I SAB/Op 19/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg A. L., C. H. i R. H. na bezczynność Wójta Gminy Murów w przedmiocie odpowiedzi na pismo dotyczące prośby o zabezpieczenie w budżecie gminy środków na remont drogi postanawia odrzucić skargę. A. L. C. H. i R.H. wnieśli jednym pismem z 20 stycznia 2026 r., skargę na bezczynność Wójta Gminy Murów, polegającą na nieudzielaniu odpowiedzi na pismo ww. z 24 listopada 2025 r. dotyczące remontu drogi dojazdowej do posesji przy ul. [...]. i [...]. w miejscowości K. Wobec tego, ww. wnieśli o: zobowiązanie Wójta Gminy Murów do odpowiedzi na przedmiotowe pismo; stwierdzenie, że Wójt Gminy Murów dopuścił się bezczynności postępowania; zasądzenia od Wójta Gminy Murów na rzecz skarżących kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Murów wniósł o odrzucenie skargi, jako niepodlegającej właściwości sądów administracyjnych. W ocenie Wójta Gminy, skarżący nie zarzucili organowi bezczynności w określonej sprawie z zakresu administracji publicznej, w której powinnością organu byłoby podjęcie stosownej decyzji administracyjnej lub postanowienia, ewentualnie innego aktu lub czynności dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 413, ze zm.) - zwanej dalej: p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). Ponadto, na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jak natomiast stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Oceniając dopuszczalność skargi wniesionej w niniejszej sprawie, wskazać należy, że nie zawierała ona numeru PESEL wszystkich skarżących, choć obowiązek taki wynika z art. 57 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 46 § 2 pkt 1 lit b) p.p.s.a. Skarga nie zawierała także wszystkich podpisów wszystkich skarżących, a mianowicie skarga została podpisana przez A. L. i podpisana została jednym nazwiskiem "H." - bez oznaczenia imienia. Wobec czego nie można było ustalić, który ze skarżących podpisał skargę. Zgodnie natomiast z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., skarga jak każde pismo strony powinna zawierać jej podpis albo podpis jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z podanych względów, wszyscy skarżący, tj. A. L., C. H. i R. H. zostali wezwani do uzupełnienia braku formalnego skargi przez podanie swojego numeru PESEL, z kolei C. H. i R. H. zostali jeszcze dodatkowo wezwani do uzupełnienia braku formalnego skargi przez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie egzemplarza skargi własnoręcznie podpisanego. Wezwanie nastąpiło w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a stanowi, że skutkiem nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, jest jej odrzucenie. Wezwanie do uzupełnienia opisanych braków formalnych skargi, zostało doręczone skutecznie skarżącym, w tym C. H. osobiście 20 lutego 2026 r. (por. pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki, k. 22 akt); skarżącemu R. H. - 20 lutego 2026 r. do rąk dorosłego domownika C. H. (por. pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki, k. 21 akt); skarżącemu A. L. 20 lutego 2026 r. do rąk dorosłego domownika J. L. (por. pismo z 7 maja 2026 r. Poczty Polskiej nadesłane na skutek postępowania reklamacyjnego i doręczony do pisma duplikat odbioru przesyłki, k. 24 akt i verte). Z powyższego wynika zatem, że wezwania skierowane do R. H. i A. L. zostały doręczone tym skarżącym skutecznie w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Reasumując, skoro wezwania skierowane do skarżących zostały doręczone skutecznie 20 lutego 2026 r. wszystkim skarżącym, to termin 7 dni do dokonania żądanych w tych wezwaniach czynności upłynął 27 lutego 2026 r., a dzień ten był piątkiem. Skoro w wyznaczonym terminie, skarżący nie usunęli braków formalnych skargi, to Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zobligowany był odrzucić skargę, co orzekł jak w sentencji postanowienia.