 2009r., jak również z wszystkich innych pism oraz ich załączników złożonych przez stronę skarżącą w toku postępowania, nie taka była wola skarżącej Spółki. Zdaniem Sądu, strona żądając: "rozliczenie stanu konta, po uprzednim umorzeniu kwot sprzed 01.03.2003r., które uległy zgodnie z przepisami przedawnieniu", wnosiła, może w nieprecyzyjny i nieporadny sposób, o wskazanie Spółce zaległych należności z uwzględnieniem przez organ, iż część zaległych wobec ZUS należności z tytułu składek uległa przedawnieniu. Ponadto niewątpliwie, skarżąca wniosła również o udzielenie układu ratalnego. Tożsame żądania wskazywała Spółka we wszystkich pismach procesowych, składanych w toku postępowania, w niektórych wprost podnosząc, iż w odniesieniu do żądania przez organ przedłożenia stosownych dokumentów, o jakich mowa w piśmie organu otrzymanego w dniu 10.02.2009r. - "zaistniało nieporozumienie". Konsekwentnie podnosiła kwestię przedawnienia niektórych należności z tytułu składek, również w czasie zapoznania strony z materiałem dowodowym. Jeżeli organ miał wątpliwości, co do stanu faktycznego zakresu żądania strony, winien dążyć do sprecyzowania stanowiska strony. Prawidłowe określenie rzeczywistego zakresu żądania strony jest o tyle istotne, iż to jej wniosek określał ramy tego postępowania, a zatem wyznaczał też jego zakres przedmiotowy. W tej sytuacji, skoro niezasadnie, niezgodnie z wnioskiem strony, wszczęto postępowanie w sprawie o umorzenie należności z tytułu składek, organ winien umorzyć postępowanie jako bezprzedmiotowe, na podstawie art. 105 § 1 kpa z tej właśnie przyczyny, a nie jak wskazał w decyzji z dnia 13 lipca 2009r., Nr [...], z uwagi na to, że brak jest podstaw prawnych do umorzenia składek finansowanych przez ubezpieczonych nie będących płatnikami (art. 30 powołanej ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych). Zatem brak było podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Mając na uwadze opisane wyżej uchybienia procesowe przy podejmowaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, Sąd uwzględnił skargę na podstawie art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. i uchylił zaskarżoną decyzję, jak też decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 31 lipca 2009r., Nr [...], do czego był uprawniony na podstawie art. 135 p.p.s.a. Orzeczenie o niewykonywaniu zaskarżonej decyzji znajduje podstawę w art. 152 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło