I SAB/Op 23/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marta Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w Brzegu w przedmiocie rozliczenia i deklarowania kwot podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 2005r. postanawia: odrzucić skargę. Skarżący J. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w Brzegu w sprawie rozliczenia i deklarowania kwot podatku od towarów i usług (VAT) za okres od stycznia do grudnia 2005r. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w Opolu z dnia 22 lipca 2009r. wydanego na podstawie art. 57 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej p.p.s.a.], skargi za poszczególne miesiące rozdzielono. Niniejsza sprawa dotyczy opodatkowania za miesiąc lipiec 2005r. Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu decyzjami 20 grudnia 2007r. uchylił decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego w Brzegu i przekazał sprawy do ponownego rozpatrzenia, a to o nr: • [...] określającą zobowiązanie podatkowe w VAT za styczeń 2005r. • [...] określającą zobowiązanie podatkowe w VAT za luty 2005r. • [...] określającą zobowiązanie podatkowe w VAT za marzec 2005r. • [...] określającą zobowiązanie podatkowe w VAT za kwiecień 2005r. • [...] określającą zobowiązanie podatkowe w VAT za czerwiec 2005r. • [...] określającą zobowiązanie podatkowe w VAT za lipiec 2005r. • [...] określającą zobowiązanie podatkowe w VAT za sierpień 2005r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Brzegu, ponownie rozpatrujący sprawę w postępowaniach dotyczących wszystkich powyższych miesięcy 2005r., postanowieniami z dnia 19 lutego 2009r., a następnie z dnia 17 kwietnia 2009r., wydanymi na podstawie art. 140 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) [dalej: O.p.], wyznaczył terminy zakończenia tych postępowań początkowo na dzień 17 kwietnia 2009r., a później na dzień 17 czerwca 2009r. Skarżący pismem z dnia 9 marca 2008r. (data pisma; winno być 2009r.) skierowanym do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Brzegu, na podstawie art. 141 §1 O.p. wniósł ponaglenie na niezałatwienie w terminie sprawy nr [...] za styczeń 2005r. i nr [...]za luty 2005r. Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2009r. uznał ponaglenie skarżącego za nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na brak wyczerpania przez stronę, przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, przysługujących jej środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 §1 p.p.s.a.). Prawo wniesienia skargi na bezczynność organu administracji sformułowane zostało w art. 3 §2 pkt 8 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach, o których mowa w punktach od 1 do 4 tego przepisu, a więc między innymi w przypadku bezczynności organu w wydaniu decyzji administracyjnej (pkt 1). Należy jednocześnie zauważyć, iż Sąd każdorazowo zobligowany jest do kontroli z urzędu dopuszczalności skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 §1 p.p.s.a. Przesłankami tymi są: właściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie jej braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz jej niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w Brzegu, ponownie rozpatrującego sprawę rozliczenia i deklarowania kwot podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 2005r., a zarzut polega na jej niezałatwieniu w terminie. Przepis art. 141 §1 pkt 1 O.p. stanowi, że na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 O.p. (czyli wskazanym przez organ podatkowy nowym terminie załatwienia sprawy w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie właściwym) stronie przysługuje ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia. Zgodnie natomiast z uregulowaniem art. 52 §1 i 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wywieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Środkiem zaskarżenia, w rozumieniu cytowanego przepisu, jest także ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie, o którym mowa w art.141 §1 O.p. W niniejszej sprawie skarżący objął skargą okres od stycznia do grudnia 2005r. zarzucając Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w Brzegu bezczynność w załatwieniu sprawy opodatkowania VAT za 2005r. Na podstawie art. 57 §3 p.p.s.a., skargi za poszczególne miesiące 2005r. rozdzielono, a niniejsza sprawa dotyczy opodatkowania za miesiąc lipiec 2005r. Natomiast wniesione przez stronę ponaglenie (opatrzone datą 9 marca 2008r.) dotyczy spraw, których przedmiotem jest zobowiązanie podatkowe za miesiące styczeń i luty 2005r. Zatem w niniejszej sprawie, która dotyczy miesiąca lipca 2005r., skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, albowiem nie wystosował do właściwego organu ponaglenia dotyczącego miesiąca lipca 2005r. Skierowanie do organu ponaglenia jest warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. Z tych przyczyn Sąd na podstawie art.58 §1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.