I SAB/Op 1/09

PostanowienieWSA w Opolu2009-09-23

Skład orzekający: Anna Wójcik, Marta Wojciechowska, Grzegorz Gocki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne, gdy organ wydał już żądaną decyzję po wniesieniu skargi, a przed rozprawą?
Ratio decidendi
Cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeśli nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy wadliwego aktu. W sytuacji, gdy organ wydał żądaną decyzję po wniesieniu skargi, a przed rozprawą, cofnięcie skargi jest skuteczne i prowadzi do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w Brzegu w sprawie ustalenia wymiaru podatku od spadków i darowizn. W trakcie postępowania dowodowego organ kilkukrotnie wyznaczał terminy załatwienia sprawy. Po wniesieniu skargi i ponaglenia, a przed rozprawą przed WSA, organ I instancji wydał żądaną decyzję. Pełnomocnik skarżącej na rozprawie cofnął skargę.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie i zwrócono skarżącej połowę uiszczonego wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wójcik Sędziowie Sędzia WSA Marta Wojciechowska (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Gocki Protokolant st. sekr. sądowy Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 23 września 2009 r. sprawy ze skargi M. C. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. w sprawie ustalenia wymiaru podatku od spadków i darowizn postanawia: 1. umorzyć postępowanie, 2. zwrócić skarżącej z Kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu kwotę 50,00 zł (słownie złotych: pięćdziesiąt 00/100) tytułem połowy uiszczonego wpisu od skargi. M. C., reprezentowana przez pełnomocnika, męża A. C., wniosła skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w Brzegu, zarzucając przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie ustalenia wymiaru podatku od spadków i darowizn. W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego, wnosząc o jej oddalenie, przedstawił stan faktyczny sprawy, który kształtował się następująco: Skarżąca w dniu 30 grudnia 2008r. złożyła zeznanie podatkowe dotyczące powstania obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn (druk SD-3) wobec nabycia przez nią spadku po zmarłym T. S.. Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2009r. wyznaczono termin załatwienia sprawy na dzień 2 marca 2009r. W sprawie prowadzone było postępowanie dowodowe. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Brzegu na bieżąco rozpatrywał wnioski dowodowe zgłaszane przez skarżącą. Postanowieniem z dnia 27 lutego 2009r. termin załatwienia sprawy wyznaczono na dzień 2 kwietnia 2009r. W złożonym w dniu 9 marca 2009r.ponagleniu skarżąca stwierdziła, że postępowanie w sprawie zgodnie z art. 139 §1 O.p. winno być już zakończone. W związku z tym wniosła o wyznaczenie ostatecznego terminu załatwienia sprawy wraz z wyjaśnieniem przyczyn bezczynności. Postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Brzegu z dnia 10 marca 2009r. załatwiono kolejne wnioski dowodowe skarżącej. Termin załatwienia sprawy postanowieniem z dnia 31 marca 2009r. wyznaczono na dzień 4 maja 2009r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Brzegu postanowieniami z dnia 1 kwietnia 2009r. rozstrzygnął dalsze kwestie powstałe w postępowaniu dowodowym. Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2009r. uznał ponaglenie skarżącej za nieuzasadnione. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu, w dniu 23 września 2009 r., pełnomocnik skarżącej, wskazując na fakt wydania żądanej decyzji przez organ I instancji w dniu 22 września 2009 r., oświadczył iż cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę, które to cofnięcie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszym jednak przypadku nie występują okoliczności, które sprzeciwiałyby się skutecznemu cofnięciu skargi przez stronę i czyniły ją niedopuszczalną. Konsekwencją zaś skutecznego cofnięcia skargi jest umorzenie postępowania przed tutejszym Sądem, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 ww. ustawy. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 2 powołanej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło