I SA/Op 821/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 31 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji T. z siedzibą w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 9 lipca 2024 r. nr SKO.40.1645.2024.po w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę Fundacja T. z siedzibą w K. (dalej określana jako: "skarżąca", "strona", "Fundacja") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 9 lipca 2024 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Ponieważ skarga zawierała braki formalne, zarządzeniem Kierownika Sekcji Finansowej Wydziału I z 18 września 2024 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie do akt sądowych odpisu z KRS skarżącej Fundacji, nadto złożenie pełnomocnictwa dla E. P. - podpisanego pod skargą - do reprezentowania strony skarżącej w postępowaniu przez wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi i wykazania, że jest on osobą uprawnioną do jej reprezentowania, zgodnie z art. 35 p.p.s.a. Równocześnie, zarządzeniem z tej samej daty, wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, stosowanie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 535). W wezwaniu zawarto pouczenie o trybie i terminie uiszczenia wpisu, a nadto wskazano skutki nieusunięcia braków formalnych skargi w postaci odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935]). Powyższe wezwania doręczono stronie skarżącej na podany adres do korespondencji w dniu 23 września 2024 r., co dokumentuje zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy (k. 44 akt sądowych). Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu upływał zatem z dniem 30 września 2024 r. W zakreślonym przez Sąd terminie strona nie uzupełniła braków formalnych skargi. Pomimo prawidłowego wezwania, wymagany wpis od skargi również nie został uiszczony, co zostało potwierdzone przez pracownika sekretariatu, który okoliczność tę ustalił w Oddziale Finansowo - Budżetowym Sądu (k. 46 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935) - zwanej dalej: "p.p.s.a.". Jedną z tych przesłanek jest nieuzupełnienie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W tej kwestii wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono natomiast w art. 46 i art. 47 oraz art. 29 p.p.s.a. W przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W świetle tej regulacji niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem przez sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawę odrzucenia skargi stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. Ponadto, zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Opłaty sądowe obejmują wpis oraz opłatę kancelaryjną. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi odnotować trzeba, że zawierała ona brak fiskalny w postaci nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi, a także obarczona była istotnymi brakami formalnymi. Na wstępie należy zauważyć, że w rozpatrywanej sprawie Fundacja wniosła skargę do Sądu dotkniętą brakiem formalnym, polegającym na niewykazaniu umocowania osoby, która podpisała skargę, do reprezentowania strony skarżącej, stosownie do przepisów art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a. Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Organ lub osoby, o których mowa w ww. przepisie, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a). Niezłożenie zaś takiego dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentowania osoby prawnej stanowi brak formalny pisma (w tym zażalenia), który podlega uzupełnieniu na wezwanie przewodniczącego wydziału w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu. Przywołane przepisy regulują istotne kwestie procesowe. Po pierwsze, właściwe ich zastosowanie daje sądowi administracyjnemu pewność, że dana osoba lub pełnomocnik są rzeczywiście upoważnieni do dokonania konkretnej czynności, po drugie stanowi gwarancję dla strony, iż będzie należycie reprezentowana w toczącym się postępowaniu. Analizowane przepisy nabierają szczególnego znaczenia, zwłaszcza jeśli weźmie się pod uwagę jak poważne konsekwencje mogą wystąpić, gdyby nie interpretować ich w sposób ścisły (art. 183 § 2 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 271 pkt 2 p.p.s.a. – nienależyta reprezentacja strony, której przejawem jest działanie w jej imieniu nieumocowanej osoby, stanowi przesłankę do wznowienia postępowania z powodu jego nieważności). W rozpoznawanej sprawie, stwierdziwszy brak pełnomocnictwa upoważniającego osobę podpisującą skargę w imieniu Fundacji do reprezentowania jej przed sądami administracyjnymi oraz brak odpisu KRS Fundacji w aktach sprawy, Sąd wezwał Fundację do usunięcia wskazanych braków formalnych oraz właściwie pouczył o konsekwencjach niezastosowania się do wezwania w zakreślonym w nim terminie, tj. o rygorze odrzucenia wniesionej skargi. W sytuacji zasygnalizowanych w wezwaniu braków formalnych w przedstawionym zakresie, na Fundacji ciążył obowiązek zastosowania się do wezwań Sądu i przedłożenia wymaganego przez niego dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentowania strony w postępowaniu oraz określającego sposób tej reprezentacji, tj. właściwego pełnomocnictwa oraz odpisu KRS Fundacji. Ponieważ skarga nie została opłacona, skarżąca Fundacja została również wezwana, na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. do uiszczenia wpisu od skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, odpis zarządzenia o wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi, zarządzenia o wezwaniu skarżącej do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 100 zł wraz z odpowiedzią na skargę zostały wysłane jedną przesyłką za pośrednictwem operatora publicznego na adres do doręczeń strony skarżącej wskazany w skardze i pod tym adresem doręczony w dniu 23 września 2024 r. (k. 44 akt sądowych). Wyznaczony przez Sąd termin 7 dni do dokonania żądanej czynności, upłynął bezskutecznie z dniem 30 września 2024 r. Pomimo tego, strona skarżąca nie zastosowała się do wezwania. Okoliczności te uniemożliwiają natomiast nadanie skardze dalszego biegu, czyniąc koniecznym jej odrzucenie. Mając na względzie powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a.