I SA/Op 851/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 26 lipca 2024 r., nr 1601-IEW.720.34.2024 w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej postanawia: odrzucić skargę. R. O. (dalej jako: skarżący, strona) wniósł do tut. Sądu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 26 lipca 2024 r. w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej. Zarządzeniem Kierownika Sekcji Finansowej Wydziału I z dnia 27.09.2024 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. 2021, poz. 535). W wezwaniu określono siedmiodniowy termin do uiszczenia ww. kwoty, liczony od dnia otrzymania wezwania, sposób jej uiszczenia jak również zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia wpisu w wyznaczonym terminie. Odpis ww. zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 24.10.2024 r. (k. 16 akt sądowych). Zatem termin do uiszczania wpisu upływał z dniem 31.10.2024 r. Skarżący w wyznaczonym terminie nie uzupełnił ww. braku fiskalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Wskazać należy, że strona była zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi. Podstawę prawną do wezwania o wpis sądowy w tym zakresie stanowi przepis art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 . – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), zgodnie z którym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 24.10.2024 r. Wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało doręczone stronie skarżącej w trybie zastępczym określonym w art. 73 p.p.s.a. Wezwanie zostało wysłane na adres podany przez skarżącego w skardze. Z powodu niemożności doręczenia przesyłki adresatowi lub pełnoletniemu domownikowi, zarządcy domu lub dozorcy pismo pozostawiono na okres 14 dni do dyspozycji adresata w placówce pocztowej UP G.. Informację o możliwości odbioru przesyłki w placówce pocztowej doręczyciel umieścił w oddawczej skrzynce pocztowej. Przedmiotowa przesyłka była dwukrotnie awizowana - pierwsze awizo miało miejsce 10.10.2024 r., zaś awizo powtórne - w dniu 18.10.2024 r. Z uwagi na niepodjęcie przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej, przesyłka została zwrócona do nadawcy. Powyższe oznacza, że spełnione zostały wszystkie wymogi doręczenia zastępczego przewidziane w art. 73 p.p.s.a., a zatem wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało prawidłowo doręczone stronie postępowania w tym trybie z dniem 24.10.2024 r., tj. z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu przechowywania pisma przez placówkę pocztową. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanej czynności upłynął zatem z dniem 31.10.2024 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu do dokonania opisanych czynności, skarżący nie zastosował się do wezwania i nie uiścił należnego wpisu od skargi. Skoro skarżący mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, należnego wpisu nie uiścił, podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie wskazanego przepisu postanowił jak w sentencji.