I SAB/Op 114/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy WSA Remigiusz Mazur po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji odmawiającej przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego postanawia odrzucić skargę. Pismem z 4 listopada 2024 r. M. M. (zwana dalej "skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w sprawie rozpatrzenia odwołania od decyzji odmawiającej przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. Wskutek zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 13 grudnia 2024 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, przez wskazanie numeru PESEL. Wezwanie to zawierało pouczenie, że niezastosowanie się do niego w zakreślonym terminie spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." Ponadto wezwano skarżącą do wykazania w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., że przed wniesieniem skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu skarżąca wyczerpała tryb z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572), zwanej dalej "k.p.a.", poprzez nadesłanie kopii ponaglenia wystosowanego do organu wyższego stopnia przed wniesieniem skargi wraz z dowodem potwierdzającym jego wniesienie (np. dowód nadania na poczcie lub prezentata z datą wpływu do organu). Powyższe wezwania, wysłane w jednej przesyłce sądowej, zostały doręczone skarżącej w dniu 23 grudnia 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki, k. 11 akt sądowych). Skarżąca nie odpowiedziała na wezwania do dnia wydania niniejszego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. Wśród tych przesłanek znajduje się nieuzupełnienie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W tej kwestii wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga jako szczególne pismo procesowe powinna nie tylko czynić zadość ogólnym wymaganiom każdego pisma w postępowaniu sądowym, ale także zawierać dodatkowe elementy. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pierwsze pismo wnoszone do sądu (w tym skarga) powinno zawierać w szczególności PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną. W przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W świetle tej regulacji, niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem przez sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawę odrzucenia skargi stanowi wówczas art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. Ponadto stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Na zasadzie art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność). W myśl art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. W przypadku zatem skargi na bezczynność organu wskazanym wyżej środkiem zaskarżenia jest ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Z treści cytowanego art. 53 § 2b p.p.s.a. wynika także, że uprzednie złożenie ponaglenia stanowi warunek konieczny skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarga została wniesiona z naruszeniem art. 52 § 1 w zw. z art. 52 § 2 i art. 53 § 2b p.p.s.a., tj. gdy skarżący złożył skargę pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia, które służyły mu w administracyjnym toku instancji, a środkiem tym było ponaglenie. W niniejszej sprawie skarga nie zawierała numeru PESEL skarżącej, a także nie wynikało z niej, aby skarżąca wniosła do organu ponaglenie. Wobec tego skarżąca została wezwana przez Sąd do uzupełnienia braków skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej 23 grudnia 2024 r., a zatem siedmiodniowy termin do dokonania żądanych czynności upłynął wraz z dniem 30 grudnia 2024 r. (poniedziałek). Skarżąca nie odpowiedziała jednakże na wezwanie Sądu. W tych okolicznościach stwierdzić należy, że skarżąca nie wykazała, że złożyła wymagane ponaglenie, a zatem, że wyczerpała środki zaskarżenia przed wniesieniem skargi na bezczynność organu. Ponadto skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi poprzez nadesłanie swojego numeru PESEL. Stąd skarga M. M., jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Mając na względzie powyższe okoliczności sprawy, zaistniały przesłanki do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i pkt 6 p.p.s.a., co Sąd orzekł w sentencji postanowienia.