I SAB/Op 2/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, Wydział I w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Ś. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. w rozpatrzeniu odwołania od decyzji wójta Gminy Ł. z dnia [...] nr [...] zmieniającej wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na 2006 r. p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie sądowe W piśmie złożonym bezpośrednio w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu w dniu 28 stycznia 2008 r. i nazwanym skargą skarżący A. Ś. wskazał, że dotyczy ono "uchylenia dodatkowej decyzji podatkowej za 2006 r." Z uzasadnienia pisma wynikało, że skarżący kwestionuje działania wójta gminy Ł. dotyczące postępowania w sprawie "uchylenia dodatkowego obciążenia podatkowego za 2006 r." oraz równocześnie zarzuca Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w O. opieszałość w załatwieniu jego odwołania z dnia 10 lipca 2007 r. od kolejnej decyzji wójta w sprawie podatku od nieruchomości za 2006 r. Po przekazaniu przez tut. Sąd w dniu 28 stycznia 2008 r. powyższej skargi do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. Kolegium to, w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie przyjmując, że skarga dotyczy decyzji tegoż Kolegium z dnia [...] nr [...] uchylającej w całości decyzję wójta gminy Ł. z dnia [...] nr [...] zmieniającej wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na 2006 r., choć z akt jednoznacznie wynikało, że decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącemu w dniu 4 lutego 2008 r. Równocześnie wskazało, że pismem z dnia 1 października 2007 r. stronę poinformowano o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy do 30 listopada 2007 r., a w dniu 23 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym odwołanie strony zostało rozpatrzone. Czyni to bezzasadnym zarzut o niezałatwieniu sprawy w terminie określonym w art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej. W piśmie złożonym w tut. Sądzie w dniu 29 lutego 2008 r. skarżący ponowił zarzuty dotyczące sprzecznego z prawem postępowania wójta w związku z wszczęciem kolejnego, już trzeciego, postępowania dotyczącego wymiaru tego samego podatku za 2006 r. Z załączonego pisma sporządzonego w dniu 28 lutego 2008 r. skierowanego jednak nie do Sądu, lecz do SKO w O. wynikało, że wycofuje on skargę na zwłokę tego organu w prowadzeniu postępowania odwoławczego, a podtrzymuje skargę na decyzję SKO, bowiem w decyzji uchylającej decyzję wójta nie określiło ono, od jakiej daty powinny być liczone podatki i w jakim terminie powinny być zwrócone. Z uwagi na brak jednoznacznego stanowiska skarżącego w określeniu przedmiotu zaskarżenia, został on wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez wskazanie jej koniecznych elementów określonych w art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – [p.p.s.a.] t.j. wskazanie zaskarżonej decyzji ewentualnie postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności dotyczy skarga, określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego - pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący pismem nadanym przesyłką poleconą w dniu 17 marca 2008 r. poinformował, że skargę na Samorządowe Kolegium wycofał pismem z dnia 28 lutego 2008 r. złożonym zarówno w Sądzie jak i w Samorządowym Kolegium Odwoławczym, ponieważ organ ten rozpatrzył jego odwołanie i doręczył mu swą decyzję "uchylającą zobowiązanie podatkowe". Nie potwierdził, aby skarga dotyczyła również decyzji SKO w O. z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po ostatecznym sprecyzowaniu stanowiska przez skarżącego i po uwzględnieniu treści jego pism składanych w sprawie zachodzą podstawy do przyjęcia, że przedmiotem skargi była bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. w załatwieniu odwołania strony z dnia 10 lipca 2007 r. od decyzji wójta gminy Ł. z dnia [...] nr [...] zmieniającej wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na 2006 r. W chwili wniesienia skargi decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie została jeszcze stronie doręczona, bowiem nastąpiło to w dniu 4 lutego 2008 r. Z uwagi na to, że jej przedmiotem była bezczynność samorządowego kolegium odwoławczego, brak było również obowiązku wyczerpania trybu określonego w art. 52 § 3 lub § 4 p.p.s.a. (por. post. NSA z dnia 6 lipca 2006 r. sygn. akt I OSK 480/2006 LEX nr 188512). Wobec tego skarga na bezczynność była dopuszczalna. Równocześnie z oświadczenia skarżącego zawartego w piśmie złożonym w Sądzie w dniu 18 marca 2008 r. wynika, że cofnął on skargę z uwagi na rozpatrzenie jego odwołania i doręczenie mu wydanej przez SKO w O. w dniu [...] decyzji nr [...] uchylającej decyzję wójta gminy Łambinowice. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę, a sąd tym cofnięciem jest związany, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Te ostatnie przyczyny niedopuszczalności cofnięcia skargi w ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie występują. W świetle przedstawionych okoliczności sprawy cofnięcie skargi należy uznać za skuteczne, co daje podstawę do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy.