I SA/Op 987/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy WSA Remigiusz Mazur po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. S. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 17 września 2024 r., nr SO.I.621.4.2023.ECZ w przedmiocie wymeldowania postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę 20 (dwadzieścia) złotych uiszczoną tytułem opłaty kancelaryjnej. C. S. (dalej zwany "skarżącym"), wniósł skargę na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 17 września 2024 r., nr SO.I.621.1.2023.ECZ w przedmiocie wymeldowania skarżącego z miejsca pobytu stałego w S. nr [...]. Na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału I z dnia 6 listopada 2024 r. wezwano skarżącego do: - nadesłania, w terminie 7 dni, jednego odpisu skargi osobiście podpisanego lub potwierdzonego za zgodność z oryginałem, - uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi, poinformowano skarżącego, że wraz ze skargą została złożona kserokopia, która nie została potwierdzona za zgodność z oryginałem własnoręcznym podpisem. Wezwania zawierały pouczenie, że niezastosowanie się do nich, w terminie wynoszącym 7 dni od dnia doręczenia, spowoduje odrzucenie skargi. Skarżący odebrał wezwanie w dniu 15 listopada 2024 r., co dokumentuje zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru (k. 44 akt sądowych). W aktach sprawy znajduje się także wyciąg bankowy (k. 41 akt sądowych), z którego wynika, że w sprawie skarżący uiścił w dniu 19 listopada 2024 r. (data obciążenia rachunku bankowego), bez wezwania Sądu, kwotę 20 zł, tytułem jak to określił w piśmie procesowym z dnia 19 listopada 2024 r. "opłaty administracyjnej". W piśmie tym skarżący zwrócił się do tut. Sądu o uznanie przesłanej przez niego kserokopii skargi, która nie została potwierdzona za zgodność oryginałem lub opatrzona własnoręcznym podpisem, jako zgodną z oryginałem lub o zrobienie kserokopii jego skargi i uznanie za zgodną z oryginałem. Oświadczył też, że dołącza "opłatę administracyjną" w kwocie 20 zł. Skarżący do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uiścił wpisu sądowego od skargi, co potwierdza zapisek urzędowy z 17 grudnia 2024 r. (k. 45 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 1634 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismem takim jest również skarga. W przypadku, gdy skarga nie została należycie opłacona, jak wynika z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku opłaty sąd nie podejmie żadnej czynności. W niniejszej sprawie wpis od skargi, według § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2021 poz. 535), był wpisem stałym wynoszącym 100 zł. W rozpoznawanej sprawie skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia w przypadku niezachowania tego terminu. Odpis zarządzenia w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego doręczono skarżącemu w dniu 15 listopada 2024 r. Ostatnim dniem siedmiodniowego terminu wyznaczonego do uzupełnienia braku fiskalnego skargi był zatem dzień 22 listopada 2024 r. (piątek). Skarżący wpisu nie uiścił. Skarżący nie nadesłał też wymaganego odpisu skargi, uiścił natomiast - bez wezwania Sądu - kwotę 20 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za sporządzenie przez Sąd jej odpisu. Stosownie do § 1 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1090), za każdą stronę odpisu wydanego na wniosek na podstawie akt sprawy sądowoadministracyjnej pobiera się opłatę kancelaryjną w kwocie 10 zł. Skarga liczy 10 stron, przy czym Sąd nie wzywał skarżącego do uiszczenia jakiejkolwiek kwoty opłaty kancelaryjnej, lecz wezwał do usunięcia braku formalnego skargi, ponieważ wraz ze skargą została przesłana jej kserokopia, która nie była potwierdzona za zgodność z oryginałem i nie zawierała też własnoręcznego podpisu skarżącego. Zatem niemożliwe było doręczenie odpisu skargi uczestnikowi postępowania. Należy zaznaczyć, że Sąd nie uzupełnia w zastępstwie strony skarżącej braków formalnych skargi, lecz wzywa do ich usunięcia w zakreślonym prawem terminie. W tym stanie rzeczy skargę należało odrzucić na zasadzie art. 220 § 3 p.p.s.a. (jako nieopłaconą) i orzec jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Orzeczenie w punkcie 2 sentencji postanowienia uzasadnia art. 225 § 1 pkt 1 p.p.s.a., na podstawie którego sąd zwraca stronie opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Jest bowiem oczywiste, że odrzucenie skargi z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego przesądza o konieczności uznania, że opłata ta nie jest należna. Wobec powyższego orzeczono, jak na wstępie postanowienia.