I SAB/Op 24/09
PostanowienieWSA w Opolu2009-08-31
Skład orzekający: sędzia NSA Gerard Czech
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej w sprawie rozliczenia podatku VAT za sierpień 2005r. jest dopuszczalna, jeśli strona nie skorzystała ze środka zaskarżenia w postaci ponaglenia w postępowaniu podatkowym dotyczącym tego okresu?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeśli strona nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Ponaglenie na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie, o którym mowa w art. 141 §1 Ordynacji podatkowej, jest środkiem zaskarżenia, którego wyczerpanie jest warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu.Stan faktyczny
Skarżący J. C. wniósł skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. w sprawie rozliczenia i deklarowania kwot podatku od towarów i usług (VAT) za sierpień 2005r. Skarga została wniesiona mimo że Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu uchylił wcześniejsze decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego i przekazał sprawy do ponownego rozpatrzenia. Skarżący złożył ponaglenie dotyczące spraw za styczeń i luty 2005r., które zostało uznane za nieuzasadnione, jednak nie skorzystał z tego środka w odniesieniu do sprawy za sierpień 2005r.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Gerard Czech po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. w sprawie rozliczenia i deklarowania kwot podatku od towarów i usług za sierpień 2005r. postanawia: odrzucić skargę.
Skarżący J. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. w sprawie rozliczenia i deklarowania kwot podatku od towarów i usług (VAT) za okres od stycznia do grudnia 2005r. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 22 lipca 2009r. wydanego na zasadzie art. 57 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej p.p.s.a.] skargi za poszczególne miesiące rozdzielono, a niniejsza sprawa dotyczy opodatkowania za sierpień 2005r.
Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu decyzjami [...] uchylił decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. i przekazał sprawy do ponownego rozpatrzenia, a to o nr:
• [...] określającą zobowiązanie podatkowe w VAT za styczeń 2005r.
• [...] określającą zobowiązanie podatkowe w VAT za luty 2005r.
• [...] określającą zobowiązanie podatkowe w VAT za marzec 2005r.
• [...] określającą zobowiązanie podatkowe w VAT za kwiecień 2005r.
• [...] określającą zobowiązanie podatkowe w VAT za czerwiec 2005r.
• [...] określającą zobowiązanie podatkowe w VAT za lipiec 2005r.
• [...] określającą zobowiązanie podatkowe w VAT za sierpień 2005r.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w B., ponownie rozpatrujący sprawę, w postępowaniach dotyczących wszystkich powyższych miesięcy 2005r., postanowieniami z dnia 19 lutego 2009r. a następnie z dnia 17 kwietnia 2009r. wydanymi na podstawie art. 140 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) [dalej: O.p.] wyznaczył terminy zakończenia tych postępowań najpierw na dzień 17 kwietnia 2009r. później na dzień 17 czerwca 2009r.
Skarżący pismem z dnia 9 marca 2008r. (data pisma; winno być 2009r.) skierowanym do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w B., na podstawie art. 141 §1 O.p. wniósł ponaglenie na niezałatwienie w terminie sprawy nr [...](...) za styczeń 2005r. i nr [...](...) za luty 2005r.
Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu postanowieniem z dnia [...] uznał ponaglenie skarżącego za nieuzasadnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na brak wyczerpania przez stronę, przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, przysługujących jej środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 §1 p.p.s.a.).
Prawo wniesienia skargi na bezczynność organu administracji sformułowane zostało w przepisie art. 3 §2 pkt 8 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach, o których mowa w punktach od 1 do 4 tego przepisu, a więc między innymi w przypadku bezczynności organu w wydaniu decyzji administracyjnej (pkt 1).
Należy jednocześnie zauważyć, iż Sąd każdorazowo zobligowany jest do kontroli z urzędu dopuszczalności skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 §1 p.p.s.a. Przesłankami tymi są: właściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie jej braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz jej niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6).
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w B., ponownie rozpatrującego sprawę rozliczenia i deklarowania kwot podatku od towarów i usług w 2005r., a zarzut polega na jej niezałatwieniu w terminie.
Przepis art. 141 §1 pkt 1 O.p. stanowi, że na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 O.p. (czyli wskazanym przez organ podatkowy nowym terminie załatwienia sprawy w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie właściwym) stronie przysługuje ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia.
Zgodnie natomiast z uregulowaniem art. 52 §1 i 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wywieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Środkiem zaskarżenia, w rozumieniu cytowanego przepisu, jest także ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie, o którym mowa w art. 141 §1 O.p.
W niniejszej sprawie skarżący objął skargą okres od stycznia do grudnia 2005r. zarzucając Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w B. bezczynność w załatwieniu sprawy opodatkowania VAT za 2005r. Na zasadzie art. 57 §3 p.p.s.a. skargi za poszczególne miesiące 2005r. rozdzielono, a niniejsza sprawa dotyczy opodatkowania za sierpień 2005r. Natomiast wspomniane wyżej ponaglenie (art. 141 §1 O.p.) pochodzące z 9 marca 2008r. (winno być 2009r.) dotyczy spraw których, przedmiotem jest zobowiązanie podatkowe za styczeń i luty 2005r. W związku z tym w tej sprawie dotyczącej miesiąca sierpnia 2005r. nie można uznać, że skarżący w toku postępowania podatkowego, zgodnie z obowiązkiem zawartym w art. 52 §1 i 2 p.p.s.a., wyczerpał środki zaskarżenia, co jest warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, bo za miesiąc sierpień 2005r. ze środka w postaci ponaglenia nie skorzystał.
Z tych przyczyn Sąd na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło