I SA/Op 90/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Gerard Czech po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności wspólnika spółki cywilnej za zobowiązania podatkowe oraz określenie zobowiązania w podatku akcyzowym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący Z. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności wspólnika spółki cywilnej za zobowiązania podatkowe oraz określenie zobowiązania w podatku akcyzowym. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Powołał się przy tym na "istotny interes podatnika". Skarżący wezwany do wskazania okoliczności uzasadniających wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w piśmie z dnia 12 sierpnia 2009r. oświadczył, że nie jest w stanie dostarczyć żadnych nowych dokumentów ponad te, które przedłożył w związku z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy. Poza tym oświadczył, że gospodarstwo domowe prowadzi wraz z matką, oboje zajmują dom, który nie jest ich własnością. Skarżący jest osobą bezrobotną, pracuje dorywczo za wynagrodzeniem ok. 300zł. Oboje utrzymują się z emerytury jego matki, która wynosi ok. 1000zł. Ponoszą koszty energii elektrycznej – 25 zł miesięcznie, wody – 15 zł miesięcznie, opału na zimę – 1 tona węgla ok. 600zł. Sąd postanowieniem z dnia 18 maja 2009r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w części przekraczającej 300zł. Podstawą tych ustaleń były wyżej podane okoliczności, a dodatkowo fakt, że skarżący jako bezrobotny nie ma prawa do zasiłku, że nie ma majątku ani ruchomego ani nieruchomego, nie posiada także oszczędności ani innych zasobów majątkowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji określa przepis art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej: p.p.s.a.]. Należą do nich niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązki wykazania (udowodnienia), że taka sytuacja występuje w sprawie ciążą na wnioskodawcy (skarżącym). Zwrócić również należy uwagę, że przesłanek tych nie można utożsamiać z tymi, które determinują przyznanie prawa pomocy. Jednakże w związku z tym, że okoliczności dotyczące sytuacji majątkowej skarżącego leżą w granicach tego samego stanu faktycznego, co wspomniane niebezpieczeństwo znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków toteż podlegają one uwzględnieniu również w tym zakresie. W niniejszej sprawie przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie ziściły się. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004r. w sprawie GZ 138/04 (niepubl.) stwierdził, w odniesieniu do tych przesłanek, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (...). Sąd procedujący w tej sprawie pogląd ten podziela. Jak ustalono, skarżący nie posiada żadnych składników majątkowych, które mogłyby być przedmiotem egzekucji lub zabezpieczenia. Pozostaje na utrzymaniu matki, pracuje dorywczo za niewielkim wynagrodzeniem, mieszka w domu, który nie należy ani do niego ani do jego matki. W związku z tym Sąd uznał, że wykonanie zaskarżonej decyzji nie zrodzi po stronie skarżącego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody ani trudnych do odwrócenia skutków. Nawet gdyby egzekucję skierowano do kwoty 300zł, którą skarżący uzyskuje z prac dorywczych to – jak zwrócił już uwagę Sąd w postanowieniu w przedmiocie prawa pomocy z dnia18 maja 2009r. – "skarżący nie jest osobą nieporadną skoro prowadził działalność gospodarczą na dużą skalę (sporne zobowiązanie podatkowe wynosi ponad 500.000zł.) toteż jego położenie nie jest spowodowane niezależnymi od niego obiektywnymi okolicznościami". Natomiast negatywnie należy ocenić brak jego inicjatywy w uzyskaniu większych środków do życia. Przenosząc to na grunt oceny przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, to skierowanie egzekucji do wspomnianej kwoty 300zł nie spowoduje - gdyby okazało się, że należności te pobrane będą nienależnie – iż nie ma możliwości ich zwrotu.. Jednakże na dzień dzisiejszy wobec braku jakiegokolwiek majątku zagrożenie szkodą oraz skutkami niemożliwymi do odwrócenia nie istnieje, bowiem wykonanie zaskarżonej decyzji okaże się bezskuteczne. Z tych przyczyn na podstawie art. 61 §3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.