I SAB/Op 16/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w Kędzierzynie-Koźlu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku postanawia odrzucić skargę. Pismem z 14 marca 2025 r. R. K. (zwany dalej także skarżącym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę, żądając stwierdzenia bezczynności Prokuratora Rejonowego w Kędzierzynie-Koźlu (zwanego dalej organem), z uwagi na brak reakcji na pismo skarżącego z 14 lipca 2024 r. Zwrócił się jednocześnie o nakazanie organowi udzielenia odpowiedzi na jego wnioski zawarte w ww. piśmie oraz o zwrot kosztów sądowych od strony przeciwnej. Przedmiotowym pismem z 24 lipca 2024 r., skarżący zwrócił się do organu - w związku z założeniem wobec skarżącego procedury tzw. Niebieskiej Karty - o umorzenie postępowania i oddalenie zarzutów wobec jego osoby. Na poparcie swoich żądań przytoczył szczegółowo okoliczności sprawy, które jego zdaniem, świadczą o bezzasadności zarzutów kierowanych wobec niego przez organ. Zakwestionował także działania organów i instytucji gminnych, które w jego ocenie, bezzasadnie zarzuciły skarżącemu agresję i czynności przemocowe wobec jego dzieci. W odpowiedzi na skargę z 24 marca 2025 r., organ poinformował, że nadzorował postępowania karne wszczęte przez R. K. (o sygn. akt [...], [...], [...]), które zakończono postanowieniami o odmowie wszczęcia dochodzenia. Ponadto, nadzoruje pozostające w toku postępowanie o sygn. akt [...]. Organ podkreślił, że nie prowadzi innych - poza karnymi - postępowań, w których występowałby R. K. Z tych względów organ stwierdził, że skarżący nie posiada legitymacji skargowej do złożenia skargi do sądu administracyjnego w trybie art. 54 ustawy Postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wszystkie bowiem sprawy prowadzone przez organ, są prowadzone na podstawie przepisów Kodeksu postępowania karnego i nie należą do kategorii spraw wskazanych w art. 3 § 1 - 3 ustawy Postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie podlegają więc kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Merytoryczną ocenę skargi wniesionej do sądu administracyjnego poprzedza analiza dopuszczalności takiej skargi z punktu widzenia objętej zakresem normowania ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.) - zwana dalej p.p.s.a., kognicji sądu administracyjnego do orzekania w sprawie. Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych reguluje art. 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 p.p.s.a.). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na (art. 3 § 2 p.p.s.a.): 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej, ich bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, ale tylko w przypadkach, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę sądu administracyjnego w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy organ ma obowiązek podjąć działania w formie określonej prawem i w terminie określonym przez prawo, lecz tego nie czyni. Innymi słowy bezczynność oznacza stan, w którym organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia innej czynności, pozostaje w zwłoce. Celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej. Skarga na bezczynność dopuszczalna jest jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie może zatem ona dotyczyć innych czynności. Podkreślić trzeba, że bezczynność organu powiązana być musi z kompetencją do wydania w danej sprawie decyzji, postanowienia, czy też innego aktu albo podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest zatem wystąpienie określonej podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. Odnosząc treść przywołanych przepisów do materii objętej niniejszą skargą należy przyjąć, że nie mieści się ona w żadnej z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. kategorii bezczynności podlegających kognicji sądów administracyjnych. Skarżący bowiem przedmiotem skargi uczynił bezczynność Prokuratora w przedmiocie podjęcia czynności w związku z pismami skarżącego, których treść w ocenie skarżącego uzasadniałaby wszczęcie postępowań karnych. W tym miejscu należy wskazać, że aspekty postępowania karnego, zarówno w fazie postępowania sądowego jak i postępowania przygotowawczego prowadzonego przez prokuratora i Policję, reguluje ustawa z dnia Kodeks postępowania karnego. Sądy administracyjne powołane są, zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 1 p.p.s.a. do kontroli działalności administracji publicznej. Bezczynność Prokuratora w zakresie objętym skargą, nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd administracyjny nie jest bowiem władny wpływać na działania prokuratury czy też kontrolować akty prawne wydawane przez prokuraturę .Przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeksu postępowania karnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 46, z późn. zm.) nie zawierają również unormowań szczególnych poddających działalność organów prowadzących postępowanie karne kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Brak jest zatem przepisu prawa, który przewidywałby dopuszczalność wniesienia w tym zakresie skargi do sądu administracyjnego. W świetle art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. przyjąć należy, że niniejsza skarga na bezczynność organu w przedmiocie podjęcia czynności w związku z pismem skarżącego skierowanymi do Prokuratury, podlega odrzuceniu. Z powyższych względów, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.