I SA/Op 83/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Judecki po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 sierpnia 2024 r., nr SKO.40.1236.2024.dr w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem części wpisu sądowego od skargi. D. T. (zwany dalej "skarżącym") - reprezentowany przez adwokata D. T., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 sierpnia 2024 r., nr SKO.40.1236.2024.dr, w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Skarżący wraz z wniesieniem skargi uiścił kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego od skargi. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącej Wydziału z dnia 29 stycznia 2025 r., wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie do sprawy oryginału pełnomocnictwa procesowego lub jego wierzytelnego odpisu, obejmującego upoważnienie do działania w imieniu strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu lub przed sądami administracyjnymi, oraz do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi przez uiszczenie dodatkowo kwoty 100 zł, stosownie do § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535). Opisane wezwania zawierały pouczenie, że nieuzupełnienie braków formalnych i fiskalnych skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwań, spowoduje odrzucenie skargi. Wezwania te zostały uznane za skutecznie doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 17 lutego 2025 r., co obrazują adnotacje na zwróconej do tut. Sądu w dniu 25 lutego 2025 r. przesyłce (por. karta nr 18 akt sądowych). Pełnomocnik nie zareagował na nie. Nie uzupełnił braków formalnych skargi, ani nie uzupełnił brakującej kwoty wpisu sądowego. Z tych względów, na skutek zarządzenia z dnia 26 lutego 2025 r., wezwania zostały ponownie przesłane, tym razem bezpośrednio do skarżącego, na adres podany w skardze, tj. ul. [...], [...] O. Wykonując zarządzenie wezwano tym razem skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie do sprawy oryginału pełnomocnictwa procesowego lub jego wierzytelnego odpisu, obejmującego upoważnienie dla adwokata – D. T. do działania w imieniu skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu lub przed sądami administracyjnymi lub przez osobiste podpisanie skargi albo nadesłania egzemplarza skargi osobiście podpisanego. Doręczając wyżej opisane wezwanie pouczono skarżącego, że jego niewykonanie w terminie siedmiu dni od dnia ich doręczenia, skutkować będzie odrzuceniem skargi. Skuteczne doręczenie wezwań stronie skarżącej nastąpiło w dniu 6 marca 2025 r., co obrazuje potwierdzenie doręczenia przesyłki (por. karta nr 22 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia, także skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. W tej kwestii wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga jako szczególne pismo procesowe powinna nie tylko czynić zadość ogólnym wymaganiom każdego pisma w postępowaniu sądowym, ale także zawierać dodatkowe elementy, do których zaliczyć należy wskazanie zaskarżonego aktu, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Stosownie do art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Ponadto, stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a., do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W świetle tej regulacji niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem przez sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawę odrzucenia skargi stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie). Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi odnotować trzeba, że obarczona była opisanymi powyżej brakami formalnymi. Z powyższych względów, pełnomocnik strony skarżącej oraz sam skarżący zostali wezwani przez Sąd, na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., do uzupełnienia wskazanych braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie pod rygorem jej odrzucenia. Wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 17 lutego 2025 r. W wyznaczonym przez Sąd termin siedmiu dni do dokonania żądanej czynności, tj. do dnia 24 lutego 2025 r. pełnomocnik nie zastosował się do wezwania. Z kolei skarżącemu wezwania zostały doręczone w dniu 6 marca 2025 r. W jego przypadku siedmiodniowy termin do wykonania zobowiązania Sądu upłynął zatem w dniu 13 marca 2025 r. Także skarżący, pomimo wezwania i pouczenia o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższych czynności, nie uzupełnił braków formalnych skargi. Z podanych względów skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., co Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Orzeczenie w punkcie 2 sentencji postanowienia o zwrocie kwoty uiszczonej tytułem części wpisu sądowego od skargi uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.