I SAB/Op 25/25
WyrokWSA w Opolu2025-06-17
Skład orzekający: Tomasz Judecki, Beata Kozicka, Remigiusz Mazur
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej dopuścił się bezczynności w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, pomimo obowiązywania przepisów ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy zawieszających biegi terminów załatwiania takich spraw?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej podlega oddaleniu, jeśli wniosek został złożony w okresie obowiązywania przepisów ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, które zawieszają biegi terminów załatwiania takich spraw do dnia 30 września 2025 r. i wyłączają możliwość wywodzenia środków prawnych dotyczących bezczynności lub przewlekłości postępowania.Stan faktyczny
Strona skarżąca, obywatelka Ukrainy, wniosła skargę na bezczynność Wojewody Opolskiego w sprawie udzielenia jej zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej. Wniosek wpłynął do wojewody 23 grudnia 2024 r. Po wezwaniu do osobistego stawiennictwa i dostarczenia dokumentów, strona wniosła ponaglenie, które organ pozostawił bez rozpoznania, uznając je za wniesione przed upływem terminu do załatwienia sprawy. Skarżąca domagała się stwierdzenia bezczynności organu i zobowiązania go do wydania decyzji. Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi, powołując się na przepisy ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy zawieszające biegi terminów.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Judecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Kozicka Asesor sądowy WSA Remigiusz Mazur po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi D. P. na bezczynność Wojewody Opolskiego w przedmiocie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej oddala skargę.
Skargą z dnia 27 marca 2025 r. (data wpływu do organu w tym samym dniu) D. P., obywatelka Ukrainy (zwana dalej także: "stroną skarżącą", "skarżącą"), zarzuciła Wojewodzie Opolskiemu (zwanemu dalej: "wojewodą", "organem"), bezczynność w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej.
Jak wynika ze skargi oraz akt administracyjnych, w dniu 23 grudnia 2024 r. wpłynął do wojewody wniosek skarżącej o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej. Pismem z 17 marca 2025 r. wojewoda wezwał stronę do osobistego stawiennictwa w dniu 16 grudnia 2025 r. w Centrum Obsługi Cudzoziemca Opolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Opolu i dostarczenia we wskazanym terminie wymienionych w wezwaniu dokumentów.
Skarżąca w dniu 12 marca 2025 r. wystąpiła do wojewody o wydanie zaświadczenia w przedmiocie złożonego wniosku o udzielenie jej zezwolenia na pobyt Rezydenta UE. Wojewoda w dniu 17 marca 2025 r. wydał zaświadczenie o żądanej treści.
Pismem z dnia 19 marca 2025 r. strona wniosła ponaglenie (wpływ do wojewody w dniu 20 marca 2025 r.). Organ odpowiedział na ponaglenie pismem z dnia 24 marca 2025 r. informując, że pozostawia je bez rozpoznania z uwagi na wniesienie go przed upływem terminu do załatwienia przedmiotowej sprawy.
Mając powyższe okoliczności na względzie D. P. w skardze zażądała: stwierdzenia, że wojewoda dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu jej sprawy, zobowiązania wojewody do jak wydania decyzji, zgodnie z ogólnymi przepisami administracyjnymi, a nie na podstawie ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy.
W odpowiedzi na skargę wojewoda wniósł o jej odrzucenie z uwagi na czasową niedopuszczalność wywodzenia środków prawnych zwalczających bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, wynikającą z przepisów art. 100c oraz art. 100d ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (obecnie Dz. U. z 2025 r. poz. 337, z późn. zm., a w chwili składania wniosku z dnia 23 grudnia 2024 r. Dz. U. z 2024 r. poz. 167, z późn. zm. - zwanej dalej: "ustawą pomocową"). Z ostrożności procesowej wojewoda wniósł o oddalenie skargi w całości, jako bezzasadnej na podstawie art. 100c i art. 100d ust. 1 ustawy pomocowej wskazując, że terminy załatwienia sprawy zostały zawieszone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Opolu zważył, co następuje:
Podstawą prawną skargi jest art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm. - dalej jako: "ppsa"), z którego wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania kończącego się wydaniem decyzji administracyjnej.
W okolicznościach niniejszej sprawy należało uwzględnić obowiązujące od dnia 24 lutego 2022 r. przepisy ustawy pomocowej. Postępowanie administracyjne, oparte na zasadzie skargowości, zostało bowiem wszczęte w dniu 23 grudnia 2024 r., tj. w dniu wpływu wniosku skarżącej do wojewody, a więc w okresie obowiązywania powołanej ustawy pomocowej.
Jak wynika z art. 100c ust. 1 i art. 100d ust. 1 ustawy pomocowej, w okresie do dnia 30 września 2025 r. bieg terminów na załatwienie spraw dotyczących: 1) udzielenia cudzoziemcowi: a) zezwolenia na pobyt czasowy, b) zezwolenia na pobyt stały, c) zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, 2) zmiany: a) zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, b) zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji, 3) cofnięcia cudzoziemcowi: a) zezwolenia na pobyt czasowy, b) zezwolenia na pobyt stały, c) zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej - w postępowaniach prowadzonych przez wojewodę nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres.
Zarazem zgodnie z art. 100c ust. 4 i art. 100d ust. 4 ustawy pomocowej, zaprzestanie czynności przez organ prowadzący postępowanie w sprawach, o których mowa w ust. 1 (a więc m.in. w sprawach zezwoleń na pobyt czasowy), lub ich dokonywanie z opóźnieniem, w okresie, o którym mowa w ust. 1 (a więc do dnia 30 września 2025 r.), nie może być podstawą wywodzenia środków prawnych dotyczących bezczynności, przewlekłości lub naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki.
Okoliczność złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia w czasie zawieszenia terminów dla załatwienia tych spraw, wyklucza możliwość stwierdzenia bezczynności czy przewlekłości organu. Skoro bowiem nie biegnie ustawowy termin załatwienia sprawy, nie sposób uznać, że w sprawie doszło do przewlekłego prowadzenia sprawy lub bezczynności (podobnie WSA w Opolu w wyroku z dnia 30 lipca 2025 r., sygn. akt I SAB/Op 15/24 i powołane w nim wyroki NSA, publ. CBOSA).
Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że w związku z przewidzianym w ustawie pomocowej zawieszeniem biegu terminów załatwienia sprawy z wniosku strony skarżącej oraz zakazem wywodzenia środków prawnych dotyczących bezczynności, przewlekłości lub naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki, skargę należało oddalić w całości na zasadzie art. 151 ppsa, o czym orzeczono jak w sentencji wyroku.
Sąd rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 4 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło