I SAB/Op 4/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: asesor sądowy Marta Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 13 września 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego w sprawie [...] p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W dniu 21 czerwca 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wpłynęło pismo E. W. zatytułowane "zażalenie na nie załatwienie sprawy w terminie". W piśmie tym E. W. zarzucił Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Opolu opieszałość w załatwieniu jego sprawy i przekroczenie ustawowego terminu wyznaczonego do załatwienia sprawy oraz naruszenie art. 7, 8, 35 i 36 kpa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie wskazując, że odwołanie E. W. od decyzji Wójta Gminy Turawa wraz z aktami sprawy wpłynęło do Kolegium 5 kwietnia 2005 r. Pismem z dnia 20 kwietnia 2005 r. E. W. uzupełnił swoje odwołanie, a w dniu 30 maja 2005 r. odbyło się pierwsze posiedzenie zespołu orzekającego w sprawie. Z uwagi na konieczność uzupełnienia materiałów w sprawie rozpatrzenie sprawy odroczono, o czym poinformowano skarżącego. Po otrzymaniu uzupełniających materiałów (co miało miejsce 8 czerwca 2005 r.), Kolegium wyznaczyło kolejne posiedzenie składu orzekającego na dzień 27 czerwca 2005 r. i w tym dniu zapadło rozstrzygnięcie merytoryczne. Dodatkowo w piśmie z dnia 11 sierpnia 2005 r. Kolegium poinformowało, że decyzja z dnia 27 czerwca 2005 r. została przesłana stronie w dniu 8 sierpnia 2005 r. i doręczona przez pocztę w dniu 9 sierpnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,poz. 1270) - zwaną dalej ustawą, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Z kolei w art.1 §1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U 153, poz.1269), ustawodawca określił, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wymienione przepisy wskazują sprawy, w których sądy administracyjne są uprawnione do prowadzenia postępowania. Przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego jest kontrola działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach wymienionych w art.3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art.52§1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków należy rozumieć sytuację, gdy stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jak wynika z powyższego uregulowania przesłanką dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia. Z kolei do podatków i opłat lokalnych mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz.926), na co wskazuje wprost zapis art.2§1 pkt 3 Ordynacji podatkowej. W dziale IV, rozdziale 4 tejże ustawy w art. 141§1 określone zostały środki zwalczania bezczynności organu. Zgodnie z przywołaną regulacją na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 ustawy Ordynacja podatkowa, stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia bądź ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jeżeli sprawa została załatwiona przez izbę skarbową. Przepis ten został wprowadzony nowelizacją ustawy Ordynacja podatkowa z dnia 12 września 2002 r. i zastąpił "skargę" - "ponagleniem". Ponaglenie jest środkiem prawnym, który przeciwdziała przewlekłości postępowania i powinno wniesione przed wniesieniem skargi na bezczynność. W niniejszej sprawie strona przed wniesieniem skargi na bezczynność organu nie wniosła ponaglenia, a zatem nie wyczerpała służących jej środków zaskarżenia. Wobec powyższego skargę jako przedwczesną należało na podstawie art.58§1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucić.