I SA/Op 879/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 8 października 2014 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w opłacie paliwowej za grudzień 2010r. postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić skarżącemu z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu kwotę 100,00 zł ( słownie: sto złotych 00/100) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. W dniu 15 grudnia 2014r. do tut. Sądu wpłynęła skarga J. M. (dalej określanego również jako: strona, skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 8 października 2014r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w opłacie paliwowej za grudzień 2010r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Opolu wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia 2 kwietnia 2015 r. skarżący cofnął wniesioną skargę, wnosząc równocześnie o zwrot uiszczonego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: [p.p.s.a.], sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Natomiast, jak wynika z treści art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości, albowiem analiza akt administracyjnych oraz treści zaskarżonej decyzji nie daje podstaw do oceny, by cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa, bądź do utrzymania w mocy aktu administracyjnego dotkniętego wadą nieważności, w szczególności, by zaktualizowała się jedna z przesłanek wymienionych w art. 247 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.). Nie dopatrując się zatem okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi oraz uznając wolę skarżącego jako dysponenta skargi co do jej cofnięcia, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a umorzył postępowanie w sprawie. W zakresie zwrotu wpisu znajduje zaś zastosowanie przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przewidujący, że zwrot całości uiszczonego wpisu przysługuje skarżącemu od pisma odrzuconego lub cofniętego. Z uwagi na to, iż skarżący uiścił wpis w kwocie 100 zł, kwota ta z urzędu podlega zwrotowi. Z tych przyczyn Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł jak w pkt II sentencji w oparciu o przepis art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.