I SAB/Op 17/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Judecki po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Starosty Namysłowskiego w sprawie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych Pismem z dnia 5 grudnia 2023 r. M. B. (zwany dalej także: "skarżącym"), reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego M. W., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Starosty Namysłowskiego (zwanego dalej: "Starostą") w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga została zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. akt II SAB/Op 79/23, a następnie z dniem 1 stycznia 2024 r., w związku ze zmianami organizacyjnymi w Sądzie, wpisana pod nową sygn. akt I SAB/Op 17/24. Skarżący wskazał w skardze, że wnioskiem z dnia 10 marca 2021 r. złożonym drogą elektroniczną na adres ePUAP organu, zwrócił się o przesłanie za pośrednictwem platformy ePUAP informacji, w jakiej wysokości nagrody i z jakiego tytułu otrzymał w roku 2019 i 2020 Naczelnik Wydziału Budownictwa, Naczelnik Wydziału Dróg, Naczelnik Wydziału Geodezji, Kartografii i Gospodarki Nieruchomościami, Naczelnik Wydziału Inwestycji, Zamówień Publicznych i Mienia Powiatu oraz Naczelnik Wydziału Edukacji, Kultury i Sportu Starostwa Powiatowego w Namysłowie. Jednocześnie zastrzegł, że należy wyszczególnić osobno każdą z nagród, z podaniem kwoty oraz za co została przyznana. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości z uwagi na to, że udzielił już odpowiedzi na wniosek skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje. Na wstępie należy wyjaśnić, że merytoryczne rozpoznanie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stwierdzenie braku którejkolwiek z przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.")., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Skoro na sprawę administracyjną składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe, to do tych elementów należy odnieść się, aby prawidłowo zakreślić granice danej sprawy (zob. wyrok NSA z dnia 11 lutego 2015 r., II OSK 100/15, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz. Nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. Odrzuceniu będzie podlegała skarga w sprawie, w której ze względu na tożsamość przedmiotową i tożsamość podmiotową sprawa jest w toku przed sądem lub wydany został prawomocny wyrok (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H.Beck 2015, s. 362). Skarżący wniósł do tut. Sądu, o czym Sąd wie z urzędu, dwie skargi na ten sam organ i w tym samym przedmiocie, bo dotyczące bezczynności Starosty w rozpoznaniu jego wniosku z dnia 10 marca 2021 r. Skarżący pismem z dnia 13 sierpnia 2023 r., działając samodzielnie, złożył do tut. Sądu skargę na bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej z ww. wniosku. W wyniku jej rozpatrzenia został wydany przez tut. Sąd wyrok z dnia 14 grudnia 2023 r., sygn. akt II SAB/Op 46/23. Wyrok ten jest na chwilę obecną nieprawomocny. Skarżący pismem z dnia 5 grudnia 2023 r., tym razem działając przez pełnomocnika r. pr. M. W., złożył do tut. Sądu kolejną skargę na bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej z ww. wniosku z dnia 10 marca 2021 r. Ta skarga została zarejestrowana pod sygn. akt I SAB/Op 17/24 (wcześniej sygn. akt II SAB/Op 79/23). Analiza przedmiotowych skarg oraz akt postępowania administracyjnego przekazanych przez organ wraz z odpowiedzią na skargę w sprawach sygn. akt II SAB/Op 46/23 i sygn. akt I SAB/Op 17/24 (wcześniej sygn. akt II SAB/Op 79/23) prowadzi do konkluzji, że skargi dotyczą tej samej sprawy. Zachodzi tożsamość podmiotowa i przedmiotowa. W ocenie Sądu bezczynność Starosty w zakresie rozpatrzenia wniosku M. B. z dnia 10 marca 2021 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, która była przedmiotem oceny w wyroku tut. Sądu z dnia 14 grudnia 2023 r., sygn. akt II SAB/Op 46/23, stanowi także przedmiot obecnej skargi z dnia 20 grudnia 2023 r. zarejestrowanej pod sygn. akt I SAB/Op 17/24 (wcześniej sygn. akt II SAB/Op 79/23). Z uwagi zatem na fakt, że sprawa objęta niniejszą skargą była już przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego, to niedopuszczalne jest prowadzenie i rozpoznanie kolejnej skargi skarżącego, dotyczącej tego samego organu i tego samego przedmiotu. Skargę strony skarżącej z dnia 20 grudnia 2023 r. w sprawie o sygn. akt I SAB/Op 17/24 należało zatem odrzucić. Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Orzeczenie, co do zwrotu wpisu od skargi zawarte w punkcie 2 sentencji uzasadnia z kolei art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie, z którym, zwrot całości uiszczonego wpisu przysługuje od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.