I SA/Op 944/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na uchwałę Rady Miejskiej w Kluczborku z dnia 29 października 2025 r., Nr XVIII/235/25 i z dnia 29 października 2025 r., Nr XIX/118/25 w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 27 listopada 2025 r. B. K.(zwana dalej skarżącą), wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, domagając się stwierdzenia nieważności uchwał Rady Miejskiej w Kluczborku z 29 października 2025 r., Nr XVIII/235/25 i Nr XIX/118/25 oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. Burmistrz Miasta Kluczborka w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Ponadto wyjaśnił, że chociaż skarżąca wskazała, że skarży uchwały Nr XVIII/235/25 oraz XIX/118/25 Rady Miasta Kluczbork z dnia 29 października 2025 r., to Rada Miejska w Kluczborku nie podjęła w ogóle uchwały o Nr XIX/118/25. Pismem z dnia 18 grudnia 2025 r. skarżąca została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braku formalnego skargi przez podanie jej numeru PESEL. Powyższe wezwanie zostało przesłane skarżącej na adres wskazany w skardze i pod tym adresem dwukrotnie awizowane w dniach: 2 stycznia 2026 r. i 12 stycznia 2026 r., a następnie zwrócone do tut. Sądu jako nie podjęte w terminie, w dniu 20 stycznia 2026 r. (por. adnotacje na kopercie, karta nr 18 akt). Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie sądowe i nie podała swojego numeru PESEL. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przedmiotem skargi skarżąca uczyniła uchwałę Rady Miejskiej w Kluczborku z 29 października 2025 r., Nr XVIII/235/25, w sprawie zmiany uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w Kluczborku z dnia 27 czerwca 2024 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Kluczbork dla części obrębów Łowkowice, Maciejów, Kujakowice Dolne, Kujakowice Górne, Biadacz, Ligota Zamecka, Ligota Górna, Ligota Dolna, Kluczbork, Bogdańczowice, Bąków, Smardy Górne, Gotartów, Bogacica, Krasków, Kuniów, Borkowice, Bażany pod lokalizację elektrowni wiatrowych oraz uchwalę z dnia 29 października 2025r., Nr XIX/118/25. Sądowi wiadomym jest z urzędu (na podstawie innych spraw rozpatrywanych przed tut. Sądem), że uchwała o podanym Nr XIX/118/25 została podjęta w tym samym dniu co zaskarżona uchwała (tj. 29 listopada 2025 r.), ale przez inną Radę Gminy z Powiatu Kluczborskiego, niż Rada Miejska w Kluczborku. Dodatkowo, co warte podkreślenia, ostatnio opisana uchwała dotyczyła podobnie - tak jak w przypadku uchwały skarżonej w niniejszej sprawie - przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ponadto Burmistrz Kluczborka w odpowiedzi na skargę, podniósł, że druga z kwestionowanych uchwał, tj. uchwała o Nr XIX/118/25 nie została w ogóle podjęta przez Radę Miejską w Kluczborku, tj. ani 29 października 2025 r., ani w żadnym innym terminie. Oceniając jednak w pierwszej kolejności dochowanie warunków formalnych skargi Sąd zważył, że skarga ta nie zawierała numeru PESEL skarżącej, choć obowiązek taki wynika z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143) - zwanej dalej p.p.s.a., w związku z art. art. 46 § 2 pkt 1 lit b) p.p.s.a. Zgodnie z tymi przepisami prawa - skarga, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinna zawierać numer PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną. Z podanych względów, skarżąca została wezwana do uzupełnienia opisanego braku formalnego skargi w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skutkiem nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, jest jej odrzucenie. Przedmiotowe wezwanie, zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do niego w wyznaczonym terminie, doręczone zostało skarżącej w trybie art. 73 § 1 p.p.s.a., po dwukrotnym awizowaniu w dniach: 2 stycznia 2026 r. i 12 stycznia 2026 r. Powołany art. 73 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 67 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2025 r. poz. 366, z późn. zm.), dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w art. 73 § 2 p.p.s.a. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w art. 73 § 2 p.p.s.a., pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Mając na względzie powyższe, doręczenie zobowiązania do usunięcia braków formalnych skargi należało uznać za skutecznie dokonane w dniu 16 stycznia 2026 r. (piątek), a zatem wyznaczony termin 7 dni do usunięcia braku formalnego skargi, upłynął w dniu 23 stycznia 2026 r. W sprawie nie usunięto braku formalnego skargi i nie wskazano numeru PESEL skarżącej. Wobec powyższego, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.