I SAB/Op 17/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wójcik Sędziowie Sędzia WSA Marta Wojciechowska (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Gocki Protokolant st. sekr. sądowy Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 23 września 2009 r. sprawy ze skargi A. C. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu w sprawie skargi na działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu z Kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu kwotę 100,00 zł (słownie złotych: sto złotych 00/100) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z dnia 10 marca 2009 r., uzupełnionym następnie pismami z dnia 16 i 17 marca 2009 r. A. C. wniósł do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu, skargę na działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Brzegu, dotyczącą bezczynności tego organu w kwestii niezaktualizowania przez 5 lat listy doradców podatkowych wywieszonej w holu Urzędu Skarbowego w Brzegu. Rozpatrując sprawę w trybie przepisów działu VII Kpa, pismem z dnia 14 kwietnia 2009 r., Dyrektor Izby Skarbowej uznał skargę za nieuzasadnioną. Nie godząc się z powyższym A. C. wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu, zarzucając niezałatwienie sprawy w miesięcznym terminie określonym w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071)- /dalej Kpa/. Podkreślił, iż Dyrektor Izby nie zawiadomił go przyczynach zwłoki i nie wskazał nowego terminu załatwienia sprawy, a także nie wyjaśnił wszystkich podnoszonych przez niego okoliczności sprawy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby wniósł o jej oddalenie, podnosząc, iż zarzuty skarżącego dotyczyły jego niezadowolenia z działalności organu administracji państwowej, a nie bezczynności rozumianej jako niewykonanie w terminie przewidzianym prawem decyzji bądź czynności wynikającej z przepisów prawa. W przedmiotowej sprawie nie występuje sytuacja, w której organ byłby zobowiązany przepisami prawa do rozstrzygnięcia żądania skarżącego w drodze decyzji administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.)-/dalej p.p.s.a/ kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Oznacza to, że sąd administracyjny rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracji w przypadkach określonych w pkt 1-4 wyżej cytowanego art. 3 ustawy, tj. gdy bezczynność ta dotyczy wydania decyzji administracyjnej, postanowienia albo podjęcia innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Podnoszona przez Skarżącego bezczynność Dyrektora Izby dotyczy w istocie terminu i sposobu rozpatrzenia przez ten organ skargi powszechnej określonej przepisami art. 227 i nast. Kpa. Przedmiotem skargi powszechnej mogą być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Wskazać należy, iż sprawy skargowe nie należą do właściwości sądu administracyjnego, z uwagi na to, iż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. W postępowaniu tym nie istnieją strony, nie ma instancji, nie zapadają decyzje ani postanowienia oraz inne akty, a ma ono na celu ustalenie prawidłowości i terminowości działania organów administracyjnych i ich pracowników oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności. Postępowanie to nie kończy się władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności. W konsekwencji, w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. k.p.a., stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania. Skargę na bezczynność organu administracji publicznej można bowiem wnieść wyłącznie w sytuacji, gdy organ ten - w przewidzianym przepisami terminie - nie wyda któregokolwiek z aktów administracyjnych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Reasumując, podniesione przez stronę skarżącą kwestie dotyczące nieterminowego wydania pisma informującego o sposobie załatwienia sprawy i niewyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy przez Dyrektora Izby Skarbowej nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Działania organu jakie miałyby być w tej sprawie podjęte przez Dyrektora Izby Skarbowej nie należą bowiem do spraw, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Z tego względu skarga na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 par. 1 pkt 6 p.p.s.a, a zwrot uiszczonego wpisu uzasadnia treść art. 222 wskazanej ustawy.