I SA/Op 84/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Samorządowego. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 6 lipca 2009 r. nr SKO.I/40/1136/2009/po w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji utrzymującej w mocy decyzję ustalającą podatek od nieruchomości na 1996 r. na skutek wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 24 lutego 2010 r. odrzucił skargę M. K. wywiedzioną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 6 lipca 2009 r. nr SKO.I/40/1136/2009/po wydaną w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji utrzymującej w mocy decyzję ustalającą podatek od nieruchomości na 1996r., albowiem złożenie skargi nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu, przewidzianego dla dokonania tej czynności. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej, za zwrotnym potwierdzeniem jego odbioru, w dniu 10 marca 2010r. i zawierało pełne pouczenie o sposobie i trybie jego zaskarżenia w ramach skargi kasacyjnej. W piśmie z dnia 12 marca 2010 r. skarżąca, nawiązując do doręczonego jej postanowienia o odrzuceniu skargi, oprócz wniosku o przywrócenie jej terminu do wniesienia skargi, uzupełnionego następnie kolejnym pismem z dnia 19 marca 2010 r., zawarła także wniosek przyznanie jej prawa pomocy zarówno w zakresie zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych, jak i ustanowienia dla niej z urzędu pełnomocnika. Złożyła też w tym zakresie stosowny wniosek na druku PPF. Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2010 r., uwzględniając w całości wniosek o przyznanie prawa pomocy, ustanowiono dla niej adwokata. Ustanowiony dla skarżącej w ramach pomocy sądowej adwokat P. N., działając jako pełnomocnik skarżącej, pismem z dnia 2.05.2010r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia WSA w Opolu z dnia 24 lutego 2010r. o odrzuceniu skargi. Równocześnie z wnioskiem pełnomocnik złożył opinie prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270, ze zm.- zwanej p.p.s.a. ) jest bezskuteczność czynności podjętej przez stronę w postępowaniu sądowym po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w tym postępowaniu bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Warunkami skuteczności takiego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 § 2 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.). Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkować musi odmową przywrócenia terminu. Nie ulega wątpliwości, że w przypadku osób wykonujących prawo pomocy, do których zawiadomienie o wyznaczeniu ich do wykonywaniu tego prawa, przyznanego stronie procesu, dociera już po upływie wniesienia skargi kasacyjnej, przyczyna uchybienia terminu do sporządzenia skargi kasacyjnej przez osobę wykonującą prawo pomocy ustaje w dniu, w którym osoba ta miała rzeczywistą możliwość sporządzenia tej skargi, nie później jednak niż trzydzieści dni od dnia zawiadomienia strony o jej wyznaczeniu. W zawisłej sprawie, Okręgowa rada Adwokacka w Opolu pismem z dnia 21.04.2010 r. wyznaczyła do wykonywania przyznanego skarżącej prawa pomocy adwokata P. N. (pismo doręczono wyznaczonemu pełnomocnikowi w dniu 26.04.2010r.), który w dniu 2.05.2010 r., działając jako pełnomocnik skarżącej, złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jednakże równocześnie z wnioskiem nie dopełnił uchybionej czynności, tj. złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia WSA w Opolu z dnia 24.02.2010 r., ale przedłożył opinię o braku podstaw prawnych do jej wniesienia. A zatem, pomimo tego, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem terminu, to jednocześnie wraz z jego złożeniem nie dopełniono uchybionej czynności, co musiało spowodować uznanie, iż nie spełniono wszystkich ustawowych przesłanek warunkujących przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Należy bowiem zauważyć, że opinia prawna o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej nie może być utożsamiana ze skargą kasacyjną a tym samym nie może być dołączona zamiast niej do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i traktowana na równi ze spełnieniem wymogu dokonania czynności, dla której ma być przywrócony uchybiony termin. W sytuacji jaka zaistniała w rozpoznawanej sprawie, de facto, dochodzone przywrócenie terminu dotyczy nie tyle wniesienia samej skargi kasacyjnej, ale terminu do złożenia opinii prawnej o braku podstaw do jej złożenia. Dodatkowo Sąd zauważa, iż jakkolwiek w sytuacji, gdy strona nie dokonała wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, dla której określony był termin (nie wniosła skargi kasacyjnej), Sąd powinien wezwać jej pełnomocnika, na podstawie art. 49 p.p.s.a, do uzupełnienia braku wniosku o przywrócenie terminu poprzez dołączenie skargi kasacyjnej, to jednak w tej sprawie z uwagi na to, że ustanowiony z urzędu pełnomocnik w osobie adwokata, w przedłożonej Sądowi opinii prawnej odmówił sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, bezprzedmiotowym jest wzywanie go do dołączenia skargi kasacyjnej. Skoro bowiem w zajętym już przez niego stanowisku w sporządzonej opinii prawnej ustosunkował się on do braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej, to tym samym wezwanie go do usunięcia braku wniosku poprzez złożenie skargi kasacyjnej, pozostawałoby w sprzeczności z zajętym już przez niego stanowiskiem prawnym W tym stanie faktycznym i prawnym należało, na podstawie art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a. orzec jak w sentencji.