I SA/Op 912/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Gerard Czech po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Ś. i E. Ś. na postanowienie Burmistrza Namysłowa z dnia 12 maja 2014 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia w sprawie wszczęcia postępowania podatkowego z urzędu postanawia: odrzucić skargę Skarżący S. i E. Ś. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na wydane przez Burmistrza Namysłowa postanowienie z dnia 12 maja 2014 r. o odmowie uzupełnienia postanowienia w sprawie wszczęcia z urzędu postępowania w zakresie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2014 r. Przedmiotowe postanowienie wydane zostało w oparciu o przepis art. 213 § 1 i § 5, art. 217 i art. 219 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) – powoływanej dalej jako "O.p" Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga podlega odrzuceniu. Z art. 213 § 1 i 5 O.p. wynika, że strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Zaś z § 5 tego artykułu wynika, że odmowa uzupełnienia lub sprostowania decyzji następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Z przepisu art. 219 wynika natomiast, że powołany wyżej przepis ma odpowiednie zastosowanie do postanowień. Z przedstawionych zatem uregulowań wynika jednoznacznie, że od wydanego w niniejszej sprawie postanowienia o odmowie uzupełnienia postanowienia w sprawie wszczęcia postępowania podatkowego wydanego przez Burmistrza Namysłowa jako organu podatkowego I instancji stronie przysługuje prawo jego zaskarżenia przez wniesienie zażalenia. Z uprawnienia tego skarżący skorzystali, wnosząc zażalenie do organu odwoławczego. W związku z tym wskazać należy, ze stosownie do art. art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zaś stosownie do § 2 powołanego art. 52 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie podnieść należy, że skarżący skorzystali z możliwości zaskarżenia postanowienia z dnia 12 maja 2014 r. o uzupełnienie postanowienia o wszczęciu z urzędu postępowania podatkowego w zakresie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2014 r., gdyż wnieśli zażalenia na to postanowienie. W związku z tym po wyczerpaniu służących im w tej sprawie środków zaskarżenia, będą mieli możliwość skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ostateczne rozstrzygnięcie w kwestii uzupełnienia spornego postanowienia tj. na wydane po rozpatrzeniu zażalenia orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skardze takiej zaś nie podlega natomiast samo orzeczenie wydane przez organ I instancji (Burmistrza Namysłowa), bowiem jak już podano od tego orzeczenia przysługuje wyłącznie środek zaskarżenia w postaci zażalenia. Z tej też przyczyny skarga jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu.